Γράφει ο Χάρης Δαμίγος
Η λέξη υπερηφάνεια είναι μια λέξη που έχει ταυτιστεί απόλυτα με την χώρα μας σε πολλά επίπεδα. Μπορείς μέσα της να βάλεις τον πολιτισμό μας, την κουλτούρα μας, τον ωχαδερφισμό μας, την πολιτική μας και πολλά άλλα, ανάλογα με τις περιστάσεις. Μπορεί ακόμα να μετρηθεί και σαν δείκτης στατιστικός, ο οποίος θα είναι πολύ υψηλός. Εγώ, από τις λίγες κατηγορίες που έγραψα παραπάνω, θα χρησιμοποιήσω την πολιτική και τον πολιτισμό.
Η πολιτική (ανεξαρτήτου χρώματος και ιδεολογίας) έχει δημιουργήσει έναν στρατό από μισθωτούς υπαλλήλους που τους υποχρεώνει να φοράνε μπλε ή πράσινα ρούχα, με ίδιο χρώμα κράνος, για να μην μπαίνουν και σε έξοδα. Αυτοί οι υπάλληλοι έχουν εκπαιδευτεί για έναν σκοπό, ο οποίος δεν είναι άλλος από το να χρησιμοποιούνται ενάντια στον πολίτη αυτής της χώρας 24 ώρες το 24ωρο και 365 μέρες το χρόνο, κάτι σαν non – stop, που λέμε και στα Αγγλικά. Όποιος τώρα μου πει ότι μιλάω για την Ελληνική Αστυνομία, θα του πω μπράβο, είσαι αναγνώστης των άρθρων μου και με κατάλαβες. Και για όσους αναρωτιούνται που κολλάει η πολιτική, ο πολιτισμός και η αστυνομία, θα σας το απαντήσω αμέσως. Η πολιτική δίνει εντολή στην αστυνομία να σε δέρνει, με πολιτισμένο τρόπο… Όπως έγινε στην περιοχή των Εξαρχείων που μπορεί να είναι μια ιδιαίτερη περιοχή, αλλά δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες. Αν, δηλαδή, θες να πας στα Εξάρχεια να πιείς έναν καφέ ή ένα ποτό ή πιο απλά να πας μια βόλτα με το “αίσθημα”, ρε παιδί μου, χεράκι – χεράκι, πρέπει να πάρεις τηλέφωνο στο αστυνομικό τμήμα και να ρωτήσεις: “Θα πέσει ξύλο σήμερα; Θα μας ρίξετε χημικά;” Ανάλογα με την απάντηση, θα κρίνεις αν πρέπει να πας τη συγκεκριμένη μέρα.
Το πρόβλημα είναι ότι έχουν φτιαχτεί διαφορετικές υπηρεσίες ΜΑΤ, ΥΜΕΤ, ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ κ.λπ. που εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς, υποτίθεται, αλλά μέσα στην σύγχυση που έχουν, κάνουν όλοι το ίδιο πράγμα: ξύλο, ξύλο, ξύλο. Ας πάμε στην πιο ειδική ομάδα που είναι τα ΜΑΤ, αυτοί με τις πράσινες στολές (λυπάμαι όσους είναι φίλαθλοι του Ολυμπιακού και φοράνε πράσινα) που τα αρχικά σημαίνουν Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης. Ναι, συμφωνώ να αποκατασταθεί η τάξη, αν όμως υπάρχει πραγματικό πρόβλημα, όπως στις διαδηλώσεις που μπορεί η κατάσταση να ξεφύγει, αφού υπάρχουν οι αντίπαλοι ο Πρασιναϊκός (ΜΑΤ) και ο Κοκκιναϊκός (ΚΝ€). Εκεί, να με προστατέψουν εμένα που πάω να διαδηλώσω ειρηνικά, αυτός είναι ο σκοπός και ο ρόλος ύπαρξης τους. Βλέπουμε όμως, ότι τον ρόλο τους τον έχουν αναβαθμίσει και ασκούν βία σε ακραία επίπεδα, χωρίς κανέναν λόγο, πολλές φορές. Εν ώρα υπηρεσίας, φορώντας τη στολή τους, μεταμορφώνονται σε τρανσφόρμερς, δημιουργώντας πολλά προβλήματα, χωρίς καμία διάκριση και με την δικαιολογία ότι αποκαθιστούν την τάξη!!
Δεν έχει λογική ένα τμήμα της Ελληνικής αστυνομίας, που υποτίθεται ότι είναι εκεί για την προστασία του πολίτη και τη δίκαιη εφαρμογή των νόμων, να έχει τέτοια συμπεριφορά. Δεν μπορεί να του παρέχει ασφάλεια δέρνοντάς τον, εκτός αν είναι κάποια νέα μορφή προστασίας που δεν τη γνωρίζουμε και τη γνωρίζει ο εκάστοτε υπουργός. Έχω να κάνω μια πρόταση στον αρχηγό του Αστυνομικού σώματος και είναι η εξής: “Αρχηγέ, βάλτε μουσική στις κλούβες που σας μεταφέρουν, να πέφτει τουλάχιστον ξύλο μετά μουσικής.” Αυτό λέγεται πολιτισμός… Είδατε πώς, μέσω ενός άρθρου, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας; DJ κλούβας. Τώρα, άμα θέλετε να βάλουμε στο άρθρο και την χάρτα του ανθρώπου που αναφέρει ότι οι πράξεις αυτές είναι ενάντια στην ανθρώπινη ύπαρξη και ενάντια στα δικαιώματά του, πιάστε ένα αυγό και κουρέψτε το.
Και σε όλα αυτά, έρχεται να προστεθεί η σήψη του αστυνομικού σώματος, αφού δεν ελέγχονται από κανέναν, με υποθέσεις που αφορούν προστασία, εμπόριο, χρηματισμό, ανεξέλεγκτη χρήση βίας, που έχουν συγκλονίσει το πανελλήνιο και που στις περισσότερες περιπτώσεις, μένουν στα συρτάρια των δικαστικών γραφείων.
Σας άφησα το καλύτερο για το τέλος και αφορά τον κώδικα δεοντολογίας των αστυνομικών, αφού αναλάβουν υπηρεσία.
Το άρθρο 7 λέει:
‘‘Διαβεβαιώ ότι γνώμονα της συμπεριφοράς μου αποτελεί ο σεβασμός της αξίας κάθε ανθρώπου και η προάσπιση των δικαιωμάτων του (αμ, δεν το βλέπουμε;).
Έχω την ύψιστη τιμή να υπηρετώ τον Ελληνικό Λαό, ασκώντας την αστυνομική εξουσία (βία θα έπρεπε να λέει) που μου εμπιστεύεται (πότε το κάναμε;), σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους νόμους (αν ίσχυαν).
Αναλαμβάνω τις υποχρεώσεις (να ρίχνω χημικά και ξύλο) και αποδέχομαι τους κινδύνους του λειτουργήματός μου και δηλώνω ότι εργάζομαι με αμεροληψία και δικαιοσύνη (γελάμε εδώ) για το καλό της κοινωνίας (ξεκαρδιζόμαστε εδώ). Προσπαθώ διαρκώς να βελτιώνω τη συμπεριφορά μου ως υπεύθυνος (πραιτωριανός) δημόσιος λειτουργός, αποδέχομαι τον κοινωνικό έλεγχο της δράσης μου και προσδοκώ την υποστήριξη των πολιτών’’(αλλιώς θα πέσει ξύλο)!!
Αγαπητοί φίλοι και φίλες νομίζω ότι βγάλαμε ένα συμπέρασμα τελικά από τα γραφόμενα μου: ότι είμαστε υπερήφανοι Έλληνες πολίτες που η πολιτική μας δημιούργησε την αστυνομία για να μας προστατεύει, δέρνοντας μας με πολιτισμό.
Σε μια δίκαιη πολιτεία, η αστυνομία καλείται να διασφαλίσει την εσωτερική ασφάλεια των πολιτών και να σέβεται τον Έλληνα πολίτη, γιατί ο ίδιος τους διόρισε στην υπηρεσία τους και ουσιαστικά εργάζονται για αυτόν. Μόνο με την δημιουργία της ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ θα συμβεί αυτό, σε καμία άλλη περίπτωση. Ελάτε να φτιάξουμε την πολιτεία υπέρ του ανθρώπου, με αξίες και αρχές που θα είναι σεβαστές από τους πολίτες. Όσοι δε θα τις σέβονται, δε θα έχουν θέση μέσα στην πολιτεία.