Οι νέοι άνθρωποι που δίνουν ζωντάνια σε έναν τόπο, αναγκάζονται να φύγουν, μη βλέποντας κανέναν λόγο να παραμείνουν στον τόπο τους. Αυτή η ερημοποίηση της υπαίθρου, δεν είναι φυσικά το αποτέλεσμα μιας φυσικής εξέλιξης ή αλλαγής τρόπου ζωής των κατοίκων της. Είναι μια κοινωνική χρεοκοπία σε αργή κίνηση, η οποία στερεί την επαρχία μας από το ανθρώπινο δυναμικό της και ταυτόχρονα, την αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου.
