Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Αυξάνονται και πληθύνονται στις μέρες μας τα περιστατικά παραβατικότητας μεταξύ ανηλίκων, ταράζοντας κάθε τόσο την κοινή γνώμη, όχι μόνο της περιοχής όπου συμβαίνουν, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.
Στα Ιωάννινα, το πρωί της Τετάρτης 20/5, δύο ανήλικοι μαθητές της Γ΄ Γυμνασίου πλησίασαν έναν επίσης ανήλικο συμμαθητή τους της Β΄ Γυμνασίου, τον απείλησαν με σουγιά, του απέσπασαν το ποσό των 5 ευρώ και στη συνέχεια, ο ένας εκ των δύο παρέδωσε το σουγιά, όπως αναφέρεται, σε ανήλικη κοπέλα για να του τον φυλάξει στη σχολική της τσάντα, αποκρύπτοντάς της προφανώς όλα όσα είχαν μεσολαβήσει. Αργότερα, η ανήλικη παρέδωσε στην Αστυνομία το όπλο – σουγιά, δηλώνοντας άγνοια για το συμβάν που είχε προηγηθεί.
Οι δύο ανήλικοι δράστες οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο με την κατηγορία της διάπραξης ληστείας με χρήση σουγιά σε βάρος συμμαθητή τους, με σκοπό να του αφαιρέσουν 5 ευρώ και η αστυνομία συνέλαβε επίσης και τους γονείς τους, λόγω παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου.
Ο μεγάλος αριθμός παρόμοιων περιστατικών μεταξύ ανηλίκων, ανησυχεί έντονα την τοπική κοινωνία της περιοχής και προβληματίζει σοβαρά την εκπαιδευτική κοινότητα των Ιωαννίνων, αλλά και ολόκληρης της χώρας.
Το συγκεκριμένο συμβάν στα Ιωάννινα, δεν είναι απλά άλλο ένα περιστατικό βίας ανηλίκων ανάμεσα στα τόσα άλλα που συμπληρώνουν τα καθημερινά αστυνομικά δελτία, αυξάνοντας την ανησυχία των γονέων, των εκπαιδευτικών και των τοπικών κοινοτήτων· είναι ένα πρόβλημα πολύ πιο βαθύ, και κυρίως κοινωνικό, το οποίο μας αποδεικνύει με πολύ οδυνηρό τρόπο ότι ο παιδαγωγικός ιστός έχει διαρραγεί και βρίσκεται ήδη στα πρόθυρα της πλήρους διάλυσης. Τα στατιστικά δεδομένα για τα περιστατικά νεανικής παραβατικότητας και μόνο για το έτος 2023, παρουσιάζουν αύξηση της τάξης του 70%, ενώ, σύμφωνα με τις απόψεις ειδικών επιστημόνων, νέοι σύγχρονοι παράγοντες, όπως είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, συμβάλλουν αποφασιστικά στην έξαρση των εκδηλώσεων βίας μεταξύ ανηλίκων, προβάλλοντας λανθασμένα πρότυπα κοινωνικής επιβολής και καταξίωσης.
Όλες οι διαπιστώσεις και οι επισημάνσεις για τα αίτια και τα αποτελέσματα έχουν πλέον γίνει, εκείνο όμως που λείπει, και που αποτελεί το “κλειδί” της όλης υπόθεσης, είναι η παντελής απουσία ουσιαστικής καθοδήγησης, λόγω της απομάκρυνσης της Παιδείας από τον πραγματικό της σκοπό. Στην περίπτωση των Ιωαννίνων, η Αστυνομία, πράττοντας το καθήκον της, συνέλαβε και τους γονείς των ανηλίκων, κανείς όμως δεν ασχολήθηκε σε βάθος με τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν κι αυτοί οι ίδιοι, ακριβώς λόγω της έλλειψης ορθής παιδαγωγικής υποστήριξης στα παιδικά και νεανικά τους χρόνια.
Στη σημερινή τεχνοκρατική εποχή μας, η Παιδεία, μας παρουσιάζεται ως μια τυπική και σχεδόν καταναγκαστική διαδικασία, μέσω της οποίας παρέχονται από το καθεστωτικό κράτος γνώσεις ελεγχόμενες και κατάλληλα προσαρμοσμένες στις εκ των προτέρων διαμορφωμένες συνθήκες εύρεσης εργασίας. Οι συχνές και εξαντλητικές εξετάσεις, σε συνδυασμό με την αναγκαία, κάποιες φορές “αποστήθιση”, κουράζουν και αποδιοργανώνουν τον ψυχισμό των παιδιών και των νέων μας, κάνοντάς τους να αναζητούν εύκολες και πρόχειρες «διεξόδους», μέσω της παραβατικότητας.
Η Παιδεία οφείλει να είναι το θεμέλιο και η σταθερή βάση για τη διαμόρφωση της συνολικής προσωπικότητας του νέου ανθρώπου, στηρίζοντάς τον σε κάθε στάδιο της ενηλικίωσής του, ώστε όταν αυτός εισέλθει τελικά στον ενήλικο βίο του, διαθέτοντας πια έναν ολοκληρωμένο χαρακτήρα και αυστηρή συνείδηση, να έχει πλήρη επίγνωση της κοινωνικής του ευθύνης.
Στις δύσκολες και έσχατες μέρες που ζούμε σήμερα, εμφανίζεται, ιστορικά πλέον, η ανάγκη για μια συνολική ανασυγκρότηση του τρόπου προσέγγισης της νέας γενιάς. Οι μέχρι τώρα συλλήψεις από την Αστυνομία, τα αυτόφωρα και οι παραπομπές στη Δικαιοσύνη, δεν οδήγησαν πουθενά και η σημερινή κατάσταση, ως έχει, εξάντλησε πια τα χρονικά της περιθώρια.
Εάν, λοιπόν, όντως θέλουμε να αλλάξουμε τη σημερινή απογοητευτική κατάσταση, είναι η χρυσή μας ευκαιρία να δομήσουμε από την αρχή ένα σύστημα Παιδείας βασισμένο αποκλειστικά στις Αξίες, τις Αρχές και τους Νόμους που λάβαμε ως κληρονομιά από τους τεράστιους προγόνους μας. Εάν αυτοί οι πνευματικοί θησαυροί που έστησαν ολόκληρο τον πλανήτη είχαν διαφυλαχθεί από μας, όπως έπρεπε, και είχαν μεταλαμπαδευτεί στους απογόνους μας, σήμερα η γενικότερη εικόνα των πραγμάτων θα ήταν τελείως διαφορετική.
Επιβάλλεται λοιπόν εκ των πραγμάτων, να δημιουργηθεί εκείνο το περιβάλλον όπου τα παιδιά δε θα γεμίζουν απλά τα κεφάλια τους με στείρες και περιττές, ως επί το πλείστον, γνώσεις, αλλά θα μαθαίνουν πρωτίστως τι σημαίνει ευθύνη, σεβασμός και αξιοπρέπεια για τον ίδιο τους τον εαυτό και για τους άλλους. Το σύστημα Παιδείας που πρέπει να εγκαθιδρύσουμε, θα διδάσκει στα παιδιά μας ότι οι «άλλοι» δεν είναι παρά η αντανάκλαση του ίδιου τους του εαυτού, σε άπειρες διαφορετικότητες.
Τα περιστατικά, όπως αυτό στα Ιωάννινα, που συμβαίνουν κατά καιρούς σε διάφορες περιοχές, δίνουν την ουσιαστική της διάσταση στην Αξία της Δικαιοσύνης, ως μέσο απόδοσης του Δικαίου, διανεμητικά, διορθωτικά ή και με αμοιβαιότητα. Ο σκοπός της διορθωτικής Δικαιοσύνης είναι να επαναφέρει άμεσα την κοινωνική ισορροπία όταν αυτή αρχίσει να ταλαντεύεται, αποτρέποντας ταυτόχρονα την επανάληψη της όποιας αδικίας μπορεί να τη θέσει ξανά σε κίνδυνο. Αν τα παιδιά μας διδάσκονταν τη διορθωτική Δικαιοσύνη και γνωρίζοντας παράλληλα ότι οι άλλοι είναι ο καθρέφτης του εαυτού τους, τίποτε από όλα αυτά δε θα είχε συμβεί. Τα παιδιά δε θα στρέφονταν βίαια εναντίον κάποιου συμμαθητή τους ή οποιουδήποτε άλλου, διότι θα ήξεραν ότι η πράξη τους αυτή θα πλήξει το συνολικό σώμα της Πολιτείας.
Το Ελλάνιο Αξιακό Σύστημα Αξιών, Αρχών και Νόμων, στη βάση του οποίου θα στηριχθεί η μελλοντική μας Παιδεία, αναγράφεται λεπτομερώς στην Ιδρυτική Διακήρυξη του Πολιτικού Φορέα «Ελλήνων Συνέλευσις», η οποία κατατέθηκε στον Άρειο Πάγο, μαζί με τις Προγραμματικές Δηλώσεις του Φορέα για την εκτέλεση του συνολικού Προγράμματός του.
Η Διορθωτική Δικαιοσύνη, ως Αρχή απορρέουσα από την Αξία της Δικαιοσύνης, έχει ως μέλημά της να διατηρεί συνεχώς την Πολιτεία εντός του Αξιακού Συστήματος, όπως αυτό έχει οριστεί και κάθε αδικοπραξία κατά μέλους, λογίζεται ως αδικοπραξία κατά ολόκληρου του σώματος της Πολιτείας. Η Πολιτεία επομένως, οφείλει να σταματήσει αμέσως την αδικία, εάν αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη ή να την εξαλείψει, είτε διορθώνοντας το αδίκημα, είτε επιβάλλοντας ανάλογη τιμωρία. Σε κάθε περίπτωση, τόσο στη διανεμητική όσο και στη διορθωτική δικαιοσύνη εφαρμόζεται η αρχή της αναλογικότητας, ως θεμέλιο για την ιδανική και ολοκληρωμένη έννομη τάξη.
Η «Ελλήνων Συνέλευσις» θα διαθέσει όσα κεφάλαια χρειαστούν, δημιουργώντας την απαραίτητη υλικοτεχνική δομή για την άριστη και πλήρη παιδεία των Ελληνόπουλων, την οποία θεωρεί ως τον κρισιμότερο και πιο νευραλγικό τομέα της Πολιτείας. Το κτίσιμο του σώματος και του πνεύματος είναι υποχρέωση της Πολιτείας την οποία αναλαμβάνει ως καθήκον της, ενώπιον του Γένους μας.
Ήρθε η ώρα να πάρουμε θέση, να σταματήσουμε τα υποθετικά «εάν» όταν πρόκειται για την Παιδεία μας και να αποφασίσουμε ότι «θα» εγκαθιδρύσουμε την Ελλήνων Πολιτεία μας, για να διαμορφώνουμε στο εξής, το υγιές συνολικό περιβάλλον που μας αρμόζει, για εμάς τους ίδιους και τους απογόνους μας.