Η απόκτηση γνώσης, απειλείται από την ψηφιοποίηση της παιδείας…

Με ένα κουμπί, θα έχει τις πληροφορίες στα χέρια του  και αυτό, μόνο την κινητοποίηση του μυαλού του δεν του προκαλεί! Ίσα – ίσα, του «σκοτώνει» την αγάπη για τη μάθηση, την περιέργεια, που είναι η κινητήριος δύναμη της απόκτησης γνώσεων, τη δυνατότητα να λειτουργεί σε ένα κοινωνικό περιβάλλον μέσα από το οποίο το ίδιο το παιδί διδάσκει και διδάσκεται (το λάθος που κάνει κάποιος, μπορεί να είναι μάθημα για κάποιον άλλο). Τι συζητάμε λοιπόν, το ποια πλατφόρμα θα είναι η καλύτερη; Αυτό το παιδί που θα την έχει βρει, θα είναι εκείνο το οποίο θα έχει και το μεγαλύτερο βαθμό; Θα μετατρέψουμε τα παιδιά σε βαθμοθήρες; Η αγάπη για τη γνώση, θα πάει περίπατο; Θα υπάρχει μόνο σκέτος ανταγωνισμός; Αυτή είναι η παιδεία που θέλουμε;

Η τραγωδία της Κεφαλονιάς και τα λύματα της Αττικής φανερώνουν μια βαθιά κρίση της Ελλάδας.

Αυτό το τελευταίο, σίγουρα δεν είναι τυχαίο. Αντιθέτως, αποκαλύπτει ότι η χρήση ναρκωτικών ουσιών συνδέεται άμεσα με τη διασκέδαση και την ανάγκη διαφυγής, κυρίως των νέων ανθρώπων, από τη δύσκολη και καταπιεστική καθημερινότητα. Μια καθημερινότητα που δεν καλύπτει ούτε τις ψυχολογικές, ούτε τις ουσιαστικές τους ανάγκες. Έτσι, οι νέοι αναζητούν απεγνωσμένα μια διέξοδο. Και όταν δεν είναι σε θέση να βρουν υγιείς και δημιουργικούς δρόμους, οδηγούνται αναπόφευκτα σε παράνομες και επικίνδυνες επιλογές.

Ακόμα ένας τραυματισμός από κροτίδα, πόσα θύματα πρέπει να μετρήσουμε πια;

Και μετά τι;;; Τι θα ακολουθήσει μετά; Εκκωφαντική σιωπή, ε;;; Αφού το ίδιο φαινόμενο έχει γίνει συνήθεια κάθε χρόνο! Τραυματισμός, νοσοκομείο, δικογραφία, παραμέληση ανηλίκου κ.λπ., ενώ κλείνει η υπόθεση με συνοπτικές διαδικασίες και ικανοποίηση των Θεσμών! Όμως όχι, εδώ, στην πραγματικότητα ξεκινούν όλα όσα παραλείπονται και έχουν καλυφθεί με τον «μανδύα» της δήθεν πρόνοιας!

Βίαιες Επιθέσεις σε μια Κοινωνία χωρίς Ηθικούς Φραγμούς 

Το περιστατικό της βίαιης επίθεσης σε μια ανυπεράσπιστη γυναίκα στην Κόρινθο και τα τραγικά επακόλουθα που προκάλεσε, δηλώνουν κατάφωρα την αποτυχία της σημερινής κοινωνίας σε όλους σχεδόν τους βασικούς τομείς της, όπως η πρόληψη των βίαιων συγκρούσεων στις ανθρώπινες σχέσεις, η κατανόηση των βαθύτερων προβλημάτων που δημιουργούν αυτές τις συγκρούσεις, η ανάληψη της ευθύνης για κάθε άδικη πράξη και κυρίως η Παιδεία ως βασικός πυλώνας ψυχοπνευματικής καλλιέργειας των πολιτών.  

 Κόκκινα εφηβικά μάτια, όχι από κλάμα, αλλά…

Ακόμα και όταν υπάρχουν όλες οι ενδείξεις για το πόσο επιβλαβής μπορεί να είναι μια επιλογή για κάποιον, πάλι εκείνος προτιμά να ζημιωθεί από το να ακολουθήσει την πεπατημένη. Όταν, λοιπόν, λάθος επιλογές γίνονται συνειδητά από άτομα με περισσότερη εμπειρία και θεωρητικά πιο ανεπτυγμένη σκέψη γιατί πρυτανεύει η περιέργεια, είναι τουλάχιστον ανεδαφικό να απαιτούμε από ένα παιδί να πράξει σωστά, αλλά και άδικο να το κρίνουμε εκ των υστέρων.

Η προχειρότητα της νομοθεσίας, εκθέτει τους νέους μας σε κινδύνους!

Όταν οι κομματικές κυβερνήσεις, δίνουν προτεραιότητα σε «έξωθεν» εντολές, είναι φυσικό να προκύπτουν άλυτες υποθέσεις, με θύματα τα ανήλικα παιδιά μας! Σκληρά και βίαια περιστατικά, όπου ανήλικα κορίτσια βρίσκονται εκτεθειμένα σε ναρκωτικές, απαγορευμένες ουσίες και αλκοόλ! Ένας ασταθής περίγυρος που δεν έχει κανόνες, γιατί δεν ελέγχεται και δεν προστατεύεται από το Κράτος, όπως θα όφειλε να πράξει! Πώς όμως εμείς οι πολίτες επιτρέπουμε, να συμβαίνουν τέτοιου είδους περιστατικά; Είναι το καίριο ερώτημα!

Ποιος “βασανίζεται” στο σχολείο πια;

Αυτό που πλέον συμβαίνει, είναι ότι τα παιδιά έχουν πρόσβαση σε διάφορες πλατφόρμες, ανεξέλεγκτα, χωρίς να έχουν κατακτήσει ακόμη την απαραίτητη κρίση για το αν αυτό που βλέπουν είναι κάτι που πρέπει να μιμηθούν ή όχι. Ως αποτέλεσμα, πολλά πράγματα συμβαίνουν μέσα στην τάξη, αλλά και στο προαύλιο, ιδιαίτερα στους εφήβους, μόνο και μόνο για να τραβήξουν ένα βίντεο και να απαθανατίσουν τη “φάση” που φαίνονται “μάγκες”, ότι μπορούν και εδώ πραγματικά να παραβιάζουν τους κανόνες και τους νόμους, αφού στο τέλος, όντως, θα μείνουν  ατιμώρητοι.

Μια κοινωνία που απέτυχε. 17χρονη πληρώνει το τίμημα της απουσίας των Ανθρωπίνων αξιών.

Με μια γρήγορη ματιά, διαπιστώνουμε ξανά την “αρρωστημένη” κατάσταση που βιώνει κατ’ επανάληψη η ελληνική κοινωνία, και όχι μόνο. Κι αυτό, γιατί τα φαινόμενα βίας, εκτός από απλές ενέργειες εκτόνωσης ανάμεσα στους νέους, καταλήγουν να γίνονται εγκλήματα με θύτες και θύματα (βλέπε Άλκης Καμπανός)!!!

Μας Πολεμούν Σιωπηλά – Και Η Ανοχή Μας Είναι Το Όπλο Τους

Οι πολίτες βαδίζουν σε μια κανονικότητα – φάντασμα, γιατί δε βλέπουν ερείπια από μπετόν. Δεν τους είπανε ποτέ ότι τα ερείπια σήμερα έχουν ονόματα. Και τα ονόματα αυτά, είναι οι αυτοκτονίες που δεν συζητιούνται. Είναι οι οικογένειες που διαλύθηκαν σιωπηλά. Είναι τα μαγαζιά που κατέβασαν ρολά για πάντα. Είναι τα σπίτια που πέρασαν στα χέρια των τραπεζών και των funds. Είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν με λιγότερα όνειρα απ’ όσα αξίζουν. Είναι η Αξιοπρέπεια που χάθηκε και βαφτίστηκε Ρεαλισμός.

Η Ελεύθερη Αρθρογραφία και η σημασία της! Scripta Manent (τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν)!

Τελειώνω με μία πρόταση προς όλους τους αναγνώστες: «Αν θέλετε να βγάλετε όλα τα εσώψυχά σας, πάντα με στοιχεία και αποδείξεις… αν θέλετε να διαβαστεί η φωνή σας, σας παροτρύνω να δηλώσετε και εσείς συμμετοχή στο “Ntoros.gr” και να γίνετε αρθρογράφοι! Μη μου πείτε ότι δεν μπορείτε, γιατί αυτό, δεν ισχύει! Εξάλλου, δεν μπορείς να λες «δεν μπορώ» αν πρώτα δεν το έχεις προσπαθήσει. Έλα να γίνεις μέρος της αλήθειας, με τη δική σου οπτική, που θα είναι ανεπηρέαστη, αχρωμάτιστη, ακομμάτιστη κι αφιλοκερδής!