Γράφει ο Χάρης Δαμίγος
Πριν απο 40 – 50 χρόνια, η Αμερική είχε τον τίτλο της γης της ευκαιρίας. Αυτός ο τίτλος, δεν αφορούσε κυριολεκτικά το ότι θα πας εκεί, θα καλλιεργήσεις τη γη και θα βγάλεις χρήματα, αφορούσε περισσότερο ότι σου δινόταν η ευκαιρία να εργαστείς και θα ήταν στο χέρι σου αποκλειστικά το αν θα κατάφερνες να επιβιώσεις ή θα κατάφερνες να κάνεις περιουσία. Με λίγα λόγια, σου έδιναν την ευκαιρία να ζήσεις το αμερικάνικο όνειρο ή το “American Dream”, όπως το λένε αυτοί. Τα τελευταία 30 χρόνια όμως, συνέβει κάτι απρόσμενο για αυτούς, τι ήταν αυτό;
Έχασαν τον τίτλο αυτό από μία άλλη χώρα η οποία, μάλιστα, δεν πληρούσε καν τις προδιαγραφές για να το κάνει. Δεν τις πληρούσε ούτε πληθυσμιακά, αφού η διαφορά είναι τεράστια, αλλά ούτε και σαν έκταση, αφού και εκεί η διαφορά είναι χαοτική. Άρα, συνοψίζοντας, έχουμε μία μετάβαση από το “American Dream” στο “Greek Dream”, ναι, πολύ σωστά διαβάσατε, στο “Greek Dream”. Θα σας συμβουλέψω να γελάσετε με το “Greek Dream”, αφού το γέλιο, όπως μας λένε, κάνει καλό στην υγεία και να μείνετε σε αυτή την συναισθηματική κατάσταση, γιατί στη συνέχεια του άρθρου, θα έχει κλάμα το έργο και δε σας βλέπω καλά…
Η ερώτηση που δικαιολογημένα δημιουργείται, είναι: «Πώς έβγαλα αυτό το συμπέρασμα, ποιες είναι οι πηγές μου και πόσο αξιόπιστες είναι;» Κατ’ αρχήν, να ξεκινήσω με το ότι οι πληροφορίες, πολλές φορές είναι μπροστά στα μάτια μας, αλλά εμείς, τις προσπερνάμε. Ηθελημένα ή όχι, δεν το ξέρω (μάλλον ηθελημένα, αφού έτσι μας εκπαίδευσαν), αυτό που ξέρω όμως, είναι ότι δε δίνουμε την ανάλογη προσοχή. Επίσης, όσοι με διαβάζετε, δε νομίζω να έχετε βρει κάτι σε γραφόμενά μου που να με κάνουν αναξιόπιστο αρθρογράφο. Στο ntoros, να ξέρετε, έχουμε ανθρώπους με μεγάλα μάτια, που τα βλέπουν όλα και μεγάλα αυτιά, που τα ακούνε όλα!
Ας αναλύσουμε τώρα τον τρόπο και το σχέδιο που εφαρμόστηκε για να φάμε “λάχανο” τους Αμερικάνους. Το Αμερικανικό όνειρο, αφορούσε όλον τον κόσμο που αποφάσιζε, νόμιμα ή παράνομα, να κάνει το βήμα και να πάει εκεί. Δεν εξαιρούνταν όμως από αυτό οι ήδη υπάρχοντες Αμερικανοί πολίτες. Ερχόμαστε τώρα στην Ελλάδα, όπου μία πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων, αποφάσισε κι εδώ να κάνει αυτό το εγχείρημα, αλλά σε πολύ κλειστό κύκλο και με πολύ αυστηρά κριτήρια. Λίγο – πολύ, όλοι γνωρίζουμε, πόσο δύσκολο είναι να μπεις σε τόσο κλειστούς κύκλους, αλλά και τι πρέπει να δώσεις, για να σε βάλουν μέσα, διότι το μόνο που δεν είναι, είναι Φιλανθρωπικά Ιδρύματα (που έχουν γίνει και της μοδός τα τελευταία χρόνια).
Δημιουργήθηκε λοιπόν ο κύκλος και συμμετέχουν μόνο 300 άτομα, πιο κλειστός κύκλος, δεν υπάρχει! Το καλύτερο είναι ότι δεν πληρώνουν και ενοίκιο, αφού αποφάσισαν να εγκατασταθούν δωρεάν μέσα στη Βουλή. Βλέπετε πόσο υποστηρίζονται και σχεδόν εξαφάνισαν τα λειτουργικά του έξοδα; Επίσης, φρόντισαν για να μην τους συγκρίνει ο κόσμος με: τη μαφία, την καμόρα ή την γιάκουζα, να ονομαστούν Βουλευτές!!! Πόσο τέλεια κάλυψη; Πού να το σκεφτούν αυτό οι ελαφροΐσκιωτοι Αμερικανοί;
Πάμε τώρα και σε μία άλλη απόδειξη, για να επαληθεύσω τα γραφόμενα. Άμα ψάξετε στο διαδίκτυο, την εποχή του “American Dream”, κάτι τίμιοι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα, τρύπαγαν τις σόλες τους από το περπάτημα για να κάνουν ρεπορτάζ. Ρώταγαν τον απλό κόσμο, ποιο είναι το επάγγελμα που θα ήθελαν να κάνουν και η συντριπτική πλειοψηφία απαντούσε: “γιατρός, δικηγόρος” και μετά, διάφορα τεχνικά επαγγέλματα.
Στην εποχή μας τώρα, που μόνο τίμιους δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις τους δημοσιογράφους, όχι μόνο γιατί δεν ασκούν το επάγγελμα, όπως πρέπει, αλλά γιατί είναι καθήμενοι – υπέρβαροι, σε αναπαυτικές καρέκλες, η συντριπτική πλειοψηφία τώρα, έστω και για περιπαικτικούς λόγους, λέει ότι θα ήθελε να γίνει “βουλευτής”, να ζήσουν έστω για 4 χρόνια το “Greek Dream” των προνομίων, των μιζών, των δωρεάν επισκέψεων ανά την επικράτεια και πολλά – πολλά άλλα ακόμα.
Τώρα, για να έχεις όλα αυτά τα προνόμια, αν χρειαστεί να κάνεις και καμιά απευθείας ανάθεση, ε, δεν έγινε και τίποτα… σαμπώς από την τσέπη σου θα πληρωθεί; Άδικο έχω; Το “Greek Dream”, θεωρώ ότι είναι η αναβάθμιση ή εξέλιξη, αν θέλετε, του “American Dream”, οπότε μπήκαν και άλλα προνόμια μέσα στο πρόγραμμα. Ένα από αυτά, είναι τα ολιγοήμερα ή τα πολυήμερα ταξιδάκια στο εξωτερικό, όπου θες, σε όποια χώρα του πλανήτη έχεις όρεξη να πας, για να ξεσκάσεις, να ξεκουραστείς, να γεμίσεις τις μπαταρίες σου ή να συσφίξεις τις σχέσεις σου!!! Όλα γίνονται, αρκεί να βρεις ή να σκηνοθετήσεις μία πρόφαση για να πας. Μετά από αυτή την κίνηση, οι δρόμοι ανοίγουν διάπλατα, χωρίς κίνηση (όπως ήταν στην περίοδο του lockdown), για να πραγματοποιήσεις το όνειρό σου.
Μπορείς όμως, ένας άνθρωπος μόνος, να πας σε τέτοια ταξίδια χωρίς παρέα; Όχι, τι να πας να κάνεις; Ο στενός κύκλος των βουλευτών, έδωσε και σε αυτό το πρόβλημα, τη λύση! Πάρε όσους θέλεις μαζί σου, αρκεί να έχουν μία ιδιότητα, μη μας πάρουν και χαμπάρι οι φτωχοί πολίτες αυτής της χώρας. Ποιος ή ποια υπουργός ταιριάζει στο προφίλ αυτών που σας περιγράφω; Η αλήθεια είναι ότι δύσκολα ξεχωρίζεις ποιον ή ποιαν εννοώ, αλλά νομίζω ότι τόσο απροκάλυπτα, το κάνει μόνο μία. Η διορισμένη Υπουργός Πολιτισμού του “Greek Dream” η Λίνα η Μενδώνη, στην οποία, πάλι καλά, τα μόνα έξοδα που δεν της πληρώνουμε, είναι για το ντύσιμο, αφού προτιμά το αυστηρό – καλογερίστικο στυλ, αντικαθιστώντας το κάλυμμα κεφαλής των καλογραιών, με μία στέκα κεφαλής.
Από τη μία, προσπαθώ να τη δικαιολογήσω, λέγοντας ότι ως Υπουργός Πολιτισμού, δεν μπορεί να μην πάει στην Αίγυπτο για να δει τις μούμιες, αφού μετά από τόσα χρόνια στο Υπουργείο, ίσως να θεωρεί ότι κάτι κοινό έχουν… Όπως είπα παραπάνω, τέτοιο ταξίδι, μόνος / μόνη, δεν το κάνεις και ο κύκλος των Βουλευτών, έδωσε το ελεύθερο να πάρει παρέα μαζί της, αρκεί, τι; Να έχουν μία ιδιότητα. Όταν σε εντός έδρας ταξίδια, παίρνεις μαζί συνεχώς ένα συγκεκριμένο άνθρωπο, στα εκτός έδρας, δεν μπορείς να τον πουλήσεις, έτσι δεν είναι;
Οπότε, τον άνθρωπο αυτό, που τυχαίως λέγεται Άννα Παναγιωταρέα, τον παίρνεις μαζί. Δύο άτομα, πάνε αυτό το ταξίδι; Πάνε, αλλά να μην έχουν και ένα τρίτο μάτι, μην τυχόν και ξεφύγει τίποτα; Παίρνουμε και τον Βασίλη Ξηρό μαζί. Με τρεις όμως, “Θανάση” δεν παίζεις, οπότε παίρνουμε και την Ειρήνη Σταϊκοπούλου, για να κλείσει το “καρέ”. Και δε μου λέτε ρε παιδιά, αφήνεις 4 άτομα να πάνε μόνα τους Αίγυπτο; Όχι, άρα πάρε και έναν αστυνομικό μαζί. Σύνολο ατόμων: 5, δεν τον λες και άσχημο αριθμό.
Διαβάστε τώρα τις ιδιότητες, για να καταλάβετε το μέγεθος της Ελληνικής Αποστολής! Μενδώνη – Υπουργός, Παναγιωταρέα – Ειδική Σύμβουλος Υπουργού (δηλαδή, υπάρχει και ο απλός Σύμβουλος, ο μη – ειδικός; Τι μαθαίνει κανείς!), Ξηρός – Διπλωματικός Σύμβουλος Α΄ (δηλαδή, αυτός ξεκίνησε από το Ωμέγα και έφτασε Άλφα ή πήγε εκεί απευθείας;), Σταϊκοπούλου – Τμήμα Επικοινωνίας και Προβολής. Το «επικοινωνίας», το αφήνω και πάω στο «προβολής«»… πώς την εμφανίζεις έτσι κυρία Σταϊκοπούλου μου; Γι’ αυτό πληρώνεσαι; Μήπως να συμβουλευτείς έναν οίκο μόδας και όχι την όποια ιερά μονή καλογραιών Ελλάδος; Όσο για τον Αστυνομικό, δεν έχω λόγια, γιατί ο άνθρωπος επιλέχθηκε με αυστηρά κομματικά κριτήρια, μέσα από μία τεράστια λίστα υποψηφίων.
Ωραίο το χιούμορ, αλλά τα πράγματα σοβαρεύουν όταν αντιληφθεί κανείς, τον τρόπο και την ευκολία που λειτουργεί το Καθεστώς. Έτσι απλά, με μία υπογραφή, εγκρίθηκε το ποσό των 8.273 ευρώ, για το ταξιδάκι της παρεούλας, όταν την ίδια στιγμή, η κοινωνία, φωνάζει για αυξήσεις μισθών και η κυβέρνηση, γυρνώντας το κεφάλι από την άλλη, απαντά ότι δεν υπάρχουν χρήματα.
Όταν μία υπηρεσία του Κράτους θέλει να κάνει μία αγορά, αυτή, περνάει από γενεές δεκατέσσερις, ενώ άμα είναι για ταξιδάκι μίας θεατρικής παράστασης 5 ατόμων, δεν υπάρχει κανένας έλεγχος πουθενά. Ένας μόνο λείπει από το θέατρο αυτό και είναι ο έκτος, αυτός ο κακομοίρης που τα πληρώνει όλα αυτά και δεν είναι άλλος από εσένα και εμένα, αγαπητέ αναγνώστη.
Αποδεικνύεται πάλι ότι η διορισμένη κυβέρνηση είναι σκληρή και με επιπτώσεις πάνω στον πολίτη, όταν όμως αφορά τα μέλη του κλαμπ, είναι τόσο ευέλικτη, που προκαλεί θαυμασμό. Είναι υποχρέωσή μας να αντιληφθούμε ότι ο Πολίτης έχει τοποθετηθεί σε ένα πολύπλοκο σύστημα κανόνων, σε αντίθεση με τους άλλους που επωφελούνται του συστήματος των εξαιρέσεων!!!
Άρα, τι ζητάμε ως πολίτες; Έλεγχο, έλεγχο των πάντων… Η μαθηματική πράξη είναι εύκολη! Τι πήραμε, τι δώσαμε και μετά, ταμείο. Υπάρχει κάποιος ο οποίος μπορεί να το κάνει αυτό, χωρίς να είναι προεκλογικό παραμύθι ή υπόσχεση; Ναι, η Ελλήνων Συνέλευσις, μέσω των Προγραμματικών της Δηλώσεων, όπου βάσει του λειτουργικού ελέγχου, αλλά και του εκτελεστικού, θα δημιουργήσει μια πραγματική επιτροπή για να προβεί στον βασικό έλεγχο της δομής όλων των Υπουργείων, καθώς και έλεγχο στο πώς πάρθηκαν και εκτελέστηκαν αποφάσεις, συμβάσεις, διαγωνισμοί κ.λπ., έτσι ώστε να υπάρχει μία ξεκάθαρη εικόνα για όλα τα θέματα που έχουν χειριστεί.
Στο Υπουργείο Πολιτισμού δε, ενδελεχής έλεγχος όλων των πολιτικών που πέρασαν, αλλά και των διοικητικών υπαλλήλων. Κλείνω το άρθρο με μία σκέψη που μου ήρθε μόλις και η οποία είναι και πρόταση: «Αφού στη Λίνα Μενδώνη αρέσουν τόσο πολύ τα ταξίδια, προτείνω στον διορισμένο Πρωθυπουργό, να τη μετατάξει στο Υπουργείο Τουρισμού». Εκεί τουλάχιστον, δικαιολογούνται τα ταξίδια με τα συνοδείας, για την προβολή της Ελλάδας. Βέβαια, εκεί τα άτομα από 5, μπορεί να φτάσουν και τα 15, οπότε αμέσως ανακαλώ την ίδια μου την πρόταση, μέσα θα μπει το κράτος…