Το θέμα όμως δεν είναι μόνο η Βαργυλία. Σε πολλές περιοχές της σημερινής Τουρκίας, όλες οι Αρχαίες Ελληνικές πόλεις, τα ιερά, οι νεκροπόλεις και τα μνημεία, βρίσκονται σε ιδιωτικά χέρια. Άλλοτε οι ιδιοκτήτες τα κληρονόμησαν, άλλοτε τα αγόρασαν νόμιμα, πριν καν αναγνωριστεί η αρχαιολογική αξία της περιοχής. Αλλά το αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι το ίδιο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να χτίσουν, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τη γη τους, και φυσικά, δεν μπορούν ούτε να προστατεύσουν τα μνημεία από τις λεηλασίες και να προστατευτούν από την αρχαιοκαπηλία. Έτσι λοιπόν, πολλά από αυτά τα ακίνητα καταλήγουν στις αγγελίες πώλησης.
Κατηγορία: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Η Τουρκία, μέσω της Αρχαιολογίας, Χτίζει το Αφήγημα και η Ελλάδα Απουσιάζει.
Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος που δημιουργήθηκε μόλις πριν από έναν αιώνα να επενδύει με τέτοια ένταση στην ανάδειξη του παρελθόντος που βρήκε στα εδάφη του, ενώ εμείς, που καυχόμαστε καθημερινά για την ιστορία μας, να δείχνουμε τόσο αμήχανοι απέναντί της;
Πώς γίνεται να βλέπουμε την Έφεσο, τη Λαοδίκεια, την Ιεράπολη, τα Μύρα και τόσους άλλους χώρους να μετατρέπονται σε διεθνή κέντρα πολιτιστικού τουρισμού και να μη νιώθουμε την ανάγκη να αναρωτηθούμε τι κάνουμε εμείς για τους δικούς μας χώρους;
Μέγας Αλέξανδρος και Στενά Ορμούζ. Το πέρασμα που καθορίζει τον κόσμο εδώ και 23 αιώνες
Είναι το ίδιο πέρασμα. Η ίδια γεωγραφία. Αυτό που είχε δει ο Μ. Αλέξανδρος αιώνες πριν. Και εδώ φαίνεται ξεκάθαρα η διαφορά. Από τη μία μεριά, ένας Άνθρωπος που ένωσε λαούς, άφησε πολιτισμό και δημιούργησε πόλεις. Από την άλλη, οι κατακτητές που άφησαν πίσω τους καταστροφή και ερήμωση. Και όμως, το όραμα του Μ. Αλεξάνδρου άντεξε στον χρόνο.
Επισκέπτεσαι τους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας; 1 ευρώ για την τουαλέτα, παρακαλώ…
Σύμφωνα με τον ΟΔΑΠ (Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων), με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟ), στις 14/04/2026 προκηρύχθηκε διαγωνισμός, έτσι ώστε να παραχωρηθούν (σε ημέτερους βέβαια), οι υγειονομικοί χώροι και οι χώροι φύλαξης, ώστε να τους διαχειρίζονται οι ιδιώτες! Δηλαδή, για τη χρήση της τουαλέτας, όπως και για τους χώρους φύλαξης, όλοι πλέον οι επισκέπτες θα πρέπει να πληρώνουν αντίτιμο, στις περιοχές της Ακρόπολης του Ολυμπιείου, της Αρχαίας Αγοράς και του Κεραμεικού. Η τιμή που ορίστηκε για τη χρήση της τουαλέτας, είναι το 1 (ένα) ευρώ για τον κάθε ένα επισκέπτη και για τα lockers, δηλαδή (ερμάρια, ντουλάπια, ή θυρίδες) και χώρους φύλαξης των αποσκευών, ορίστηκε στα 2 (δύο) ευρώ!
Το Άγαλμα της θεάς Αθηνάς ήρθε στο φως με την ελληνική του ταυτότητα στο σκοτάδι. Πού είναι το Υπουργείο Πολιτισμού;
Η αναφορά στο «κλασικό ύφος της εποχής του Αυγούστου», δείχνει κυρίως το πώς φαίνεται το έργο και μια ρωμαϊκή επανεκτέλεση, όχι απαραίτητα το πότε δημιουργήθηκε αρχικά. Στην πραγματικότητα, τέτοια γλυπτά στη Μικρά Ασία κουβαλούν μια πολύ βαθύτερη ιστορία, όπου η ελληνιστική παράδοση συνεχίζει να ζει για αιώνες και να επηρεάζει έντονα και τη ρωμαϊκή τέχνη. Και εδώ είναι που χάνεται η ουσία στη δημόσια αφήγηση… γιατί όταν τα βάζουμε όλα κάτω από μια «ρωμαϊκή ταμπέλα», χάνουμε όλη τη βαθύτερη ιστορία του έργου άρα, χάνεται η συνέχεια. Χάνεται η ελληνική του ρίζα, μέσα από έναν ήδη διαμορφωμένο κόσμο που ήταν ελληνικός στην Ανατολή, στη Λαοδίκεια, στον Λύκο της Φρυγίας.
ΧΥΤΑ Γραμματικού: 35 εκατομμύρια ευρώ, ένας Νεκρός χώρος και ένας Αγώνας που συνεχίζεται…
Και αν αναρωτιέστε γιατί δεν μάθατε ποτέ ότι λειτούργησε, είναι επειδή δεν λειτούργησε ποτέ! Το δε κόστος του έργου αυτού, ανήλθε συνολικά στα 35 εκατομμύρια ευρώ, το ένα τρίτο των οποίων παραχωρήθηκε ως ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Εφόσον βέβαια το έργο απέτυχε παταγωδώς να ολοκληρωθεί εμπρόθεσμα και – το κυριότερο – να λειτουργήσει, τα χρήματα αυτά επιστράφηκαν, τρυπώντας ακόμα περισσότερο τις ήδη επιβαρυμένες τσέπες του κρατικού υπολογισμού.
Ακρόπολη 2.0: Ο Ιερός Βράχος στα χέρια εργολάβων
Σε ανασκαφές που έγιναν σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, βρέθηκαν στήλες οι οποίες ανέγραφαν το κόστος των εργασιών που γίνονταν τότε. Το πιο ωραίο, είναι ότι χρόνο με τον χρόνο, γίνονταν πιο αναλυτικές, γράφοντας δηλαδή, ε συγγνώμη, “σκαλίζοντας” τις δαπάνες, έτσι ώστε να υπάρχει περισσότερη διαφάνεια στο πού κατέληγαν. Ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που συμβαίνει τώρα, που ναι μεν, υπάρχει μία τυπική ανάλυση των εξόδων, αλλά πουθενά δε, δε θα δείτε το νόμιμο ποσοστό μίζας του εκάστοτε υπουργού, της μίζας των εργολάβων, των προμηθευτών κ.λπ. κ.λπ.
Η Κρήνη Ανταίου βγαίνει στο φως! Ξεχασμένο Μνημείο ή Στιγμή Καυτής Ιστορίας;
Με το πέρασμα του χρόνου και τη χαρακτηριστική αδιαφορία των αρχών, η τόσο σπουδαία για την αρχαιότητα κρήνη άρχισε να βυθίζεται μέσα στο έδαφος, εγκαταλειμμένη στη σκόνη και σχεδόν αόρατη, καθώς η οροφή της έφτασε να βρίσκεται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον δρόμο. Η κρυμμένη κρήνη Ανταίου που άλλοτε είχε ξεδιψάσει περιοχές γύρω από το λόφο των Μουσών και την Πνύκα, πολύ κοντά στα αρχαία αμυντικά τείχη της πόλης των Αθηναίων, μοιάζει τώρα σαν να ειρωνεύεται τη σύγχρονη πόλη, που την ξεχνούσε καθώς μεγάλωνε, πνίγοντάς την κάτω από το βάρος καινούργιων δρόμων και σπιτιών που την περικυκλώνουν σήμερα.
Ναός Παλληνίδος Αθηνάς: Ένας αρχαιοελληνικός ναός θαμμένος στα βάθη… μιας πολυκατοικίας!
Ο χώρος είναι ακάλυπτος, αφύλακτος, και “καλυμμένος με πανιά” που βρίσκονται εκεί τουλάχιστον από από το 2022. Στο βάθος, εφαπτόμενα, υπάρχουν μοντέρνα κτίρια κατοικιών, με ορατά ίχνη σύγχρονης δόμησης, σε απόσταση ελάχιστων μέτρων από το ιερό. Αν κάποιες πολυκατοικίες θεμελιώθηκαν εντός αρχαιολογικού χώρου ή αν χρησιμοποιήθηκε ο χώρος ως αυλή/πάρκινγκ, τότε μιλάμε για εθνική ντροπή.
Ακρόπολη ΑΕ; Όταν ο Πολιτισμός γίνεται Εμπόρευμα…
Στην πράξη, αυτό είναι ένα ακόμα βήμα προς την εμπορική εκμετάλλευση και την υποβάθμιση της πολύτιμης πολιτιστικής μας κληρονομιάς σε επίπεδο εμπορικών συναλλαγών, όπου κάποιοι θα αποκομίζουν κέρδος εκμεταλλευόμενοι τους ιερούς μας χώρους. Αυτή η φτηνή εκποίηση βαφτίστηκε “αξιοποίηση” χάριν της προώθησης “των μοντέλων βιώσιμης ανάπτυξης”, ουσιαστικά όμως, πρόκειται για ωμή καταχρηστική επιδρομή των προπαγανδιστών της ανάπτυξης στον πολιτιστικό μας πλούτο,