Γράφει η Ελένη Νιάρχου
Η Pfizer, μία από τις φαρμακευτικές εταιρείες που ανέπτυξαν εμβόλια κατά του COVID-19, έρχεται αντιμέτωπη με νομικές κυρώσεις για το Depo-Provera. Στις Ηνωμένες Πολιτείες περισσότερες από 1.000 γυναίκες έχουν καταθέσει αγωγή, υποστηρίζοντας ότι η δημοφιλής ενέσιμη αντισύλληψη Depo-Provera προκάλεσε την εμφάνιση μηνιγγιωμάτων, δηλαδή όγκων στον εγκέφαλο. Ωστόσο, πέρα από τη νομική της διάσταση, η υπόθεση εγείρει βαθιά ερωτήματα για την ευθύνη του παγκόσμιου συστήματος υγείας σχετικά με την κυκλοφορία και εποπτεία φαρμάκων που επηρεάζουν άμεσα τον ανθρώπινο οργανισμό. Το Depo-Provera κυκλοφορεί και στην Ελλάδα, γεγονός που αναδεικνύει την παγκόσμια διάσταση του θέματος. Πάντως, μετά τις ανησυχίες για τα εμβόλια κατά του COVID-19, αλλά και την πρόσφατη έρευνα του British Medical Journal για το Depo-Provera, αντιλαμβανόμαστε πως όταν η ιατρική και η φαρμακευτική είναι απέναντι στην ανθρώπινη φυσιολογία, δεν μιλάμε μόνο για νομικές προκλήσεις, αλλά για ηθικοκοινωνικές παρεκκλίσεις που αφορούν την ίδια την πολιτεία και το πώς αυτή διασφαλίζει και προστατεύει τους πολίτες της.
Η Depo-Provera είναι μία ένεση υψηλής δόσης ορμονών που χορηγείται κάθε τρεις μήνες ως αντισύλληψη, ενώ χρησιμοποιείται και για την αντιμετώπιση παθήσεων, όπως η ενδομητρίωση. Μία από τις λειτουργίες της, είναι να εμποδίζει την ωορρηξία, ώστε να αποφεύγεται μία εγκυμοσύνη. Δηλαδή, προσπαθεί να σταματήσει μια διαδικασία που έχει οριστεί από τη φύση για την διαιώνιση του ανθρώπινου γένους. Αν αυτό δεν είναι απέναντι στην ανθρώπινη φυσιολογία, τι άλλο θα μπορούσε να είναι;
Έχοντας αυτή την πληροφορία, δεν μπορεί να μας κάνει εντύπωση που πολλές επιστημονικές έρευνες συνδέουν πλέον τη χρήση της Depo-Provera με την εμφάνιση όγκου, καλοήθους μεν, αλλά κατά τα άλλα υπεύθυνο για σοβαρές και μακροχρόνιες νευρολογικές βλάβες. Απώλεια μνήμης, επιληπτικές κρίσεις, έντονοι πονοκέφαλοι, διαταραχές όρασης και ακοής, ακόμα και μυϊκή αδυναμία, είναι μερικές από τις βλάβες αυτές, γι’ αυτό, πολλές φορές, η επέμβαση για την αφαίρεση του όγκου είναι αναπόφευκτη.
Αυτό που μας κάνει εντύπωση, είναι η ευκολία με την οποία οι παγκόσμιοι οργανισμοί υγείας δίνουν άδεια κυκλοφορίας σε εταιρείες με αυτό το ιστορικό, αλλά και το πόσο εύκολα μπορεί ένα προϊόν να κυκλοφορήσει, χωρίς τις απαραίτητες προδιαγραφές ή δοκιμές που να διασφαλίζουν τη χρήση του. Άλλωστε, πάνω σε αυτό στέκεται η Pfizer για να γλιτώσει τις αγωγές, υποστηρίζοντας ότι ο FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) απέρριψε τις προτάσεις για προσθήκη σχετικών προειδοποιήσεων στη συσκευασία, οπότε η ίδια, βάσει του ομοσπονδιακού δικαίου, δεν έχει καμία ευθύνη.
Όμως, έτσι κι αλλιώς, ακόμα και να πληρώσει η Pfizer τις αγωγές, είναι τόσο μεγάλα τα κέρδη που έχει αποκτήσει από την κυκλοφορία του εν λόγω φαρμάκου, που για την ίδια φαίνεται αστείο. Εδώ, βέβαια, έρχεται να προστεθεί και ένας ακόμη προβληματισμός· αυτός της ηθικής αντιμετώπισης του θέματος. Είναι δίκαιο μία εταιρεία να πληρώσει έναν ασθενή που είτε ηθελημένα, λόγω κέρδους, είτε από αμέλεια, του έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη; Μπορεί μια ογκώδης αποζημίωση να αντισταθμίσει την αρρώστια ή ακόμη και το θάνατο ενός ασθενούς;
Φυσικά, οι ερωτήσεις αυτές είναι καθαρά ρητορικές, γιατί όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δίκαιο. Οι μόνοι που δεν αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα του θέματος, είναι οι παγκόσμιες κυβερνήσεις που επιτρέπουν σε φορείς σχετικούς με την υγεία των πολιτών να δίνουν άδειες σε φαρμακευτικές εταιρείες για την κυκλοφορία φαρμάκων με σοβαρές παρενέργειες. Αν λάβουμε υπόψιν μας και τα σκάνδαλα που παγκοσμίως έχουν κάνει την εμφάνισή τους και αφορούν συνεργασίες μεταξύ φαρμακευτικών εταιρειών, παγκόσμιων φορέων και πολιτικών προσώπων, τότε καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με άλλη μια εγκληματική κυκλοφορία φαρμάκου, που περισσότερο διαλύει την ανθρώπινη υγεία, παρά την προστατεύει.
Και μέχρι να βγει το πόρισμα στις δικαστικές αίθουσες για το αν, το πόσο και το ποιος ευθύνεται τελικά για τους όγκους μετά την χρήση του Depo-Provera, το προϊόν συνεχίζει να κυκλοφορεί κανονικά, προκαλώντας τους ίδιους τους ασθενείς να αποφασίσουν για τη χρήση του, αν και εφόσον έχουν ενημερωθεί για τις πιθανές παρενέργειες που τελικά προκαλεί. Για ακόμη μια φορά, ο πολίτης και η προσωπική του ευθύνη στέκονται πιο πάνω από μια ανίκανη πολιτεία που δεν μπορεί να τον προστατέψει.
Θα δανειστώ μία πρόταση από τις προγραμματικές δηλώσεις του πολιτικού φορέα “Ελλήνων Συνέλευσις” που αφορά την υγεία και λέει ότι τα φάρμακα που κυκλοφορούν έκτος από φυσικής προέλευσης, που είναι το ιδανικότερο, πρέπει είναι μίξη φυσικής και τεχνικής φαρμακολογίας με τις λιγότερες αντενδείξεις. Πόσο δίκαιο, πόσο ηθικό και πόσο συμβατό με τον άνθρωπο είναι αυτό! Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από εκεί, και ως ενημερωμένοι πολίτες, ας απαιτήσουμε να έχουμε σκευάσματα τα οποία θα πρέπει να είναι και αποτελεσματικά, αλλά και συμβατά με την ανθρώπινη φυσιολογία μας. Και αν οι κυβερνώντες μας δεν ακούσουν την απαίτησή μας, ας αναζητήσουμε αυτούς για τους οποίους η προστασία των πολιτών, είναι κάτι δεδομένο.