Γράφει ο Άρης Μέττος

«Η Γερμανία έχασε έναν σπουδαίο πολιτικό. Η Ευρώπη έχασε έναν πυλώνα. Η Γαλλία έχασε έναν φίλο», τα λόγια του Μανουέλ Μακρον στην εκδήλωση μνήμης για τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Bundestag στην 61η επέτειο της Συνθήκης των Ηλυσίων, έρχονται ως επιβεβαίωση της γαλλογερμανικής φιλίας. Μια φιλία που, αν και έχει περάσει από πολέμους, ίντριγκες και συγκρούσεις, διατηρεί άσβεστη την βασική αρχή των ισχυρών, ‘’Ο πλούτος και το χρήμα δεν έχουν σύνορα και πατρίδα’’.

Από την απάντηση του Ευρωπαίου Επιτρόπου, Olli Rehn, σε σχετική ερώτηση Έλληνα ευρωβουλευτή, για το αν θα μπορούσε η Ελλάδα να αποφύγει το αρχικό μνημόνιο, μέσω ενός κουρέματος χρέους, το 2010, όπου κυνικά δήλωσε ότι ‘’Το 2010 δεν έγινε αναδιάρθρωση (κούρεμα) του ελληνικού χρέους, για να μη μεταδοθεί η οικονομική κρίση στα άλλα κράτη μέλη και στις ευρωπαϊκές τράπεζες…’’ καταλαβαίνουμε ότι ο κυρίαρχος ρόλος της Γερμανίας – Γαλλίας και ο συνεργατικός δεσμός τους απέναντι στην χώρα μας αφορούσε την επιβολή σκληρών αποικιοκρατικού χαρακτήρα μέτρων, στα πλαίσια προστασίας του ευρωπαϊκού τραπεζικού και οικονομικού κατεστημένου.

Βάσει αναφοράς του πρακτορείου Ρόιτερς, οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες είχαν χορηγήσει τα περισσότερα ξένα δάνεια προς την Ελλάδα, στο τέλος Σεπτεμβρίου 2011, σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (Bank of International Settlements, BIS).

Η είσοδος της χώρας μας στα μνημόνια (2010, 2012, 2015) τα μεσοπρόθεσμα προγράμματα και το PSI, οδήγησαν την Ελληνική κοινωνία σε κάθετες περικοπές μισθών, ιδιωτικοποιήσεις έναντι πενιχρών τιμημάτων, διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων, απολύσεις. Η υπονόμευση των κυριαρχικών δικαιωμάτων, στην συνέχεια μέσω της υπαγωγής της χώρας μας στο Αγγλικό δίκαιο, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η διάλυση της μεσαίας τάξης, η μετανάστευση πάνω από 600.000 Ελλήνων και η υποθήκευση των περιουσιακών στοιχείων της χώρας μας για τις επόμενες δεκαετίες, ήταν το βαρύ τίμημα αυτής της Γαλλογερμανικής σχέσης που η Ελληνική κοινωνία έπρεπε να πληρώσει.

Τα προηγούμενα χρόνια με τα μνημόνια και την τεχνητή αυτή κρίση, που βιώσαμε ως αποτέλεσμα των χρηματοοικονομικών παιγνίων των οικονομικών και τραπεζικών καρτέλ της Ευρώπης, είδαμε ξένα στελέχη και δημόσια πρόσωπα να μας κουνάνε το δάχτυλο, να κοροϊδεύουν και να χλευάζουν την χώρα, που είναι υπεύθυνη για την δημιουργία της Ευρωπαϊκής πολιτισμικής ταυτότητας, αλλά και γενικότερα του δυτικού οικοδομήματος, με άπειρες εφαρμογές στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική καθημερινότητα. Οι ισχυρές χώρες της Ευρώπης θυσίασαν για άλλη μια φορά την Ελλάδα για να σώσουν τις τράπεζες και τις οικονομίες τους, από την φούσκα του χρέους, που το κυρίαρχο ιδιωτικό κεφάλαιο και ιδρύματα των χωρών τους, έχουν δημιουργήσει.

Καμία ξένη δύναμη δεν υπερασπίζει τα δίκαια μιας άλλης χώρας, αν αυτά δεν ευνοούν πρωτίστως τα δικά της συμφέροντα. Από ότι απεδείχθη οι Ελληνικές Κυβερνήσεις δεν εναντιώθηκαν ποτέ στο σκληροπυρηνικό παιχνίδι που παίχτηκε στις πλάτες μας αντιθέτως προώθησαν τα σχέδια των Ευρωπαίων ‘’συμμάχων και φίλων’’.

Είναι αναγκαίο, λοιπόν, να θυμηθούμε, ότι οι Ελληνίδες και Έλληνες πολίτες, όποτε ομονόησαν και ενώθηκαν για ένα σκοπό μεγαλούργησαν, δυστυχώς όμως η φιλοδοξία τους να ‘’ηγούνται’’ πάντα και όχι να υπηρετούν το κοινό σχέδιο, δεν έχει περάσει απαρατήρητο από όλες εκείνες τις αλλότριες δυνάμεις και παρατάξεις, που βρίσκοντας πάντα ντόπιους ακολούθους και υπηρέτες σε θέσεις κλειδιά, ή τοποθετώντας τους, διαχειρίζονται τις τύχες αυτού του έθνους. Οι γηγενείς συνεργάτες πάντα πρόθυμοι διαχρονικά κάνουν τα πάντα για να επωφεληθούν, να πλουτίσουν, να ανελιχθούν εις βάρος των συμπολιτών τους και του Ελληνικού έθνους που μετρά αμέτρητες καταστροφές και αρνητικές καταστάσεις στον βωμό της εξάρτησης του από ξένες δυνάμεις και της ανάγκης του να πιαστεί από κάπου για να επιβιώσει πληρώνωντας ακριβά τα τεράστια λάθη της διχόνοιας και της έλλειψης κοινού στόχου και οράματος.

Μέσα σε όλη αυτή την χρόνια αρρωστημένη κατάσταση, οι πολίτες της Ελλάδος πρέπει να αντιληφθούμε ότι μόνο ενωμένοι στα πλαίσια μιας συμμετοχικής δημοκρατικής διαδικασίας, ακομμάτιστης, αδογμάτιστης και ισότιμης με κεντρικό πυρήνα τον ενεργό πολίτη άνθρωπο θα μπορέσουμε να εξελιχθούμε και να ανελιχθούμε, βιώνοντας επιτέλους σε οργανωμένη πολιτεία με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες και υποδομές.

Μια πολιτεία που θα έχει τους πόρους, την διαχείριση και την θέληση να δημιουργήσει και να ηγηθεί ξανά, μιας πραγματικής Ευρωπαϊκής και παγκόσμιας ολοκλήρωσης των λαών, ένα έθνος που στηρίζεται πρωτίστως στις δικές του αποκλειστικά δυνάμεις, στο υψηλής κατάρτισης και δεξιοτήτων έμψυχο δυναμικό του και στις πλουτοπαραγωγικές του δυνατότητες, μακριά από ξένες παρεμβάσεις, κατευθύνσεις και δυναστεύσεις. Μια χώρα με ισχυρή εξωτερική πολιτική, άμυνα, πραγματική παιδεία, σύγχρονη υγειά και ζηλευτές υποδομές.