Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Η κακοκαιρία Adel, κατά το βίαιο πέρασμά της από τη χώρα μας, έπληξε με ιδιαίτερη σφοδρότητα το νησί της Θάσου τις πρωινές ώρες του περασμένου Σαββάτου, αφήνοντας πίσω της τεράστιες ζημιές και ανθρώπους να θρηνούν για τις καταστροφές των περιουσιών τους. Ιδιαίτερα μεγάλα προβλήματα σημειώθηκαν στο βορειοανατολικό τμήμα του νησιού, όπου δημιουργήθηκαν ορμητικοί χείμαρροι λόγω της παρατεταμένης νεροποντής. Πολλά ξενοδοχεία και καταστήματα πλημμύρισαν, καθώς ο κεντρικός χείμαρρος στη Σκάλα Ποταμιάς ξεχείλισε, μετατρέποντας σε ποτάμια τους δρόμους και παρασύροντας πολλά σταθμευμένα αυτοκίνητα. Σύμφωνα με πληροφορίες, ένας οδηγός παρασύρθηκε με το όχημά του, ωστόσο απεγκλωβίστηκε γρήγορα και είναι καλά στην υγεία του. Δεν πρέπει, όμως, να παραβλέψουμε τον τρόμο που βίωσε στα λίγα, έστω, λεπτά που παρέμεινε εγκλωβισμένος, καθώς και τις σοβαρές ζημιές που πιθανότατα υπέστη το αυτοκίνητό του.
Η πυροσβεστική δέχθηκε πολλές κλήσεις για άντληση υδάτων από υπόγεια, σπίτια και ξενοδοχεία, ενώ η ορμητική ροή των υδάτων κατέστρεψε και το οδόστρωμα σε κάποιες περιοχές.
Η μεγάλη ποσότητα νερού που έπεσε μέσα σε λίγες ώρες, δημιούργησε καθιζήσεις στους δρόμους και το ξημέρωμα ήταν δύσκολο για τους κατοίκους, τις τοπικές Αρχές και τα συνεργεία που έδιναν μάχη για να περιορίσουν τις επιπτώσεις, καθώς η δυνατή ροή παράσερνε φερτά υλικά, βράχια κι ό,τι άλλο συναντούσε, απειλώντας τα πάντα στο πέρασμά της.
Για λόγους ασφαλείας διακόπηκε προσωρινά η κυκλοφορία σε κεντρικές οδικές αρτηρίες, καθώς τα έντονα καιρικά φαινόμενα επρόκειτο να συνεχιστούν και τις επόμενες ώρες, τα συνεργεία του δήμου έσπευδαν να αποκαταστήσουν το ταχύτερο δυνατόν την προσβασιμότητα στους δρόμους και οι αρμόδιες υπηρεσίες απηύθυναν έκκληση στους κατοίκους να αποφεύγουν τις άσκοπες μετακινήσεις.
Το φαινόμενο της μετατροπής των δρόμων σε ποτάμια και χειμάρρους, μετά από καταρρακτώδεις βροχές, τείνει να γίνει κανόνας τα τελευταία χρόνια με τις κυβερνήσεις και τους Δήμους να συστήνουν στους πολίτες να μη μετακινούνται ασκόπως, ενώ παράλληλα στέλνουν όσα συνεργεία μπορούν να προσεγγίσουν για να περισώσουν ό,τι σώζεται! Πάντα όμως, μετά την καταστροφή, χωρίς ποτέ να έχει ληφθεί κάποιο αποτελεσματικό μέτρο για την πρόληψη και την αποφυγή τέτοιων ολέθριων συνεπειών.
Έχουν περάσει 8 ολόκληρα χρόνια από εκείνη τη μοιραία Τετάρτη 15 Νοεμβρίου του 2017, όταν η χώρα μας βίωσε τη φρίκη μιας από τις μεγαλύτερες τραγωδίες, που έχουν προκληθεί ποτέ από καιρικά φαινόμενα. Το βαρομετρικό χαμηλό με το όνομα “Ευρυδίκη”, είχε χτυπήσει τότε με ιδιαίτερη σφοδρότητα την Αττική, αφήνοντας πίσω του, μέσα σε ελάχιστες ώρες, 24 νεκρούς στη Μάνδρα και τεράστιες ζημιές σε δρόμους, κτίρια και σπίτια σε όλη τη γύρω περιοχή.
Όλοι οι κυβερνητικοί είχαν εκφράσει τότε τη θλίψη τους με το γνωστό “ύφος βαρυπενθούντος”, ακούστηκαν και στερεότυπες φράσεις για το τραγικό γεγονός, αλλά στο δικαστήριο που ολοκληρώθηκε 7 χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του ’24, δεν καταδικάστηκε κανένας για τους θανάτους τόσων συνανθρώπων μας από τις φονικές πλημμύρες στη Μάνδρα! Όπως ήταν αναμενόμενο δε, δεν τέθηκε σε εφαρμογή κανένας ουσιαστικός επιχειρησιακός σχεδιασμός που θα μπορούσε να αποτρέψει παρόμοιες συμφορές στο μέλλον.
Τον Σεπτέμβριο του 2023, 6 χρόνια μετά τη Μάνδρα, συντελείται η μεγαλύτερη καταστροφή των τελευταίων χρόνων, καθώς τα ακραία φαινόμενα της κακοκαιρίας Daniel χτύπησαν ανελέητα τη Θεσσαλία αυτή τη φορά, αλλάζοντας το γεωφυσικό της χάρτη, θάβοντας κάτω από νερά και λάσπες, τεράστιες εκτάσεις με καλλιέργειες και πνίγοντας ολόκληρα κοπάδια ζώων. Οι αποτρόπαιες σκηνές βιβλικών διαστάσεων που εκτυλίχθηκαν μπροστά στα μάτια μας, θύμιζαν κατάσταση πολιορκίας και 15 συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους, ανήμποροι να αντισταθούν στη μανία του ιστορικού κυκλώνα. Η πρωτογενής παραγωγή δέχθηκε ανεπανόρθωτο πλήγμα, με τις αλυσιδωτές συνέπειες που έχει αυτό, για τη γενικότερη υγεία μας κι επειδή οι εξαγγελίες, οι τυχόν δεσμεύσεις ή τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, δεν πρόκειται να υλοποιηθούν ποτέ, ενδεχομένως να ζήσουμε κι άλλες τέτοιες ή και χειρότερες καταστάσεις.
Δύο χρόνια μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που προκάλεσε ο Daniel, πολλές πληγές παραμένουν ανοιχτές, η ζωή των κατοίκων δεν έχει πλήρως αποκατασταθεί και παρά τα εκατομμύρια που μοίραζε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τη στήριξη των πληγέντων, οι αποζημιώσεις αργούν ή δεν επαρκούν για να καλύψουν τα τεράστια προβλήματα επιβίωσης του αγροτικού κόσμου της περιοχής. Τα αντιπλημμυρικά έργα εκκρεμούν, αφήνοντας εκτεθειμένο το θεσσαλικό κάμπο σε μελλοντικά παρόμοια καιρικά φαινόμενα και οι γνωστές πολιτικές “υποσχέσεις” παραμένουν κενό γράμμα.
Καμία από αυτές τις ακραίες καταστάσεις δεν ήταν ικανή να προκαλέσει το ενδιαφέρον των κυβερνώντων για να κινητοποιηθούν, ώστε να περάσουν στην επούλωση των πληγών και στην άμεση οικονομική ανακούφιση των αγροτών.
Όσο για τη Μάνδρα, οι δηλώσεις των αρμοδίων, δεν εμπνέουν καμία αισιοδοξία για την προστασία της περιοχής από έντονα καιρικά φαινόμενα και για τη σωστή διαχείριση των ρεμάτων.
Λίγους μήνες πριν, τέθηκε στο Δήμαρχο Μάνδρας – Ειδυλλίας κ. Αρμόδιο Δρίκο η εξής δημοσιογραφική ερώτηση : “Είναι η Μάνδρα θωρακισμένη σε πιο δυνατές καταστάσεις από αυτές του 2017;“ Η απάντηση του Δημάρχου ήταν σαφής : “Θεωρώ πως μπορεί και να μην είναι για μια βροχή πάνω από 400 χιλιοστά, ας πούμε, όπως ήταν εκείνη η βροχή στον Βόλο”.
Οι κυβερνήσεις και οι φορείς που πέρασαν από τη χώρα μας, κατέχοντας διοικητικές θέσεις μέχρι και σήμερα, δε φαίνονται να συγκινούνται ιδιαίτερα όταν οι πολίτες χάνουν την ίδια τους τη ζωή από την εγκληματική αμέλεια των τοπικών παραγόντων ή την έλλειψη των κυβερνητικών τους προγραμμάτων. Αρκούνται στις τυποποιημένες διαπιστώσεις και τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον, ρίχνοντας ο ένας στον άλλο το μπαλάκι των ευθυνών, χωρίς όμως, κανείς να προβαίνει στην υλοποίηση των απαραίτητων αποχετευτικών συστημάτων και αντιπλημμυρικών υποδομών που χρειάζεται η χώρα μας, ώστε να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή στο μέλλον.
Το φυσικό μας περιβάλλον, η πηγή της ζωής μας και ο τροφοδότης της ίδιας μας της ύπαρξης, παραδίδεται στη σταδιακή αποδόμησή του, παρασέρνοντας κι εμάς σε αργό θάνατο.
Το κυβερνητικό καθεστώς των κομματικών μηχανισμών, στρέφεται ασύστολα εναντίον μας, έχοντας εγκαταστήσει ένα κράτος πλήρους ασυδοσίας, αυθαιρεσίας και με κύριο χαρακτηριστικό του την ανευθυνότητα των πάντων για τα πάντα.
Όλα όμως έχουν ένα τέλος και έχει έρθει η ώρα να γυρίσουμε την πλάτη, εμείς, οι ίδιοι οι πολίτες, απαξιώνοντας εντελώς οποιονδήποτε έχει πάρει θέση με τη δράση του, απέναντι στην ανθρώπινη φυσιολογία μας.
Χρειαζόμαστε μια Πολιτεία που θα εγκαθιδρυθεί πάνω στο σταθερό Ελληνικό Αξιακό Σύστημα Αξιών, Αρχών και Νόμων, το οποίο μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας, ώστε να μπορέσουμε να ολοκληρώσουμε το συλλογικό μας έργο σε αυτή την ενσάρκωσή μας.
Σε μια τέτοια Πολιτεία, οι Πολίτες θα ζουν και θα βιώνουν σε πόλεις κτισμένες στα πλαίσια αυστηρού πολεοδομικού και χωροταξικού σχεδιασμού.
Οι κατοικίες των ανθρώπων, θα πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για την άνετη διαβίωσή τους, με κάθε μέσο που διαθέτει η σύγχρονη τεχνολογία σε ό,τι αφορά τις αποχετευτικές, ηλεκτροδοτικές και υδρευτικές υποδομές.
Ο σεβασμός στο περιβάλλον θα είναι απαράβατος κανόνας.
Οι οικισμοί θα είναι προσαρμοσμένοι στα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής και στις αντίστοιχες κλιματολογικές συνθήκες. Οι αγχωτικές λέξεις, όπως: πλημμύρες, καταιγίδες, καθιζήσεις και κακοκαιρίες με περίεργα ονόματα, θα διαγραφούν οριστικά από το λεξιλόγιό μας, ως μη – συμβατές με την ανθρώπινη ύπαρξή μας.
Άνθρωπος και περιβάλλον θα ξαναγίνουν “Ένα” σε μια απόλυτη ταύτιση, όπως αυτή ήταν σχεδιασμένη από την Αρχή της Δημιουργίας.