Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Λίγες μέρες πριν, είδε το φως της δημοσιότητας άλλη μια φρικιαστική είδηση που ήρθε να προστεθεί στον αριθμό των αλλεπάλληλων και σχεδόν μόνιμων σοκ που βιώνουμε καθημερινά μέσα από την έντυπη ή ηλεκτρονική ενημέρωσή μας. Η είδηση αφορούσε μια οκταμελή οικογένεια, δύο γονείς με τα έξι ανήλικα παιδιά τους, που ζούσαν σε άθλια κατάσταση, μέσα σε ένα σπίτι-τρώγλη στο Περιστέρι. Ο εντοπισμός τους έγινε ύστερα από επιχείρηση της ομάδας ΔΙΑΣ στο μικρό δώμα των 27 τετραγωνικών μέτρων χωρίς φως και νερό, με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής, ενώ τα παιδιά είχαν πάρα πολύ καιρό να κάνουν μπάνιο! Στο χώρο επικρατούσε γενική ακαταστασία, με διάφορα αντικείμενα σκορπισμένα εδώ κι εκεί, ανάμεσα στα οποία βρέθηκαν και σακούλες γεμάτες ακαθαρσίες.
Όπως αναφέρουν οι γύρω κάτοικοι, όλα τα μέλη της οικογένειας πήγαιναν να κάνουν μπάνιο σε σπίτια γειτόνων τους, ενώ πολλοί από τη γειτονιά είχαν δει και τους γονείς των παιδιών να κυκλοφορούν βρώμικοι. Ήταν τόσο μεγάλη η εξαθλίωση της οικογένειας, που στο παράθυρο είχαν κρεμάσει μαύρες σακούλες σκουπιδιών αντί για κουρτίνες.
Η επιχείρηση της ομάδας ΔΙΑΣ πραγματοποιήθηκε ύστερα από ανώνυμη καταγγελία για τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης ανήλικων παιδιών και οι δύο γονείς τους, 37 και 33 ετών, συνελήφθησαν, κρίθηκαν ένοχοι για έκθεση ανηλίκων σε βαθμό πλημμελήματος και όπως αναφέρεται, καταδικάστηκαν από το Αυτόφωρο σε ποινή φυλάκισης 16 μηνών με αναστολή ο καθένας.
Τα παιδιά μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο Παίδων Αγλαΐα Κυριακού για τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και την ανάλογη νοσηλεία, ύστερα από τη μακρόχρονη παραμονή τους σε τόσο απαράδεκτες υγειονομικές συνθήκες.
Η σοκαριστική αυτή είδηση που αφορά παιδιά, ξεπερνάει και τα ίδια τα όρια του σοκ, προκαλώντας μας έντονο θυμό και αγανάκτηση, όταν βλέπουμε τέτοιες καταστάσεις που δοκιμάζουν τα όρια των αντοχών μας στη φρίκη! Μια οκταμελής οικογένεια είχε αφεθεί να ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, επειδή οι δύο γονείς των έξι ανήλικων παιδιών δεν κατάφεραν να τα φροντίσουν όπως έπρεπε, για λόγους που δεν έχουν δει ακόμα το φως της δημοσιότητας.
Στο άκουσμα και μόνο ότι τα παιδιά αυτά δεν έκαναν καθημερινά μπάνιο, που είναι ένας από τους βασικότερους κανόνες παιδικής φροντίδας, σε κάνει να ανατριχιάζεις! Ακόμα και τα ενήλικα μέλη της οικογένειας έκαναν μπάνιο αραιά και που, όπως αναφέρθηκε, και μόνο όταν έβρισκαν την ευκαιρία, σε σπίτια γειτόνων τους. Ήταν φυσικά αδύνατον να καθαρίζουν, έστω στοιχειωδώς, το μικρό χώρο όπου διέμεναν, αλλά ούτε και να τηρούν οι ίδιοι τις βασικές, ατομικές συνθήκες υγιεινής, χωρίς νερό και ρεύμα.
Πάμπολλα, εύλογα και αμείλικτα ερωτήματα προκύπτουν μπροστά στην απάνθρωπη αυτή εικόνα οικογενειακής κατάστασης. Είναι αδιανόητο στον 21ο αιώνα, της “προόδου και της εξέλιξης”, δύο γονείς να μένουν αβοήθητοι, αδυνατώντας να αντιμετωπίσουν τόσο τα δικά τους προβλήματα όσο και τη σωστή ανατροφή των παιδιών τους.
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, το 2021 είχε αφαιρεθεί προσωρινά η επιμέλεια των παιδιών από τους γονείς, κατόπιν εισαγγελικής παραγγελίας, λόγω κατηγοριών για πλημμελή φροντίδα, προφανώς για λόγους ανικανότητας ως προς τα οικογενειακά τους καθήκοντα. Όμως, λίγους μόνο μήνες αργότερα, τα παιδιά επέστρεψαν στην οικογένειά τους, κατόπιν παρακολούθησης της υπόθεσης από ψυχολόγο. Ωστόσο, είχαν υπάρξει πολλές μαρτυρίες από ανθρώπους που γνώριζαν την οικογένεια, για την έντονη παραμέληση των παιδιών τα οποία ήταν καχεκτικά και φαίνονταν διαρκώς φοβισμένα.
Ύστερα από όλα αυτά, πώς και με ποιες προϋποθέσεις τα παιδιά επέστρεψαν στην οικογένειά τους και ποια ήταν τα μέτρα που έλαβαν οι αρμόδιοι κρατικοί μηχανισμοί, ώστε η οικογένεια αυτή να μην ξαναζήσει τις ίδιες δραματικές καταστάσεις; Στις περιπτώσεις αυτές, η Πολιτεία οφείλει να δείξει το Κοινωνικό της Πρόσωπο και να συμπαρασταθεί στους γονείς για να λύσουν οριστικά όλα τους τα προβλήματα. Τι έκανε λοιπόν η Πολιτεία για να αποκαταστήσει επαγγελματικά αυτό το ζευγάρι, εξασφαλίζοντάς τους ένα σταθερό εισόδημα, ώστε να μπορέσουν να ορθοποδήσουν, να καλύψουν κάθε ανάγκη τους σε καθαριότητα και σε όλα τα άλλα και να παραμείνουν ενωμένοι ως οικογένεια, ώστε να μη χρειαστεί να χωριστούν ξανά; Όπως απέδειξαν τα ίδια τα πράγματα, η Πολιτεία αρκέστηκε να κρίνει ένοχους τους δύο γονείς, δείχνοντας μόνο το τιμωρητικό της πρόσωπο και απέφυγε επιδεικτικά να εξετάσει και να διορθώσει τα δικά της λάθη και παραλείψεις.
Με τις σημερινές ασφυκτικές, δυσβάσταχτες και ολοένα αυξανόμενες ανάγκες της ζοφερής καθημερινότητάς μας, είναι ανεπίτρεπτο για το κράτος να αφήνει αβοήθητους οκτώ ανθρώπους στη μοίρα τους και να μην επαγρυπνεί για την άμεση επίλυση όλων των προβλημάτων τους.
Ο ρόλος της Κοινωνικής Πρόνοιας, που στις μέρες μας δείχνει να είναι ανύπαρκτη, είναι να στέκεται αρωγός στο κοινωνικό σύνολο, φροντίζοντας διαρκώς για τη συνοχή του και όχι να διασπά τα μέλη του, ιδίως όταν πρόκειται για ταλαιπωρημένα και υποσιτισμένα ανήλικα παιδιά!
Σήμερα η κοινωνία μας νοσεί βαθιά, έχοντας χάσει προ πολλού τον ανθρώπινο χαρακτήρα της. Ποτέ όμως δεν είναι αργά, όσο κι αν έχουμε καθυστερήσει, να ξαναβρούμε το βηματισμό μας στο ρυθμό της ανθρώπινης φυσιολογίας μας.
Ο Πολιτικός Φορέας «Ελλήνων Συνέλευσις» έχει προβλέψει τα πάντα για την ανόρθωση των ανθρώπινων κοινωνικών συνόλων, έχοντας θέσει ως στόχο και σκοπό τη Δημιουργία της «Ελλήνων Πολιτείας», της Πολιτείας των Ελλήνων – Ανθρώπων, αναπτύσσοντας ολόκληρο το σχεδιασμό για την επίτευξη του σκοπού αυτού, στις Προγραμματικές του Δηλώσεις οι οποίες κατατέθηκαν στον Άρειο Πάγο, ως δέσμευση για την άμεση υλοποίησή τους.
Η Ελλήνων Πολιτεία οφείλει να παρέχει εργασία και ασφάλεια σε όλους τους πολίτες της μέσα από τις ίδιες της τις λειτουργικές δομές.
Η εργασία και η ασφάλεια την οποία αυτή θα παρέχει σε κάθε πολίτη, θα επαναφέρει την Ανθρωπότητα στην υγιή ανελικτική της πορεία, εξαφανίζοντας φαινόμενα εγκατάλειψης ή παραμέλησης, ως ποτέ να μην υπήρξαν.
Θα καλλιεργηθεί επίσης ο απαραίτητος αμοιβαίος Σεβασμός μεταξύ των ανθρώπων, εφαρμόζοντας στην ακρίβειά του τον Πολιτειακό Νόμο της Προσομοίωσης, ο οποίος μεταξύ άλλων, επιτάσσει τα εξής:
«Οτιδήποτε δεν είναι δεκτό για τον εαυτόν σου, δεν μπορείς να το κάνεις ή να το επιβάλεις στον άλλον».
«Οτιδήποτε δεν είναι δεκτό για τα παιδιά σου δεν μπορείς να το κάνεις για παιδιά άλλων».
Με τον τρόπο αυτό θα αρχίσουμε να βλέπουμε στους «άλλους» τον ίδιο μας τον εαυτό και να ρυθμίζουμε ανάλογα τις συμπεριφορές μας, φιλτράροντάς τες μέσα από εμάς τους ίδιους.