Γράφει η Ολυμπία Γκλιάτη
Μία αίσθηση ευφορίας και ανακούφισης νιώσαμε όλοι, ακούγοντας την “λύση” του κυβερνητικού επιτελείου, να μπουν στην αγορά στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων, “εταιρείες παροχής πιστώσεων,” οι οποίες θα χορηγούν δάνεια σε όποιους δεν μπορούν να πάρουν από τις τράπεζες, ή τα προγράμματα του Ταμείου Ανάκαμψης.
Όσοι λοιπόν δεν μπορούν να δανειστούν λόγω χρεών τους, θα μπορούν να δανειστούν από αυτές τις εταιρείες παροχής πιστώσεων με υψηλότερο επιτόκιο, βεβαίως!
Για μια ακόμη φορά, η κυβέρνηση φροντίζει να μας “εξ-ασφαλίσει”, για να μην έχουμε παράπονο που δεν μπορούμε να δανειστούμε. Εκεί που δεν μπορούσαμε να πληρώσουμε τα προηγούμενα “φθηνά” δάνεια, τώρα θα μπορούμε να πληρώνουμε πιο ακριβά. Έτσι, με την βούλα της κυβέρνησης, δίνουμε σε ανεξέλεγκτες εταιρείες τον ρόλο του “νόμιμου” τοκογλύφου!
Το ερώτημα που γεννιέται είναι, πού θα βρουν αυτές οι εταιρείες τα χρήματα που θα μας δανείσουν; Μήπως δανειστούν και αυτές με εγγυήσεις του Ελληνικού Δημόσιου; Και ποιο είναι το Ελληνικό Δημόσιο; Δεν είμαστε όλοι εμείς οι ίδιοι; Δηλαδή, θα δίνουμε εγγύηση για να δανειστούν αυτοί που θα μας δανείσουν; Και εμείς τελικά, για μια ακόμη φορά θα χρωστάμε… Και άμα χάνουμε πάλι εμείς, τελικά ποιος κερδίζει;;;
Ξέρουμε καλά ότι ένα fund δημιουργείται με κεφαλαίο μόλις 20.000 ευρώ που σημαίνει ότι εμείς (που είμαστε το Ελληνικό Δημόσιο), θα εγγυηθούμε για να πάρει δάνειο μια εταιρεία (γιατί η ίδια δεν έχει χρήματα), η οποία θα μας δανείσει με την σειρά της και θα εισπράξει στην καλύτερη περίπτωση, το υψηλό επιτόκιο και στην χειρότερη θα πάρει το σπίτι μας ή την επιχείρηση μας.
Όπως και να΄χει, για μια ακόμα φορά, όχι απλώς δεν μας προστατεύει η “δική μας” κυβέρνηση, αλλά αντιθέτως, εξασφαλίζει την σίγουρη πτώχευση των πολιτών της. Στο τέλος, βέβαια, πάλι οι “αφερέγγυοι” πολίτες θα φταίνε, που δεν κατάφεραν να πληρώσουν τα δάνεια τους και έτσι, θα έχουν εκείνοι όλη την ευθύνη που θα χάσουν την περιουσία τους.
Αν ήθελαν πραγματικά να βοηθήσουν τον Έλληνα πολίτη, θα έπρεπε να λειτουργούν οι τράπεζες, οι οποίες θα έπρεπε να είναι αμιγώς ελληνικές ως χρηματοδότες και υποστηρικτές των επιχειρήσεων με δικά τους κεφάλαια και με συμμετοχή στο κέρδος.
Έτσι θα είχαν όφελος μόνο από την ευημερία της κάθε επιχείρησης και του κάθε πολίτη και όχι όμως συμβαίνει σήμερα, να κερδίζουν από την καταστροφή των πολιτών.Αναρωτιόμαστε λοιπόν… Μήπως τελικά αυτός είναι ο στόχος της “δικής μας” κυβέρνησης; Να μην μείνει καμία ιδιοκτησία και περιουσία σε ελληνικά χέρια;
- Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Βαθιά η απογοήτευση της Ούρσουλα
- Κάσος-«Levoli Relume»: Μήπως το Αιγαίο ανήκει στην Τουρκία;
- Το προβληματικό δόγμα Κικίλια: “Ο Εθελοντισμός είναι ο νέος πατριωτισμός”
- Σύνταγμα: Και μετά την “Εθνοσυνέλευση”…τι;
- Τήνος : Ο Μητσοτάκης, η Μαρέβα… και η εικόνα- τάμα