Οι πολίτες βαδίζουν σε μια κανονικότητα – φάντασμα, γιατί δε βλέπουν ερείπια από μπετόν. Δεν τους είπανε ποτέ ότι τα ερείπια σήμερα έχουν ονόματα. Και τα ονόματα αυτά, είναι οι αυτοκτονίες που δεν συζητιούνται. Είναι οι οικογένειες που διαλύθηκαν σιωπηλά. Είναι τα μαγαζιά που κατέβασαν ρολά για πάντα. Είναι τα σπίτια που πέρασαν στα χέρια των τραπεζών και των funds. Είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν με λιγότερα όνειρα απ’ όσα αξίζουν. Είναι η Αξιοπρέπεια που χάθηκε και βαφτίστηκε Ρεαλισμός.
- Σάββατο, 23 Μαΐου, 2026