Το πιο ανησυχητικό, όμως τότε, ήταν κάτι βαθύτερο. Για πρώτη φορά, σε κοινό κείμενο με την Τουρκία, η έννοια της κυριαρχίας έπαψε να παρουσιάζεται ως κάτι ξεκάθαρο και αδιαπραγμάτευτο. Μπήκαν μέσα αόριστες έννοιες, ανησυχίες, γκρίζες λέξεις. Και κάπως έτσι, άρχισε να περνά η ιδέα ότι στο Αιγαίο τίποτα δεν είναι απολύτως δεδομένο, ότι όλα μπορούν να συζητηθούν, αν υπάρχει πίεση.
