Γράφει ο Κλεοδαίος Καλλέργης (Ηλίας)
“Μερικές φορές, αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά.” Αυτό είχε γράψει ο Laurence J. Peter, Καναδός συγγραφέας κι εκπαιδευτικός.
Αναφέρομαι στις δηλώσεις περηφάνιας του τηλευπουργού Υγείας Σπυρίδωνος Γεωργιάδη που παρευρέθηκε στη γιορτή της Ισραηλινής πρεσβείας για την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ , ο οποίος, με λίγα λόγια, αναφέρθηκε, ανάμεσα σε άλλα, στην υπερηφάνεια που νιώθει για το γεγονός ότι το Ισραήλ είναι σύμμαχος της χώρας μας, καθώς θαυμάζει πολύ το κράτος αυτό!
Μάλιστα, ανάμεσα σε λόγια περηφάνιας, είπε ότι τα παιδιά στη Παλαιστίνη, δεν τα σκοτώνει το Ισραήλ, αλλά η Χαμάς, γιατί κρατάει ακόμα ως ομήρους 58 Ισραηλινούς.
Δηλαδή, μας λέει, ούτε λίγο ούτε πολύ, πως έχουν μεγαλύτερη αξία οι 58 Ισραηλινοί, μπροστά στα χιλιάδες σφαγιασμένα παιδιά στη λωρίδα της Γάζας , ακολουθώντας έτσι πιστά το Ταλμούδ που μειώνει κάθε άνθρωπο που δεν είναι Εβραίος.
Πώς είναι δυνατόν όμως ο υπουργός υγείας της χώρας μας, με τόση ελαφρότητα, αλλά και χωρίς ντροπή, να ξεστομίζει τέτοια λόγια; Τι μπορεί να είναι αυτό που τον ωθεί να υποστηρίζει μια χώρα που αποδεδειγμένα έχει γενοκτονήσει έναν λαό, εδώ και δεκαετίες; Γιατί όσοι λένε πως αυτός ο πόλεμος ξεκίνησε μετά το μακελειό σε φεστιβάλ στο Ισραήλ, μάλλον έχουν ξεχάσει όλα όσα έχουν γίνει μέχρι τώρα, με τους εκατοντάδες εκτοπισμούς, κυρίως αμάχων Παλαιστινίων;
Μήπως έχουν ξεχάσει ότι το Ισραήλ ανακηρύχτηκε “ανεξάρτητο κράτος”, χωρίς την ταυτόχρονη ανακήρυξη των Παλαιστινίων σε κράτος, όπως προβλεπόταν από τις διεθνείς συμφωνίες, εκτοπίζοντας έτσι, μαζικά τον παλαιστινιακό λαό από την πατρίδα τους, κατά τη λεγόμενη «Νάκμπα». Εβδομήντα επτά χρόνια μετά, οι ακτιβιστές υπέρ της Παλαιστίνης, κάνουν λόγο για μια νέα “Νάκμπα”, αναφερόμενοι στον πόλεμο γενοκτονίας του Ισραήλ στη Γάζα.
Ποιος ΑΝΘΡΩΠΟΣ λοιπόν, υποστηρίζει τον «δολοφόνο» με τέτοιο ξεδιάντροπο τρόπο , αγνοώντας παράλληλα την ανθρώπινη ζωή, και προβάλλοντας φθηνές δικαιολογίες, όπως αυτή της απελευθέρωσης 58 ανθρώπων σε συνάρτηση με μια νέα γενοκτονία;
Τέτοιοι «άνθρωποι» βρίσκονται εδώ και χρόνια στο Ελληνικό κοινοβούλιο όμως, και μας δείχνουν, αν όχι καθημερινά, σίγουρα πάντως συχνά, την απάνθρωπη στάση τους σε τέτοια θέματα, αλλά και θέματα όπως τα Τέμπη, το Μάτι, αλλά και άλλα συμβάντα με δεκάδες ή εκατοντάδες θύματα. Δείχνουν πόσο αιμοδιψείς είναι, λες και τρέφονται συναισθηματικά από τέτοια γεγονότα.
Από την άλλη, βλέπουμε έναν Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, έναν διεθνή οργανισμό παγκόσμιας εμβέλειας να κρατάει μια ουδέτερη στάση, αν όχι φιλοισραηλίτικη, αποδεικνύοντας έμπρακτα την ανύπαρκτη θέση του σε τόσο σημαντικά θέματα που έχουν να κάνουν με την εξάλειψη ενός αρχαίου γένους, όπως αυτό των Παλαιστινίων (Φιλισταίων).
Όλα τα παραπάνω, κάνουν τους περισσότερους πολίτες ανά τον πλανήτη, να νιώθουν ανασφαλείς με τις κυβερνήσεις τους, ανασφαλείς στις μετακινήσεις τους και γενικά, να νιώθουν μια ανασφάλεια που τους κρατάει σε έναν περίεργο λήθαργο… Κάτι που, όπως όλα δείχνουν, βοηθάει το κάθε καθεστώς να κρατάει δέσμιους και φοβισμένους τους πολίτες του, σε ένα μοτίβο ανυπαρξίας κι αβεβαιότητας.
Δεν είναι δυνατόν ο ΟΗΕ κι η Ευρώπη με τα τόσα άτομα με νου που έχουν, να μην μπορούν να επιλύσουν προβλήματα που παραμένουν δεκαετίες, όπως αυτό με το Παλαιστινιακό, ή το Κυπριακό , για παράδειγμα. Εκτός, αν θέλει να τα συντηρεί στην αφάνεια για την κοινή γνώμη και στην πλήρη αδιαφορία από τους ίδιους τους πολίτες., με αυτόν τον τρόπο.
Ο κος Αρτέμης Σώρρας, έχει αναφερθεί πολλές φορές στον ρόλο του ΟΗΕ, αλλά και της Γηραιάς Ηπείρου (Ευρώπης). Εκτός αυτών που έχει αναφέρει σε δεκάδες συνεντεύξεις – ομιλίες του, ο ρόλος κι η σημασία που πρέπει να παίζουν οι δύο αυτοί θεσμοί, έχει αποτυπωθεί και στην Ιδρυτική Διακήρυξη του Εθνικού πολιτικού φορέα.
Έναν τέτοιο ρόλο ήρθε να «παίξει» η Ελλήνων Συνέλευσις. Δηλαδή, είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον ΟΗΕ και τη Γηραιά Ήπειρο, η οποία τόσα χρόνια έδινε το φως σε όλη την ανθρωπότητα.