Ntoros.gr

Διαβάζω κι εγώ ότι η Σχολή έβγαλε δύο νέα Τέλη: το ΤΤΑ και το ΤΠΑ. Ψάχνοντας να δω τι είναι, ταυτόχρονα, προσπαθώ να αποκρυπτογραφήσω τα αρχικά τους και μου έρχεται στο μυαλό ότι το ΤΤΑ θα σημαίνει: «Τέλος Τελικής Αφαίμαξης» και με λούζει κρύος ιδρώτας. Πάω μετά στο ΤΠΑ και αμέσως, με πιάνει μία χαρά και γέλια, αφού ο δύσμοιρος, θεώρησα ότι σημαίνει: «Τέλος Πολιτικής Ασυδοσίας»… ακαριαία όμως ο εγκέφαλος, με επανάφερε στη σκληρή πραγματικότητα, αφού η αναζήτηση μου έβγαλε ότι σημαίνει: «Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης» και «Τέλος Περιφερειακής Ανάπτυξης». 

Σήμερα, σύμφωνα και με την πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Brookings («New Pathways for Students in an AI World»), η διαδικασία αυτή έχει συρρικνωθεί σε μερικά δευτερόλεπτα, δίνοντας μία εντολή, ένα “prompt”, στην AI και η εργασία είναι έτοιμη. Η ουσία όμως είναι ότι όταν ένας μαθητής απλώς αντιγράφει ή, ακόμα χειρότερα, ζητά από την AI να προσαρμόσει το ύφος του κειμένου, ώστε να μη φαίνεται ’’ρομποτικό’’, δεν κλέβει μόνο τον δάσκαλό του, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.

Μήπως πήραν λάθος κατεύθυνση τα 577 δις ευρώ που προορίζονταν για τη στήριξη της κοινωνίας και την ομαλή επαναφορά της στην κανονικότητα, μετά την πανδημία;  Οι Έλληνες πολίτες – διότι μόνο για τη χώρα στην οποία ζούμε μπορούμε να είμαστε βέβαιοι – δεν είδαν καμία απολύτως ενίσχυση σε οικονομικό επίπεδο και τα δημόσια συστήματα υγείας εξακολουθούν να παραμένουν στην ίδια άθλια κατάσταση που ήταν και πριν την πανδημία, χωρίς ορατή προοπτική βελτίωσης.

Φανταστείτε ένα ασθενή που είναι έτοιμος να εισαχθεί στο χειρουργείο, σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται, αγχωμένος με την πορεία της υγείας του και τι μέλλει γενέσθαι στη συνέχεια, πόσο ευάλωτος γίνεται, αφού είναι εξαρτημένος από το ιατρικό προσωπικό! Επομένως, όταν προκύψει οποιαδήποτε απαίτηση να δώσει χρήματα για την πορεία της υγείας του, δεν αποτελεί μια προσωπική συναλλαγή, αλλά γίνεται κακόβουλη ενέργεια εκμετάλλευσης, που μετατρέπει τον πόνο, την αγωνία και την ανάγκη του ασθενούς, σε εύκολη λεία ανήθικων απαιτήσεων!

Το θέμα όμως δεν είναι μόνο η Βαργυλία. Σε πολλές περιοχές της σημερινής Τουρκίας, όλες οι Αρχαίες Ελληνικές πόλεις, τα ιερά, οι νεκροπόλεις και τα μνημεία, βρίσκονται σε ιδιωτικά χέρια. Άλλοτε οι ιδιοκτήτες τα κληρονόμησαν, άλλοτε τα αγόρασαν νόμιμα, πριν καν αναγνωριστεί η αρχαιολογική αξία της περιοχής. Αλλά το αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι το ίδιο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να χτίσουν, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τη γη τους, και  φυσικά, δεν μπορούν ούτε να προστατεύσουν τα μνημεία από τις λεηλασίες και να προστατευτούν από την αρχαιοκαπηλία. Έτσι λοιπόν, πολλά από αυτά τα ακίνητα καταλήγουν στις αγγελίες πώλησης.