Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Ηχηρά μηνύματα έστειλε η πολύ μεγάλη συγκέντρωση των στρατιωτικών που βγήκαν να διαδηλώσουν στο κέντρο της Αθήνας, αντιδρώντας έντονα απέναντι στα μέτρα που προανήγγειλε γι΄αυτούς το περίφημο “πολυνομοσχέδιο” Δένδια. Πολλοί από αυτούς, φορούσαν και τη στολή τους, ρισκάροντας ακόμα και την καριέρα τους προκειμένου να δηλώσουν τη δίκαιη αγανάκτησή τους απέναντι στην επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση εναντίον τους, μέσω των νόμων που προτείνει και ψηφίζει.
Το πολυνομοσχέδιο πλήττει πολλούς επιμέρους τομείς του στρατιωτικού κλάδου, αρχής γενομένης από τη διαδικασία των μετατάξεων. Σύμφωνα με τη νέα διάταξη, δημιουργείται ένας νέος “γκετοποιημένος” κλάδος μέσα στο στράτευμα, καθώς απαιτείται πλέον η κτήση πτυχίου ΑΕΙ ως προϋπόθεση μετάταξης, παρόλο που οι ΑΣΣΥ (Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών) Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας “ανωτατοποιούνται” και οι απόφοιτοί τους θα είναι κάτοχοι πτυχίου ισότιμου με ΑΕΙ. Παρατηρείται επομένως το παράδοξο ένας σημερινός Υπαξιωματικός να πρέπει να κριθεί ικανός μόνο αν φέρει δύο πανεπιστημιακούς τίτλους αφού υποχρεώνεται να λάβει πτυχίο ΑΕΙ, ενώ δεν περιγράφεται πουθενά η εξέλιξη που θα έχουν οι ήδη μεταταγέντες με το υπάρχον σύστημα. Η διάταξη αυτή το μόνο που προκαλεί, είναι μια χαοτική κι επικίνδυνη κατάσταση.
Ως συνέχεια των κωμικοτραγικών συνεπειών των διατάξεων του πολυνομοσχεδίου, έρχεται η στασιμότητα στην εξέλιξη των αξιωματικών ΑΣΣΥ, εφόσον οι χρόνοι παραμονής τους και οι καταληκτικοί βαθμοί ανά τάξη θα καθορίζονται στο εξής με Προεδρικό Διάταγμα, ενώ αποκαλύπτεται στο άρθρο 11 ότι οι υπηρετούντες ΑΣΣΥ θα παραμένουν μέχρι την αποστρατεία τους στο βαθμό που ήδη φέρουν. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε ότι η εφαρμογή αυτής της διάταξης κρατάει “κολλημένο” 8 χρόνια ένα Λοχαγό στον ίδιο βαθμό, ενώ τα αντίστοιχα χρόνια στασιμότητας ανεβαίνουν σε 16(!) για έναν Ανθυπολοχαγό. Είναι περιττό να τονίσουμε ότι η στασιμότητα αυτή θα έχει αντίκτυπο και στη συνταξιοδότησή τους.
Η παρωδία κι ο εμπαιγμός συνεχίζονται με τη διεθνή πρωτοτυπία της υποχρεωτικής αποστρατείας στα 35 έτη – πλην των ανωτάτων αξιωματικών – πράγμα που υποχρεώνει τα στελέχη να πληρώσουν για να αναγνωρίσουν τα 5 πλασματικά έτη για να θεμελιώσουν πλήρες συνταξιοδοτικό δικαίωμα στα 40, όπως ορίζει η κείμενη νομοθεσία.
Το προβληματικό νομοσχέδιο, με τα νομοθετικά τρικ και τις μαϊμού – υποσχέσεις περί αυξήσεων, δημιουργεί τελικά μισθολόγια δύο ταχυτήτων, εφόσον οι πολλά υποσχόμενες αυξήσεις, είναι κομμένες και ραμμένες στα μέτρα μόνο των αποφοίτων των ΑΣΕΙ (Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα), ενώ οι υπόλοιποι “πληβείοι” θα μαζεύουν όσα ψίχουλα απέμειναν από τις παροχές που δόθηκαν στην “εκλεκτή” ελίτ.
Τα παραδείγματα που αναφέραμε είναι ελάχιστα και μόνον ενδεικτικά της πλήρους και μάλλον εσκεμμένης ασυναρτησίας του νομοσχεδίου, η οποία καταλύει κάθε έννοια λογικής εξέλιξης στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, σπέρνοντας έριδες και διχόνοιες ανάμεσα στα άξια στελέχη των τριών σωμάτων.
Θα χρειαζόταν σίγουρα μια εκτενέστερη και πιο λεπτομερής ανάλυση πολλών σελίδων για να έρθουν στο φως όλες οι σκοτεινές πτυχές, ορισμένες εκ των οποίων αγγίζουν τα όρια του τερατουργήματος, όπως ο νέος στημένος τρόπος κρίσεων.
Είναι επομένως απόλυτα δικαιολογημένη η αιτία που ανάγκασε τους στρατιωτικούς να “βγουν στους δρόμους” της Αθήνας και να διαμαρτυρηθούν για την προκλητική υποβάθμιση του λειτουργήματός τους, όταν οι ίδιοι θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή, αν χρειαστεί, για να υπερασπιστούν τη χώρα την οποία είναι ταγμένοι να υπηρετούν.
Το γεγονός της μαζικής κινητοποίησης των στρατιωτικών, πρέπει σίγουρα να μας προβληματίσει σοβαρά, ακόμα κι αυτούς ανάμεσά μας που επιμένουν να διατηρούν στρεβλές απόψεις για τους στρατιωτικούς, έχοντας επηρεαστεί βαθιά από τη νοοτροπία που τους χάραξαν άλλες εποχές. Όταν όμως η συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελματικών τάξεων δεν κινητοποιείται, αν και δε θα διέτρεχε κανέναν απολύτως κίνδυνο, η συγκέντρωση των στρατιωτικών στην Αθήνα εκπέμπει μηνύματα όχι μόνο προς την κυβέρνηση, αλλά καλεί σε αφύπνιση ολόκληρη την κοινωνία.
Αξίζει να υπενθυμίσουμε σ΄αυτό το σημείο ότι οι εν ενεργεία στρατιωτικοί ήταν οι πρώτοι που εναντιώθηκαν δυναμικά στην επιβολή των μνημονίων, όταν οκτώ θαρραλέα στελέχη τους προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με πλήθος άλλων στρατιωτικών να ακολουθούν το παράδειγμά τους. Στη συνέχεια, ήταν πάλι η πρώτη επαγγελματική τάξη που διαδήλωσε με στολή και είναι οι ίδιοι που συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να μας προειδοποιούν ότι “κάτι δεν πάει καλά στη χώρα”, ότι “δεν πάει άλλο” και ότι είναι η ώρα να το καταλάβουμε όλοι.
Οι “ευφυείς” νομοθετικές ρυθμίσεις που κάθε τόσο επινοούνται και ψηφίζονται, έχουν ως μοναδικό σκοπό, όπως αυτό προκύπτει εκ του αποτελέσματος, να αποδυναμώσουν τον στρατό, μειώνοντας μισθολογικά δικαιώματα, υποβαθμίζοντας ή και ακυρώνοντας επαγγελματικά κίνητρα και αποδομώντας μεθοδικά ολόκληρο το λειτουργικό σύστημα του στρατεύματος. Δεν πρόκειται φυσικά για μια απλή “διαχείριση κόστους”, όπως διατείνονται οι νομοθέτες.
Οι πανάκριβες εξοπλιστικές αγορές της κυβέρνησης Μητσοτάκη, άχρηστες σε πολλές περιπτώσεις, οι οποίες πληρώθηκαν φυσικά από τα δημόσια έσοδα της χώρας, δεν απέφεραν τελικά κανένα απολύτως όφελος για τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, με αποτέλεσμα σήμερα να βρισκόμαστε σε πολύ χειρότερο σημείο από την εποχή των μνημονίων, ενώ σοβαρότατοι κίνδυνοι απειλούν τη χώρα μας. Η κυβέρνηση δεν αντιμετώπισε, άραγε, πρόβλημα στο κόστος γι΄αυτές τις αγορές; Οχι φυσικά, εφόσον τις διαφήμιζε κάθε φορά ως μέγα επίτευγμα για την άμυνα της χώρας!
Η άμυνα της χώρας όμως, στηρίζεται κυρίως στην ποιότητα και την ψυχή του ανθρώπινου δυναμικού το οποίο χειρίζεται τα οπλικά συστήματα. Το πολυνομοσχέδιο με τις διατάξεις του τσακίζει ουσιαστικά τη “ραχοκοκαλιά” αυτού του έμψυχου δυναμικού και δηλώνει τις προθέσεις των κυβερνώντων να διαβρώσουν τον ιδιο τον πυρήνα της κρατικής σταθερότητας, μέσω της υποβάθμισης και του μαρασμού του εθνικού στρατού μας ο οποίος κατ΄εξοχήν την εγγυάται.
Οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι απλά ένας επαγγελματικός κλάδος ο οποίος διεκδικεί τα δικαιώματά του. Είναι θεσμός της χώρας και το τελευταίο ανάχωμα αντίστασης, όταν όλα γύρω μας καταρρέουν. Όταν λοιπόν οι στρατιωτικοί κατεβαίνουν στους δρόμους, δεν επιδιώκουν να πιέσουν κανέναν, το κάνουν διότι τους εξώθησαν σ΄αυτό οι ίδιοι οι κυβερνητικοί όταν, αφού τους έφεραν σε απόγνωση με τα νομοθετήματά τους, τους γύρισαν μετά την πλάτη θεωρώντας, ίσως, ότι η πειθαρχία κι η σιωπή των στρατιωτικών θα κρατούσαν για πάντα.
Η νομοθετική επέλαση της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργού της, όμως, κατάφερε να σπάσει τελικά τη σιωπή κι οι στρατιωτικοί εμφανίστηκαν με τη στολή τους στους δρόμους, διατηρώντας πάντα την πειθαρχία τους, σε μια ύστατη προσπάθεια να ταρακουνήσουν κάθε υπεύθυνο, κρατικό και μη, καθώς και κάθε πολίτη.
Όταν αυτοί που ορκίστηκαν να “φυλάνε Θερμοπύλες” φορούν τη στολή τους και κατεβαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας αξιοπρέπεια, τότε δεν πρόκειται για την εισοδηματική τους αποκατάσταση και το πρόβλημα δεν είναι μόνον οικονομικό. Πρόκειται για μια καθολική κρίση αξιών την οποία όλοι μας βιώνουμε και για την οποία κανείς μας δεν έχει πλέον το δικαίωμα να αδιαφορεί.
Εάν συνεχίσουμε να επιτρέπουμε στις ανάλγητες κυβερνήσεις, εκτελεστικά όργανα των σκοτεινών παγκόσμιων εξουσιαστικών κέντρων που επιδιώκουν τον αφανισμό μας, να ροκανίζουν θεσμούς, τότε, θα καταρρέει ο ένας θεσμός μετά τον άλλο, δημιουργώντας απρόβλεπτες κι ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Τότε, θα είναι πράγματι πολύ αργά, διότι το κράτος θα έχει απωλέσει την ικανότητά του να προστατεύει τον εαυτό του, έχοντας αποδυναμώσει και διαβρώσει σταδιακά, εκ των έσω, το ίδιο το στράτευμά του.
Είναι απαράδεκτες παρόμοιες πολιτικές πρακτικές που οδηγούν στον όλεθρο και γελοίες οι προφάσεις που επινοούν οι “φωστήρες” για να τις εφαρμόσουν.
Η κρισιμότητα των έκρυθμων σημερινών καταστάσεων, απαιτεί τη δόμηση μιας δίκαιης Πολιτείας η οποία θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα όλα τα προβλήματα που έχουν αποκαλυφθεί στις μέρες μας με τον πλέον τραγικό τρόπο. Αρχικά όμως, θα πρέπει να εμφανιστούν οι Πολίτες εκείνοι που με σοβαρότητα θα αναλάβουν το δύσκολο αυτό έργο.
Ο Πολίτης οφείλει να είναι και Οπλίτης, όπως δηλώνει ο αναγραμματισμός της λέξης Πολίτης – Οπλίτης, ώστε να είναι έτοιμος με τα όπλα της γνώσης που θα έχει αποκτήσει, ώστε να αποκαταστήσει όλα τα κακώς κείμενα στο στράτευμα της χώρας στην ορθή τους θέση. Είναι γνωστό ότι για να έχεις ειρήνη, πρέπει να είσαι πάντα έτοιμος για πόλεμο. Γι’ αυτό το λόγο, οι Ένοπλες Δυνάμεις θα πρέπει να εξοπλισθούν τόσο στο Στρατό, όσο και στο Ναυτικό και την Αεροπορία, με τα πιο σύγχρονα οπλικά συστήματα τα οποία θα κατασκευάζονται στις ελληνικές μονάδες παραγωγής, ενισχύοντας ταυτόχρονα και την εγχώρια βιομηχανία.
Υπερσύγχρονες μονάδες παρακολούθησης και επέμβασης θα βρίσκονται μόνιμα στα σύνορά μας, τα οποία ουσιαστικά σήμερα είναι αφύλακτα, έτοιμες να παρέμβουν αποτελεσματικά, αποτρέποντας την οποιαδήποτε απόπειρα παραβίασης της συνοριακής γραμμής της χώρας.
Είναι αυτονόητο ότι η Πολιτεία θα αντιμετωπίζει με απόλυτο σεβασμό όλο το ανθρώπινο δυναμικό που θα επανδρώνει τα Σώματα Ασφαλείας, διασφαλίζοντάς τους αξιοπρεπή διαβίωση στις εγκαταστάσεις της μονάδας όπου θα κληθούν να υπηρετήσουν, φροντίζοντας να έχουν την απαραίτητη σίτιση και χώρους διαμονής για την ειδικότητά τους, καθώς και τον αναγκαίο εξοπλισμό, κατασκευασμένο αποκλειστικά στα ελληνικά εργοστάσια.
Η εκπαίδευση που θα παρέχεται στις σχολές και στα στρατόπεδα θα πρέπει να είναι ύψιστης ποιότητας, σε εγκαταστάσεις υψηλών προδιαγραφών, οι οποίες θα αναβαθμίζονται τακτικά, για να προσαρμόζονται στις σύγχρονες ανάγκες. Όλες οι βαθμίδες των Σωμάτων Ασφαλείας θα είναι πλήρως εξασφαλισμένες μισθολογικά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά, με σταθερή και διαρκή νομοθεσία, χωρίς παράλογες μεταβολές κατά το δοκούν, ώστε να μπορούν όλοι όσοι υπηρετούν να επιδίδονται απερίσπαστα στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, χωρίς αναστολές ή εμπόδια.
Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα εξαλειφθούν τα τραγελαφικά φαινόμενα που παρατηρούνται σήμερα στο στράτευμα κι η σήψη θα μετουσιωθεί σε στρατιωτική ασφάλεια.
Οι στρατιωτικοί έδωσαν πρώτοι το μήνυμα και έκρουσαν δυνατά τον κώδωνα του κινδύνου. Τώρα, είναι η σειρά της κοινωνίας να το ακούσει, να το αντιληφθεί και να πράξει αναλόγως αν θέλουμε να αποφύγουμε όλοι μας τις δυσάρεστες επιπτώσεις που διαγράφονται στον ορίζοντα.