Γράφει ο Δημήτρης Αλαμπάνος
Στα δύο προηγούμενα άρθρα είδαμε πώς ξεκίνησε η Δημοκρατία, τον καταλυτικό ρόλο των Μεγάλων Δυνάμεων και πότε υπήρξε πραγματική Δημοκρατία… (δες εδώ) το 1ο και (δες εδώ) το 2ο
Αύριο λοιπόν τι;
Τότε ποια θα μπορούσε να είναι η λύση; Η λύση είναι μία και ακούει στο όνομα Δημοκρατία.
Πρέπει ο πολίτης να πάρει ο ίδιος την τύχη της πατρίδας του στα χέρια του. Να μετατραπεί δηλαδή, από παθητικός ψηφοφόρος που είναι σήμερα, σε ενεργός πολίτης, που θα συμμετέχει άμεσα στις πολιτικές εξελίξεις και θα διαμορφώνει ο ίδιος το μέλλον του. Αυτό, προϋποθέτει την οριστική κατάργηση όλων αυτών που μας χωρίζουν, κυρίως των πολιτικών κομμάτων.
Μια πραγματικά δημοκρατική διακυβέρνηση μπορεί να γίνει μόνο στα πλαίσια της συμμετοχής όλων των Ελλήνων στην ίδια ομάδα κι αυτή δεν είναι άλλη από την Εθνοσυνέλευση. Στην Εθνοσυνέλευση καλούμαστε όλοι οι πολίτες να συνθέσουμε πολιτική μέσα από τις διαφορετικές μας αντιλήψεις, ιδέες και βιώματα, κάτω όμως από έναν κοινό-ιερό σκοπό. Αφήνουμε πίσω όλα αυτά που μας χωρίζουν και εστιάζουμε σε ό,τι μας ενώνει. Κι αυτά που μας ενώνουν είναι η πατρίδα, η ιθαγένεια, η γλώσσα, η ιστορία και οι πρόγονοί μας.
Πώς όμως λειτουργεί μια Εθνοσυνέλευση και πώς θα μπορούσε να γίνει σύνθεση πολιτικής μέσα από τόσες διαφορετικές τάσεις και αντιλήψεις; Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της δημοκρατίας… Παρακάτω θα δούμε μια τεχνική ανάλυση του τρόπου με τον οποίο μπορεί να λειτουργήσει η Εθνοσυνέλευση, σύμφωνα με τα πρότυπα δομής και λειτουργίας του πολιτικού φορέα Ελλήνων Συνέλευσις (Ε.ΣΥ).
Πρόκειται για ένα σύστημα 5 ομόκεντρων κύκλων
Στον εξωτερικό κύκλο (1-Τοπικοί Δημοτικοί Οργανισμοί) τοποθετούνται όλοι οι πολίτες, μέσω της υποχρεωτικής συμμετοχής τους στον τοπικό δημοτικό οργανισμό της περιοχής που κατοικούν. Κάθε 4 χρόνια θα γίνονται εκλογές και από κάθε δημοτικό οργανισμό θα εκλέγονται 2 πολίτες που θα εκπροσωπούν το Δήμο τους στο επόμενο όργανο (κύκλος 2 – Διαδημοτική).
Από αυτούς, πάλι με αντίστοιχη εκλογική διαδικασία, θα εκλέγονται 144 πολίτες που θα συμμετέχουν στο επόμενο επίπεδο (κύκλος 3 – 144 τακτικά μέλη).
Ακολουθεί ο κύκλος 4 (Γερουσία) που θα απαρτίζεται από τεχνοκράτες-επιστήμονες διαφόρων κλάδων (συνταγματολόγοι, νομικοί, εκπαιδευτικοί, στρατιωτικοί , ιατροί κα). Αυτοί, δε θα είναι εκλεγμένοι. Θα προτείνονται από τον Πρόεδρο και από τα 144 τακτικά μέλη και ο ρόλος τους θα είναι καθαρά συμβουλευτικός και γνωμοδοτικός.
Στον εσωτερικό κύκλο 5 (Συμβούλιο ή Επιτροπή των εννέα (9) βρίσκεται η Ελεγκτική-Εκτελεστική Αρχή που αποτελεί το ανώτατο εκτελεστικό όργανο του συστήματος.
Στο κέντρο, τέλος, τοποθετείται ο Πρόεδρος που έχει το ρόλο του Θεματοφύλακα και του Εγγυητή.
Ο πρόεδρος εκλέγεται από το σώμα των 144 τακτικών μελών και με τη συνεργασία προέδρου – 144 τακτικών μελών εκλέγεται το συμβούλιο των εννέα (9)
Βασική διαφορά του συστήματος αυτού με το κομματικό καθεστώς που έχουμε σήμερα, είναι ότι εδώ οι έξω κύκλοι εκλέγουν, εντέλουν και ελέγχουν τους μέσα και όχι το αντίστροφο.
Όλοι οι εκλεγμένοι είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητοί και οφείλουν πάντα να λειτουργούν σύμφωνα με τις επιταγές του δημοτικού οργανισμού που ανήκουν, αλλιώς κινδυνεύουν να αντικατασταθούν. Για τον σκοπό αυτό, έχει δομηθεί, πάντα με δημοκρατικές διαφανείς διαδικασίες, ένα ανεξάρτητο πειθαρχικό όργανο που λειτουργεί παράλληλα με τον πολιτικό φορέα.
Η εκλογική διαδικασία, σε όλα τα στάδιά της γίνεται φανερά, χωρίς παραβάν, έτσι ώστε κάθε πολίτης να φέρει την ευθύνη των επιλογών του. Επίσης σε όλα τα επίπεδα της εκλογικής διαδικασίας οι τελικοί εκπρόσωποι ορίζονται μετά από κλήρωση ανάμεσα στους πρώτους εκλεγμένους. Για παράδειγμα η διαδημοτική εκλέγει 360 μέλη και με κλήρωση ανάμεσα σε αυτά προκύπτει το σώμα των 144 τακτικών μελών. Έτσι αποφεύγονται οι περιπτώσεις της πιθανής δοσοληψίας και δωροδοκίας.
Τι σημαίνει όμως όταν λέμε ότι η εξουσία σε αυτό το σύστημα διακυβέρνησης εκδηλώνεται από έξω προς τα μέσα;
Ας δούμε τη διαφορά κάνοντας χρήση του ίδιου παραδείγματος όπως πιο πάνω… Για να περάσει λοιπόν εδώ ένα νομοσχέδιο , πρέπει να το προτείνει κάποιος τοπικός δημοτικός οργανισμός. Το νομοσχέδιο πάει προς έγκριση στο επόμενο στάδιο, δηλαδή στη Διαδημοτική. Αν εγκριθεί λοιπόν, αρχικά από τη Διαδημοτική και μετά από τα 144 τακτικά μέλη κατά πλειοψηφία, ελέγχεται νομικά και τεχνοκρατικά από τη Γερουσία. Τέλος, πρέπει να ψηφιστεί κατά απόλυτη πλειοψηφία (9-0) από την ελεγκτική-εκτελεστική αρχή. Τότε και μόνον τότε, το νομοσχέδιο γίνεται νόμος των Ελλήνων.
Το προτεινόμενο νομοσχέδιο και οι διατάξεις του, πρέπει να συνάδουν με τα πρωτόκολλα των Ελληνικών αξιών και αρχών που αποτελούν το σταθερό πλαίσιο της λειτουργίας του όλου συστήματος (Λογική, Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Αλήθεια, Ισότητα κτλ) Ο πρόεδρος επιβλέπει την τήρηση αυτών των πρωτοκόλλων και παρεμβαίνει μόνο σε περίπτωση παραβίασής τους.
ΠΗΓΗ: ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ
Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς πως μέσω της Εθνοσυνέλευσης, η εξουσία πράγματι πηγάζει από τον λαό, ασκείται από τον λαό και υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού… Καλύπτονται δηλαδή, όλες οι προϋποθέσεις που απαιτεί εξ ορισμού της η Δημοκρατία.