Γράφει ο Αντώνης Χριστόπουλος
Η κτηνοτροφία πλήττεται βάναυσα κατ΄ επανάληψη! Η ευλογιά των αιγοπροβάτων ξαναμπήκε στη ζωή μας τον περασμένο Αύγουστο και δε λέει να φύγει! Μήπως είναι ένα ακόμα φιάσκο για να περάσουν κάποιες συμφωνίες οι κυβερνώντες με την “αόρατη κυβέρνηση” της νέας τάξης πραγμάτων, που έχουν γίνει κάτω από το τραπέζι, δημιουργώντας εξαθλίωση στους κτηνοτρόφους και κατ’ επέκταση. .. στους Έλληνες;
Εδώ, έχουμε να κάνουμε με ένα ακόμα έγκλημα εν εξελίξει… Για ακόμα μια φορά, βάλλεται ο πρωτογενής τομέας και συγκεκριμένα η κτηνοτροφία. Έχουν περάσει τεχνηέντως (κατά την άποψη μου) την ευλογιά των αιγοπροβάτων, ενώ το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (που μόνο ανάπτυξη δε φέρνει) ζητά τη μαζική θανάτωση κι όχι τον εμβολιασμό ή και την απομόνωση όσων ζώων νοσούν, με αποτέλεσμα την καταστροφή της κτηνοτροφίας. Βλέπουμε λοιπόν, μια επιδημία να μη μπορεί να αντιμετωπιστεί και κανείς από τους ειδικούς δεν ξέρει να μας πει πότε θα σταματήσει όλο αυτό, την ώρα που έχουμε και το τεράστιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ!!! Σχεδόν 315.000 πρόβατα έχουν θανατωθεί, έως σήμερα Παρασκευή 3 Οκτωβρίου.
Και θέτω το ερώτημα: “Μήπως όλο αυτό, είναι για κάποιους καταστροφή, αλλά για κάποιους άλλους κάθαρση;”
Και λέω “κάθαρση” για κάποιους, οι οποίοι δήλωναν ως αγροτεμάχια ό,τι τους συνέφερε -αφού έλεγχος δεν υπήρχε- και ισχυρίζονταν ότι διατηρούσαν, εκτρέφαν και παρήγαγαν ζωικά προϊόντα. Έτσι, εισέπρατταν επιδοτήσεις από την Ε.Ε, μέσω του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και τώρα βρίσκονται εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μήπως, λοιπόν, μαζί με τους πραγματικούς κτηνοτρόφους και οι “εικονικοί” κτηνοτρόφοι, προσπαθούν να σκοτώσουν τα ανύπαρκτα ζώα τους – εκείνα που δεν είχαν ποτέ ή που ήταν ελάχιστα αλλά δήλωναν τα τετραπλάσια- για να αποφύγουν τον έλεγχο της Ε.Ε, προβάλλοντας βολικά την δικαιολογία ότι “Ναι, είχαμε ζώα, αλλά λόγω της ευλογιάς τα θανατώσαμε!” Κάπως έτσι, για ακόμα μια φορά, όλοι οι χαραμοφάηδες ψευτο-κτηνοτρόφοι παρουσιάζονται ως “αθώες περιστέρες” και μάλιστα με εκατομμύρια στις τσέπες τους;;;;
Οπότε, μπαίνουμε σε ένα σκεπτικό, το οποίο μας οδηγεί στα εξής συμπεράσματα: Οι χαραμοφάηδες, ψευτο-κτηνοτρόφοι, βγαίνουν “αθώοι”, σε σχέση με τις κλεμμένες επιδοτήσεις, πατώντας πάνω στη νόσο της ευλογιάς, καταστρέφοντας όμως, τους πραγματικούς κτηνοτρόφους με τη θανάτωση ζώων, που σημαίνει αύξηση τιμών στο κρέας! Όλο αυτό, μας παραπέμπει στο ότι επειδή ο ανθρώπινος οργανισμός πρέπει να καταναλώνει συγκεκριμένη ποσότητα ζωικής πρωτεΐνης εβδομαδιαία κι από τη στιγμή που το κρέας δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της χώρας μας, ας “πάρουμε” τη φθηνή λύση της έντομο-καλλιέργειας. Να λοιπόν ένα σκεπτικό, που μπορεί να θέλουν να περάσουν, να το προβάλλουν και στο τέλος, να το επιβάλλουν ως λύση! Έπειτα, έχουμε και τα κρέατα από εκτυπωτή. Τις λεγόμενες “κρεατόμαζες”, δηλαδή, κρέας εργαστηριακής παραγωγής. Κρέας, με τέλεια γεύση χημικών αρωμάτων και μηδέν θρεπτική αξία…
Όλα αυτά γίνονται γιατί δεν έχουμε μια κυβέρνηση Ελλήνων, μια κυβέρνηση που θα σκύψει πάνω στα προβλήματα του πολίτη με σοβαρότητα!
Η πιο εύστοχη πρόταση που έχω διαβάσει ποτέ για τον πρωτογενή τομέα περιλαμβάνεται στις προγραμματικές δηλώσεις του φορέα Ελλήνων Συνέλευσις και αναφέρεται στην αγροτική ανάπτυξη:
Θα δημιουργηθεί ένας μηχανισμός υποστήριξης για όλες τις μονάδες γεωργικής και ζωικής παραγωγής, μέσω προηγμένων τεχνολογιών και θα είναι εναντίον των γενετικά τροποποιημένων σπόρων, υβριδίων, ενώ, θα υπάρξει ταυτόχρονη λήψη υποχρεωτικών εφαρμοστικών μέτρων για την καλλιέργεια σπόρων που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία, έτσι ώστε η Ελλάδα να γίνει ξανά ένα οργανικό πρότυπο φυσικής ανάπτυξης, όπου οτιδήποτε καλλιεργείται στον ελλαδικό χώρο να είναι πραγματικά βιολογικό. Επίσης, αναφέρει πως θα δοθεί προώθηση τέτοια, ώστε το 80% των προϊόντων κτηνοτροφίας να καλύπτει την εγχώρια κατανάλωση. Εκτός αυτού, θα δοθεί βάση στην παραγωγή οικολογικών ζωοτροφών κι η ανάπτυξη των ζώων, θα γίνεται μόνο σε περιβάλλον φυσικό και θα απαγορεύεται το αυξητικό διατροφικό συμπλήρωμα ορμονών στα ζώα!
Δεν είναι αυτή η πρακτική που θα έπρεπε, από αύριο κιόλας, να εφαρμοστεί, αν πραγματικά θέλουμε να διατηρήσουμε μια βιώσιμη κτηνοτροφική παραγωγή; Πόσα ακόμη μπορούν να αντέξουν οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και όλοι οι κλάδοι που καθημερινά παλεύουν για την επιβίωσή τους, ελπίζοντας παράλληλα σε μια καλύτερη μέρα; Χωρίς δραστικές αλλαγές στον τομέα της κτηνοτροφίας, ο κίνδυνος αφανισμού, φαίνεται πιο κοντά από ποτέ!