Γράφει η Ελένη Νιάρχου
Η 80η Σύνοδος του ΟΗΕ θα διεξαχθεί μέσα στις επόμενες μέρες του Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη. Η σημασία του συγκεκριμένου χρονικού που διεξάγεται η Σύνοδος είναι αδιαμφισβήτητη, καθώς πραγματοποιείται σε μια εποχή γεμάτη αναταράξεις κι αβεβαιότητα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Όπως πάντα, πολιτικά πρόσωπα, διεθνείς προσωπικότητες, αλλά και θεσμικά όργανα θα παραστούν στη Σύνοδο αυτή… ανάμεσά τους κι ο Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζολάνι, ο νέος Πρόεδρος της Συρίας, γνωστός για την τρομοκρατική του δράση κι υψηλόβαθμο στέλεχος της Αλ Κάιντα έως το 2016. Πώς γίνεται σε τέτοιες Συνόδους να εμφανίζονται άνθρωποι που συνδέονται με την τρομοκρατία;
Αντί να λειτουργεί ως τροχοπέδη στο άδικο, ο ΟΗΕ φαίνεται να είναι δέσμιος της υποχωρητικότητας, αναγνωρίζοντας προέδρους με τρομοκρατική δράση ή με πολεμικές κι επεκτατικές συμπεριφορές, μόνο και μόνο επειδή κάποιοι τους επέλεξαν. Με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει την έννοια της παγκόσμιας ειρήνης και της δικαιοσύνης, κάτι που αναιρεί τον ίδιο τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε ο οργανισμός, αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο.
Οι Σύνοδοι του ΟΗΕ, έχουν καταντήσει μια κενή τυπικότητα∙ ένα θέατρο όπου πολιτικά πρόσωπα συνυπάρχουν για να καλλιεργήσουν δημόσιες σχέσεις και να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες, αντί να υπερασπίζονται το δίκαιο. Κι όμως, το 1945, με την ίδρυσή του, ο ΟΗΕ γεννήθηκε ως το αποτέλεσμα μιας ιστορικής συμφωνίας: 50 κυβερνήσεις ενώθηκαν τότε, για να εγγυηθούν την ειρήνη και την ασφάλεια του πλανητη.. Το ίδιο του το όνομα, Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, μαρτυρούσε την ειλικρινή πρόθεση για μια ένωση λαών κάτω από την κοινή σκέπη της συνεργασίας και της επίλυσης διεθνών προβλημάτων. Σήμερα, όμως, η απόσταση ανάμεσα σε εκείνο το όραμα και την πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη.
Μετά από τόσα χρόνια και με 193 κράτη-μέλη να τον απαρτίζουν πλέον, ο ΟΗΕ σίγουρα δεν έχει συμβάλλει στην ένωση των εθνών, αφού εν έτη 2025 πόλεμοι, φτώχεια, κι αδικία κρατούν τους ανθρώπους τον έναν από τον άλλον πιο μακριά από ποτέ. Η παρακμή του πλανήτη αντανακλάται σε αυτόν τον οργανισμό κι αντίστροφα. Η παρουσία του Τζολάνι στη σύνοδο, σφραγίζει την κατάπτωση αυτή, αποδεικνύοντας πως οι διεθνείς θεσμοί έχουν πάψει να υπηρετούν τον άνθρωπο. Αντίθετα, στήνουν θρόνους για εκείνους που τον καταπατούν κι έτσι, υποδέχονται προσωπικότητες που είναι ενάντια στον άνθρωπο.
Μόνο ο πρόεδρος της Ελλήνων Συνέλευσις, κ. Αρτέμης Σώρρας έχει τοποθετηθεί δημόσια για τον ρόλο που θα έπρεπε να παίζει ο ΟΗΕ στις διεθνείς εξελίξεις, αλλά και τη θέση που θα έπρεπε να λάβει η Ελλάδα στα παγκόσμια δρώμενα. Αυτός είναι κι ο λόγος που στο πρόσωπό του πολλοί έχουν ήδη αναγνωρίσει έναν τεράστιο ηγέτη, που μέσω της Ελλήνων Συνέλευσις θέτει τον επαναπροσδιορισμό του ανθρώπου σε όλα τα επίπεδα.
Η Ελλήνων Συνέλευσις, είναι ένας οργανισμός που έχει ως στόχο την ένωση των ανθρώπων απανταχού της γαίας και είναι πολύ λογικό, τόσο ο πρόεδρός της, όσο και τα μέλη που την απαρτίζουν να ταυτίζονται με τον λόγο για τον οποίο δημιουργήθηκε ο ΟΗΕ.
Αυτό λοιπόν που έχουμε αποκομίσει από τις θέσεις της Ελλήνων Συνέλευσις, είναι ότι ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών θα πρέπει συνεχώς να διασφαλίζει την ομαλή καθημερινότητα του πλανήτη, είτε πολιτικά, είτε οικονομικά, είτε κοινωνικά, φροντίζοντας για την απόδοση του δικαίου, για την ισοτιμία και την ευημερία όλων των ανθρώπων, κάτι που μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους!
Η Ελλάδα, μέσω των κυβερνήσεών της και τη συμμετοχή μας στις παγκόσμιες αυτές Συνόδους, πρέπει επιτέλους να είναι ξεκάθαρη, καταδικάζοντας παρουσία ή συμμετοχή σε αυτές ατόμων που υπονομεύουν τον ρόλο του ΟΗΕ. Η χώρα μας οφείλει να απαιτήσει εξηγήσεις κι αλλαγή τακτικής, ζητώντας να τηρηθούν οι συμφωνίες και τα ψηφίσματα που έχουν υπογραφεί μεταξύ των χωρών. Ακόμα κι αν είμαστε οι μόνοι που θα το πράξουμε, είναι υποχρέωσή μας να επιδιώξουμε αυτό να συμβεί.
Άλλωστε, η χώρα μας, με μακρά παρουσία στον πλανήτη, με την τεράστια ιστορία της, τον πολιτισμό και το ήθος που την διακρίνει, μπορεί από μόνη της να φέρει την παγκόσμια αλλαγή, αφού έχει την εμπειρία του παρελθόντος και μπορεί να το ξανακάνει. Μην ξεχνάμε ότι οι πρόγονοί μας έδωσαν σε ολόκληρο τον πλανήτη μια τεράστια περιουσία και σήμερα η τέχνη, οι επιστήμες, η μουσική, και η δημοκρατία οφείλουν την ύπαρξή τους στους Έλληνες. Οι Έλληνες είμαστε εμείς που θα επαναφέρουμε τους τομείς αυτούς στο επίπεδο που χρειάζεται, ώστε να γίνουν μια δυνατή φωνή για την αφύπνιση όλων των ανθρώπων και την απόδοση του δικαίου.
Για να μπορέσει η Ελλάδα να δράσει με αυτόν τον τρόπο, θα πρέπει πρώτα να διασφαλίσει τους θεσμούς της, που θα έχουν φυσικά πατριωτική διάθεση, θα είναι στην ακρίβεια και θα λογοδοτούν στον Έλληνα πολίτη για τις πράξεις τους. Μόνο με μία τέτοια κυβέρνηση η Ελλάδα θα μπορέσει να ασκήσει εξωτερική πολιτική και να έχει μια δυναμική θέση σε οποιοδήποτε τραπέζι καθίσει για διαπραγμάτευση.
Πάμε λοιπόν να δομήσουμε αυτή τη διοίκηση που θα είναι αντιπροσωπευτική των προσδοκιών μας και θα λειτουργεί ως εκπροσώπησή μας, σε κάθε μας δράση.
Η παρουσία ατόμων που υπονομεύουν την ελευθερία του ανθρώπου, στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, θα πρέπει να εκλείψουν.
Οι πραγματικός ηγέτης είναι αυτός που θέτει τις βάσεις για την διασφάλιση του δικαίου κι ο καθένας από εμάς μπορεί να τον αναγνωρίσει.