Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Πριν από λίγες μέρες, βρέθηκαν στην Ελλάδα μαθητές από το Odyssey Charter School, ενός δημόσιου σχολείου διαφορετικού από τα συνηθισμένα, το οποίο βρίσκεται στο Γουίλμινγκτον της πολιτείας Ντέλαγουερ των ΗΠΑ. Το σχολείο αυτό, έχει ιδρυθεί από την ελληνική ομογένεια πριν από 25 χρόνια και έχει 2.500 μαθητές, εκ των οποίων μόνο το 2% είναι ελληνικής καταγωγής. Στο σχολείο, φυσικά, λειτουργεί επίσης πρόγραμμα με διδασκαλία στα ελληνικά και με συμμετέχοντες περισσότερους από 700 μαθητές. Όταν λοιπόν βρέθηκαν στην Ελλάδα τα παιδιά αυτά, λόγω της πολύ καλής γνώσης τους στην ελληνική γλώσσα, με πτυχία ελληνικών επιπέδου “Lower”, ζήτησαν να μιλήσουν στα Ελληνικά στην Ελληνίδα Υπουργό Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, κατά την επίσκεψή τους στο γραφείο της.
Οι μαθητές, από οικογένειες όλων των κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων, ανέφεραν τη σημαντική συμβολή της ελληνικής γλώσσας στην κατανόηση όλων των μαθημάτων, αλλά και πολλών άλλων γλωσσών. Ειδικά ο 13χρονος Έβαν Νίκολσον, έδειξε εντυπωσιασμένος από τον μεγάλο αριθμό ελληνικών όρων που υπάρχουν στα μαθηματικά και τη βιολογία. Χαρούμενη επίσης για την επιλογή της να διδαχθεί τα ελληνικά ως ξένη γλώσσα, δήλωσε και η 14χρονη Μαντίκα Τσαμπίρ, προσθέτοντας ότι επηρεάστηκε κυρίως από τους γονείς της, οι οποίοι γνώριζαν τη σπουδαιότητα του ελληνικού πολιτισμού, καθώς και το ενδιαφέρον που παρουσίαζαν η ελληνική γλώσσα και η ιστορία της χώρας μας.
Η εκπαιδευτικός που συνόδευε τα παιδιά στην Ελλάδα, έχοντας παράλληλα και την ιδιότητα της Αντιπροέδρου στο πρόγραμμα Ελληνικής Παιδείας του Odyssey Charter School, τόνισε σε συνέντευξή της στον Ελληνικό Τύπο τη μεγάλη σημασία της εκμάθησης ελληνικών. “Οι μαθητές”, όπως είπε, “αναπτύσσουν τη διγλωσσία σε εξαιρετικό βαθμό και αυτό έχει καταπληκτικά αποτελέσματα”. Στη συνέχεια απέδωσε την ευχέρεια των μαθητών, ως προς τη διγλωσσία, στην ενδυνάμωση που παρέχεται από τη μια γλώσσα στην άλλη, συμπληρώνοντας ότι τα παιδιά κατανοούν ευκολότερα τις συνδέσεις μεταξύ των γλωσσών και των πολιτισμών τους, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι σχεδόν το σύνολο των επιστημονικών όρων προέρχονται από την ελληνική γλώσσα. Τέλος, υπογράμμισε τον κύριο ρόλο της ελληνικής γλώσσας στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης των μαθητών, οι οποίοι εστιάζουν ευκολότερα στα μαθήματά τους.
Λόγω της απήχησής του και των επιδόσεων των μαθητών, το συγκεκριμένο πρόγραμμα του Odyssey Charter School έχει λάβει μεγάλα ποσά επιδοτήσεων από πολλούς οργανισμούς, ενώ ζητούν επίσης να το εφαρμόσουν και άλλες πολιτείες των ΗΠΑ.
Πολλές φορές, ακούγοντας ή διαβάζοντας στις ειδήσεις για τη διδασκαλία των ελληνικών σε σχολεία ξένων χωρών, αντιδρούμε με ποικίλους τρόπους. Οι νεαρότεροι ανάμεσά μας εντυπωσιάζονται από μια τέτοια προοπτική, αντιμετωπίζοντας όμως με σκεπτικισμό την είδηση, ενώ οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, νιώθουν μια κρυφή υπερηφάνεια. Και οι δύο όμως κατηγορίες, δυσκολεύονται να κατανοήσουν γιατί κάποιος να επιλέξει να μάθει ελληνικά, μια τόσο δύσκολη σε προφορά και γραμματική γλώσσα, αν δεν είναι Ελληνας. Συχνά αναρωτιούνται, άσχετα αν δεν το εκφράζουν, σε τι θα χρησιμεύσουν τα ελληνικά σε ένα σπουδαστή ξένης χώρας.
Αυτό που δε γνωρίζουν οι περισσότεροι, ίσως γιατί κανένας δεν τους το είπε, είναι ότι στο εξωτερικό, δεν επιλέγουν απλώς τα ελληνικά, αλλά διδάσκονται τα αρχαία ελληνικά, όπως συμβαίνει σήμερα σε τουλάχιστον 30 ευρωπαϊκές χώρες, ενώ στην Κίνα τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται ως γλώσσα επιλογής στους μαθητές άνω των 14 ετών.
Πολλές χώρες στον πλανήτη έχουν ενσωματώσει τα ελληνικά στη δική τους γλώσσα, ενώ η παγκόσμια επιστημονική ορολογία, αλλά και οι ίδιες οι επιστήμες, όπως η Ιατρική, η Νομική, η Φιλοσοφία κ.α., βασίζονται εξ ολοκλήρου σε ελληνικούς όρους ή παράγωγά τους. Αυτό συμβαίνει διότι η σύνθεση των εννοιών στις ελληνικές λέξεις, μας αποκαλύπτει, παράλληλα με το νόημά τους – καθώς τις προφέρουμε, τις ακούμε ή τις διαβάζουμε – εικόνες, ήχους και συναισθήματα με μια μοναδική περιγραφικότητα και ακρίβεια που όμοιά της δεν διαθέτει καμία άλλη γλώσσα. Η αναγκαιότητα της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών για την ευκολότερη κατανόηση των θετικών, αλλά και των ανθρωπιστικών σπουδών, έχει αναδειχθεί από πολλές επιστημονικές έρευνες. Πρέπει δε να τονιστεί επίσης ότι στις μεγάλες μουσικές σχολές του κόσμου, διδάσκονται τα αρχαία ελληνικά, επειδή αυτά αυξάνουν την αίσθηση της μουσικής των μαθητευόμενων.
Αυτό που κυρίως συναρπάζει τους ξένους μαθητές, είναι η ετυμολογία των λέξεων! Το “έτυμον” σημαίνει το “πραγματικό”, το “αληθές” και ολόκληρη η λέξη “ετυμολογία” δηλώνει το “αληθές του λόγου” που εκφράζει η λέξη ανατρέχοντας μέχρι την αρχική προέλευσή της, την ίδια της τη ρίζα. Τα παιδιά διψούν για την αλήθεια και την έρευνα, είναι επομένως φυσιολογικό να θέλουν να αναλύουν τις λέξεις για να κατανοούν τις έννοιές τους. Όταν τα παιδιά γνωρίζουν ότι το “συν” σημαίνει “μαζί” και ότι από το ρήμα “γράφω” δημιουργούνται με το αντίστοιχο πρόθεμα και κατάληξη οι λέξεις “βιο-γραφ-ία” ή “αυτό-γραφ-ο”, αντιλαμβάνονται ευκολότερα τη σημασία των δύο αυτών λέξεων, συνδέοντάς τες με τη γραφή. Μπορούν επίσης αμέσως να κατανοήσουν την έννοια της λέξης “συγγραφή” ως ένα “γραπτό” έργο που κάποιοι έχουν “γράψει” “μαζί”. Όσο για τους Ελληνες μαθητές, δεν κατανοούν πλέον την ετυμολογία, διότι το τόσο σημαντικό αυτό γλωσσικό εργαλείο, δε διδάσκεται πλέον ως τρόπος προσωπικής ή συλλογικής έρευνας.
Η διδασκαλία των ελληνικών, δεν αυξάνει μόνο την κατανόηση της δικής τους γλώσσας, όπως ομολογούν τα ίδια τα παιδιά, αλλά η γνώση της ελληνικής γλώσσας έχει αναγνωριστεί ως δείκτης υψηλής μόρφωσης από πολλά εκπαιδευτικά συστήματα. Όλοι οι πνευματικοί άνθρωποι της Ευρώπης ήταν γνώστες της ελληνικής γλώσσας, ως απαραίτητο εργαλείο εμβάθυνσης στην έρευνα του αντικειμένου τους επί παντός επιστητού. Ο Μέγας Αλέξανδρος διέδωσε τη γλώσσα μας σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου και η ελληνική γλώσσα επικράτησε, μέχρι και σήμερα, ως η επίσημη γλώσσα του εμπορίου και της διοίκησης.
Τα ελληνικά, ως μια ζωντανή και διαχρονική γλώσσα, ομιλούνται και γράφονται συνεχόμενα στον ίδιο τόπο εδώ και πάνω από 4000 χρόνια.
Παρόλα αυτά, το τεράστιο αυτό γλωσσικό μεγαλείο, δείχνει να μην είναι και τόσο αρεστό στα ίδια τα ελληνόπουλα, τους φυσικούς κληρονόμους της θείας αυτής γλώσσας. Είναι μια απογοητευτική διαπίστωση και πρέπει όλοι να αναρωτηθούμε πώς επιτρέψαμε να συμβεί αυτό στα παιδιά μας! Τώρα, χρειάζεται να δώσουμε μάχη αποφασιστική για να επαναφέρουμε τη γλώσσα μας στην ένδοξη θέση που της αξίζει!
Πρέπει όμως, να υπερπηδήσουμε το βασικό εμπόδιο στην επίτευξη αυτού του στόχου, το οποίο ονομάζεται ΚΙΣ (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο). Όπως όλοι πλέον γνωρίζουμε, το ΚΙΣ είναι υπεύθυνο για την έκδοση των Ελληνικών Βιβλίων, μέσω των οποίων θα διδαχθούν τα παιδιά μας σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες. Εφόσον η μελέτη και η εξάπλωση της ελληνικής γλώσσας και παιδείας που ανοίγουν τους ορίζοντες της γνώσης στους νέους ανθρώπους απελευθερώνοντάς τους από οτιδήποτε τους κρατάει δέσμιους, είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα του ΚΙΣ, τα παιδιά μας θα παραμένουν καθηλωμένα σε επιλογές που δεν είναι τελικά δικές τους και αυτό δεν τιμά κανέναν από μας.
Μόνον όταν αποφασίσουμε να πάρουμε στα χέρια μας οι ίδιοι τον έλεγχο για τη διδασκαλία των παιδιών μας, θα μπορέσουμε να έχουμε τα αποτελέσματα που επιθυμούμε. Οι διοικητικές δομές της “Ελλήνων Συνέλευσις”, του Εθνικού Πολιτικού Φορέα των Ελλήνων, είναι έτοιμες από καιρό και περιμένουν όλους εμάς να τις στελεχώσουμε με το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό, προκειμένου να ξεκινήσει το έργο επαναφοράς της Παιδείας στην ορθή της θέση.
Όλα τα μέχρι τώρα συγγράμματα και βιβλία που εγκλωβίζουν τη σκέψη εκπαιδευτικών και μαθητών, θα χρειαστεί να καταργηθούν, διότι είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως οι εκπαιδευτικοί θα μεταφέρουν στους μαθητές τους αυτά που οι ίδιοι έχουν αφομοιώσει.
Στη θέση τους, θα επικρατήσουν εκείνα τα συγγράμματα και βιβλία που θα πραγματεύονται μόνο το πραγματικό και αληθινό της Κοσμοθέασης και της συμπαντικής θέσης του ανθρώπου που βρίσκεται στον πλανήτη Γη. Κοσμοθέαση, σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης, ορίζεται ως οτιδήποτε προσλαμβάνεται από τις αισθήσεις και γίνεται αντιληπτό μέσω της νοητικής διεργασίας ως αληθινό και υπαρκτό. Όλα τα συγγράμματα στα πλαίσια του αληθινού και του υπαρκτού θα απορρέουν από την Πανάρχαια Ελληνική Γραμματεία μας, συνδυάζοντας ταυτόχρονα τη σύγχρονη ανελιγμένη γνώση που θα προέρχεται από την κυτταρική μας μνήμη.
Η Ελληνική γλώσσα, ως χάρτης Δημιουργίας και η Παιδεία που θα λαμβάνουν οι νεαροί μαθητές και αυριανοί Πολίτες, θα ενισχύουν τη δημιουργική φαντασία και την κριτική ικανότητά τους, ώστε να μετέχουν “κρίσεως και αρχής” σε όλα όσα είναι υπαρκτά, αληθινά και αποδείξιμα γύρω τους και να απορρίπτουν ως άχρηστα, όλα τα ψεύτικα και αλλοιωμένα.
Όταν ολοκληρωθεί η μάχη που θα δώσουμε όλοι μαζί, με σθένος και ανδρεία, τα παιδιά μας θα τιμούν και πάλι με τις πράξεις τους την Ελληνική γλώσσα και τον Πολιτισμό που αυτή δημιούργησε και δημιουργεί, ενώνοντας το Χθες με το Σήμερα και χαράσσοντας το δικό μας υπαρκτό και αληθινό Αύριο.