Ωστόσο, υπάρχουν επιστημονικές μελέτες στις οποίες αναλύεται η μεγάλη χρησιμότητα των επιφανειακών και υπόγειων υδροφορέων, από τους οποίους μπορεί να αντληθεί νερό υψηλής ποιότητας μέσω ανάλογων διαδικασιών, με πολύ χαμηλό κόστος, λύνοντας οριστικά τα προβλήματα υδατικής επάρκειας σε όλη την επικράτεια. Δυστυχώς όμως, κάποιοι φρόντισαν να σφραγίσουν ποτάμια αρχέγονης ιστορικής προέλευσης, να αποξηράνουν λίμνες πολύτιμης υδροδοτικής και αρδευτικής σημασίας καταστρώνοντας ένα πολύπλοκο σχέδιο τεχνητής μείωσης του νερού σε νησιά και όχι μόνο. Στο παρελθόν, η Κάρπαθος αναφέρεται ως καταπράσινη, πράγμα που θα ήταν αδύνατον χωρίς άφθονο νερό. Δεν είναι τυχαίο πως η πρωτεύουσα και κεντρικό λιμάνι της Καρπάθου φέρει ακόμα και σήμερα την ονομασία «Πηγάδια».
Συντάκτης: Press Room
Η Πολιτιστική Κληρονομιά Μας σε Κίνδυνο και η Εκκωφαντική Σιωπή της Ελλάδας
Το θέμα όμως δεν είναι μόνο η Βαργυλία. Σε πολλές περιοχές της σημερινής Τουρκίας, όλες οι Αρχαίες Ελληνικές πόλεις, τα ιερά, οι νεκροπόλεις και τα μνημεία, βρίσκονται σε ιδιωτικά χέρια. Άλλοτε οι ιδιοκτήτες τα κληρονόμησαν, άλλοτε τα αγόρασαν νόμιμα, πριν καν αναγνωριστεί η αρχαιολογική αξία της περιοχής. Αλλά το αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι το ίδιο. Οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να χτίσουν, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τη γη τους, και φυσικά, δεν μπορούν ούτε να προστατεύσουν τα μνημεία από τις λεηλασίες και να προστατευτούν από την αρχαιοκαπηλία. Έτσι λοιπόν, πολλά από αυτά τα ακίνητα καταλήγουν στις αγγελίες πώλησης.
Η Τουρκία, μέσω της Αρχαιολογίας, Χτίζει το Αφήγημα και η Ελλάδα Απουσιάζει.
Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος που δημιουργήθηκε μόλις πριν από έναν αιώνα να επενδύει με τέτοια ένταση στην ανάδειξη του παρελθόντος που βρήκε στα εδάφη του, ενώ εμείς, που καυχόμαστε καθημερινά για την ιστορία μας, να δείχνουμε τόσο αμήχανοι απέναντί της;
Πώς γίνεται να βλέπουμε την Έφεσο, τη Λαοδίκεια, την Ιεράπολη, τα Μύρα και τόσους άλλους χώρους να μετατρέπονται σε διεθνή κέντρα πολιτιστικού τουρισμού και να μη νιώθουμε την ανάγκη να αναρωτηθούμε τι κάνουμε εμείς για τους δικούς μας χώρους;
Από τις καλλιέργειες στους servers. Ποιo θα είναι το νέο μέλλον που σχεδιάζουν για τη Θεσσαλία;
Τα Data centers είναι ασφαλώς σημαντικά για τις ψηφιακές λειτουργίες σχεδόν όλων των σύγχρονων επιχειρήσεων, επιτρέποντας τη διακίνηση και αποθήκευση τεράστιου όγκου δεδομένων, παρέχοντας ταυτόχρονα και τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα και αξιοπιστία. Χρειάζονται όμως τεράστιες ποσότητες νερού για την ψύξη των servers και η επιλογή για την εγκατάστασή τους σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από λειψυδρία και έντονη ζέστη το καλοκαίρι, όπως η Θεσσαλία, γεννά έντονους προβληματισμούς. Επιπλέον, όπως διαβάζουμε σε πολλά δημοσιεύματα, η πολυαναμενόμενη «πράσινη ανάπτυξη» δε θα δημιουργήσει περισσότερες από 300 νέες θέσεις εργασίας.
Αντιδράσεις για μεγάλη τουριστική επένδυση στην Καλαμάτα. Σκέψεις για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης
Γιατί, το περιβάλλον δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια, ούτε ένα εμπόδιο στην ανάπτυξη. Είναι η ίδια η ποιότητα της ζωής μας, η καθημερινότητα των κατοίκων, η συλλογική μνήμη και η ταυτότητα κάθε τόπου. Η πραγματική πρόοδος δε μετριέται αποκλειστικά με οικονομικούς δείκτες και επενδυτικά μεγέθη. Κρίνεται, κυρίως, από το κατά πόσο μπορούμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές έναν τόπο ζωντανό, ελεύθερο, ανθρώπινο και περιβαλλοντικά βιώσιμο. Έναν τόπο όπου η ανάπτυξη θα υπηρετεί την κοινωνία και όχι το αντίστροφο.
Η διασπάθιση δημοσίου χρήματος για την αγορά διαδραστικών πινάκων με υπογραφή Κεραμέως…
Στην Ελλάδα έκαναν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά τη δεκαετία του 2010, ενώ άλλες χώρες είχαν ξεκινήσει να τους χρησιμοποιούν στην εκπαίδευση δύο δεκαετίες νωρίτερα. Το Ηνωμένο Βασίλειο έκανε ήδη χρήση διαδραστικών πινάκων στην εκπαίδευση από το 1990 έως το 2000, ενώ η Σουηδία και η Φινλανδία που θεωρούνται χώρες-πρότυπα για τα εκπαιδευτικά τους συστήματα, ξεκίνησαν να τους χρησιμοποιούν από το 2000 έως το 2010. Το γεγονός ότι τα καθυστερημένα αντανακλαστικά των Ελληνικών Κυβερνήσεων επιλέγουν να ξεκινήσουν μαζικά την εγκατάσταση των διαδραστικών πινάκων μόλις το 2023, την ίδια ακριβώς χρονιά που η Σουηδία άρχισε να περιορίζει τη χρήση των οθονών στα παιδιά, από την στιγμή που διαπιστώθηκαν προβλήματα στην αναγνωστική τους ικανότητα, είναι πραγματικά αξιοπερίεργο!
Η Ελλάδα εξάγει φθηνή ενέργεια για να εισάγει ενεργειακή ακρίβεια.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Green Tank για το 2025 η λιανική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα ήταν υψηλότερη κατά 36,5 ευρώ ανά μεγαβατώρα (δηλαδή 29,3%) από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο σε ονομαστικές τιμές. Σε όρους αγοραστικής δύναμης, η ψαλίδα ανοίγει ακόμα πιο προκλητικά, πληρώνουμε 72,6 ευρώ ανά μεγαβατώρα παραπάνω από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, μια τρομακτική απόκλιση της τάξης του 57,8%.
Καταγγελίες για κύκλωμα πλαστών τίτλων σπουδών και πιστοποιήσεων στο ΑΣΕΠ
Ο χώρος των πτυχίων, των ακαδημαϊκών τίτλων και των πιστοποιήσεων φαίνεται να είναι γεμάτος θεσμικά κενά. Κενά που επιτρέπουν την παρείσφρηση κυκλωμάτων, μεσαζόντων και κάθε είδους παρα – αγορών που αναπτύσσονται στο σκοτάδι, εκμεταλλευόμενες την απουσία αποτελεσματικού ελέγχου. Όπου υπάρχει έλλειμμα εποπτείας, λογικό είναι να αναπτύσσονται μηχανισμοί που λειτουργούν παράλληλα με το επίσημο κράτος, εξυπηρετώντας ιδιωτικά συμφέροντα εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος.
Χρήμα χωρίς έλεγχο: Ένα πάρτι επιδοτήσεων με δικογραφίες και ΚΥΔ
Το υποσκάνδαλο λοιπόν, αφορά τα αποκαλούμενα «οικολογικά σχήματα». Εδώ, επιβεβαιώνεται ότι «όσο ζεις μαθαίνεις», αφού εγώ, έως σήμερα, γνώριζα μόνο τα πολιτικά και τα καλλιτεχνικά σχήματα. Μεγάλωσε η πλατφόρμα, μπήκαν και τα «οικολογικά» και περιμένουμε να δούμε πού θα φτάσουν. Το υποσκάνδαλο αυτό, μπήκε λέει στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και εγώ, διαμαρτύρομαι εντόνως! Τι μικροσκόπιο είναι αυτό και από πού το παίρνουν οι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς και τα βλέπουν όλα; Αφού είμαστε στην Ενωμένη Ευρώπη, δε θα έπρεπε να το μοιράσουν σε όλες τις Εισαγγελίες των Κρατών – Μελών, έτσι ώστε να βλέπουν και αυτές ό,τι βλέπουν οι Ευρωπαϊκές; Βέβαια, εδώ υπάρχει και το ενδεχόμενο να έχουν ενημερώσει του δικούς μας και αυτοί, να εφαρμόζουν το δόγμα: «Δεν είδα, δεν άκουσα, δεν ξέρω». Αυτό, θέλει έρευνα!!!
Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε και η τελευταία φορά! Το «φακελάκι» στη Χώρα μας ζει και βασιλεύει!
Φανταστείτε ένα ασθενή που είναι έτοιμος να εισαχθεί στο χειρουργείο, σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκεται, αγχωμένος με την πορεία της υγείας του και τι μέλλει γενέσθαι στη συνέχεια, πόσο ευάλωτος γίνεται, αφού είναι εξαρτημένος από το ιατρικό προσωπικό! Επομένως, όταν προκύψει οποιαδήποτε απαίτηση να δώσει χρήματα για την πορεία της υγείας του, δεν αποτελεί μια προσωπική συναλλαγή, αλλά γίνεται κακόβουλη ενέργεια εκμετάλλευσης, που μετατρέπει τον πόνο, την αγωνία και την ανάγκη του ασθενούς, σε εύκολη λεία ανήθικων απαιτήσεων!