Γράφει ο Χάρης Δαμίγος
Μετά από πολύ μεγάλη και πολυετή έρευνα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα σκουπίδια μπορεί να χωρίστηκαν σε δύο βασικές κατηγορίες που είναι τα ανακυκλώσιμα και τα μη – ανακυκλώσιμα. Οι δύο αυτές κατηγορίες, δεν μπορούν να αλλάξουν τον κοινό τους παρονομαστή, δηλαδή τη λέξη «σκουπίδια». Η πολυετής έρευνα από το ntoros και οι ατράνταχτες αποδείξεις, έφεραν στο φως ότι εκτός από τη μεγάλη και διάσημη χωματερή των Άνω Λιοσίων, υπάρχει και μια άλλη, μια μικρότερη μεν σε έκταση, αλλά μεγαλύτερη σε δυναμική!! Αναρωτιέστε τώρα που μπορεί να βρίσκεται, έτσι; Μπροστά στα μάτια σας είναι! Οι περισσότεροι την έχετε δει και ξαναδεί χιλιάδες φορές, αλλά λόγω της φανταστικής κάλυψης – απόκρυψης, που λέγαμε και στον στρατό, δε σας πάει στο μυαλό ποια είναι. Άντε, για βοήθεια θα σας δώσω την κουρτίνα 3. Ανοίξτε την, τι βλέπετε; Το τεράστιο κτίριο πάνω από το Σύνταγμα, πάνω από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Τώρα, αν ξανά αναρωτιέστε αν φωτογραφίζω τη Βουλή, σας απαντώ «ΝΑΙ». Πιο καθαρή φωτογραφία, δεν μπορώ να σας δώσω. “High definition” με τηλεφακό, για να είναι όσο πιο καλή γίνεται.
Εκεί μέσα λοιπόν, μετέτρεψαν το κτίριο της περιβόητης «Δημοκρατίας» σε χωματερή από ανθρώπους που ανακυκλώνονται αδιάκοπα, θέλοντας να αποδείξουν ότι αν είσαι πλαστικό υλικό του συστήματος, το ίδιο το σύστημα σε χρησιμοποιεί, όσες φορές χρειαστεί, και σε ανακυκλώνει σε θέσεις που αυτό θεωρεί χρήσιμες. Την κάλυψη – απόκρυψη, για να μην την πάρουμε χαμπάρι, μας τη χορηγεί – με το αζημίωτο βέβαια – το κράτος του Ισραήλ, όχι με τον θόλο του IRON DOME (αυτόν τον διέλυσαν οι Ιρανοί), αλλά με τον θόλο IRON RECYCLE. Απόδειξη για αυτό που γράφω, είναι οι φωτογραφίες υπουργών, πρωθυπουργών που πάνε στο Ισραήλ, αφού τους δώσουν τη θέση και τους τρέξουν μετά στο τείχος των δακρύων, για να αφήσουν και αυτοί το χαρτάκι τους που σίγουρα θα γράφει τις ευχαριστίες του δούλου τους για τη θέση που του έδωσαν το οποίο στο τέλος θα κλείνει σαν ερωτικό γράμμα, με τις λέξεις: «Πάντα δικός σας».
Ποιες είναι οι διαφορές των ανακυκλώσιμων βουλευτών και των μη – ανακυκλώσιμων; Νομίζω ότι η απάντηση είναι πανεύκολη, αλλά θα σας δώσω τη δική μου άποψη για να δούμε αν συμφωνείτε ή αν κάνω λάθος. Για να μην υπάρξει παρανόηση, σας ξεκαθαρίζω ότι αναφέρομαι σε όλους τους βουλευτές ανεξαρτήτως παράταξης, χρώματος κ.λπ., απλά τώρα μιλάμε για τους έχοντες τη διακυβέρνηση της χώρας (να την είχαν κιόλας). Ας πάμε τώρα στην πρώτη κατηγορία των μη – ανακυκλώσιμων, που είναι όσοι βουλευτές δεν έχουν στον ήλιο μοίρα για να υπουργοποιηθούν και απλά τους έχουν για να γεμίζουν τα έδρανα, να πληρώνονται αδρά για τις λιγοστές φορές που θα χρειαστεί να εμφανιστούν στην χωματερή για να ψηφίσουν και φυσικά να λένε «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ».
Σε αυτή την κατηγορία, υπάρχει μια πιθανότητα να υπουργοποιηθείς, ειδικά στην Ν.Δ., αν μάθει ο Κούλης ότι έφαγες κάνα τεράστιο ποσό από Ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, αν δεν εξυπηρετείς τα θαλασσοδάνεια που έχεις πάρει (σε αντίθεση με τον κόσμο που βογκάει) και γενικά, αν μάθει ότι έχεις κρυφές, αλλά μεγάλες τσέπες. Εκεί, πραγματικά έρχεται η ανέλιξη σου και περιμένεις την σειρά σου για να πάρεις αξιώματα. Η ανέλιξη θα έρθει, είναι σίγουρο!!
Πάμε τώρα στην κατηγορία των συνεχώς ανακυκλώσιμων βουλευτών, δηλαδή σε αυτούς που είτε είναι κάτω από τον θόλο του Ισραήλ, είτε προέρχονται από κάποιο μεγάλο «τζάκι» είτε επειδή ο κόσμος γελάει μαζί τους μεν, αλλά τους φέρνουν πολλούς ψήφους δε. Η τελευταία περίπτωση, ανήκει αποκλειστικά στον Αδώνιο Γεωργιάδη και την Σοφία Βούλτεψη. Ξέρω, ξέρω, δεν τους έχει ψηφίσει κανείς και βγαίνουν ως εκ θαύματος!!
Τώρα, θα ασχοληθούμε με τις περιπτώσεις αυτών που είναι από κάποιο μεγάλο τζάκι. Θα έλεγα ότι αυτή η κατηγορία είναι η πιο επικίνδυνη, διότι είναι δεδομένο ότι θα εκλεγείς σίγουρα, αν λέγεσαι: «Μητσοτάκης, Βαρβιτσιώτης, Μπακογιάννης, Κεφαλογιάννης, Σαμαράς, Γκελεστάθης» και αφήνουμε για τελευταίο το επίθετο που το παρομοιάζεις άνετα με την Λερναία Ύδρα και είναι το «Καραμανλής». Το όνομα που θα σου δώσουν όταν σε δένουν με την βάπτιση, ως νήπιο, δεν παίζει κανένα ρόλο, αρκεί στο τέλος να λέει «καραμαν-αλής». Το έγραψα έτσι, με συνωμοσιολογική γραφή, για να το έχουμε στον νου μας. Το επίθετο αυτό, κάποιες δυνάμεις εκτός Ελλάδας (κατά μέση Ανατολή μεριά) φρόντισαν να το κάνουν δυνατό. Έφτασαν στο σημείο να το ταυτίσουν με την λέξη «εθνάρχης», με τον Κώστα Καραμανλή, τον παλιό, αυτόν που μίλαγε χωρίς να τον καταλαβαίνεις. Έναν τύπο που φρόντισε στα δύσκολα (όπως και άλλοι βέβαια) να φύγει στο εξωτερικό, ας πούμε την περίοδο της εφταετίας και να μας τον γυρίσουν πίσω μετά την πτώση της, καβάλα πάνω στο άλογο σαν τον Μέγα Αλέξανδρο.
Μετά από αυτόν, όλοι όσοι λέγονταν Καραμαν-αλήδες έγιναν βουλευτές και πρωθυπουργός, ο Κωστάκης ο Playstation. Τα τελευταία χρόνια – και ταυτόχρονα τους τελευταίους μήνες – μας απασχολεί ιδιαίτερα ο Καραμανλής Κωνσταντίνος του Αχιλλέως βεβαίως, βεβαίως. Γιος του αδερφού του εθνάρχη που, κατά την άποψη μου, είναι ένα κακής ποιότητας ανακυκλώσιμο υλικό που ούτε σε κινέζικο προϊόν δεν θα τον έβαζαν οι ίδιοι οι Κινέζοι. Επειδή όμως στις Σέρρες δε ζουν Κινέζοι, αλλά ζουν καραμανλικοί, τον έχουν στα έδρανα της Βουλής – χωματερής συνεχώς. Κάτι σα σταθερή αξία που λένε και στα χρηματιστήρια.
Το παρουσιαστικό πολλές φορές μας ξεγελάει, γιατί βλέπουμε ένα ανθρωπάκι σαν τον Κώστα Αχιλλέα Καραμανλή, να σηκώνει στις πλάτες του βάρη που απορείς πώς αυτό το κακόμοιρο τα καταφέρνει. Δεν είναι σαν τον ξάδερφο, τον πρώην πρωθυπουργό, που σου δείχνει ότι αυτός μπορεί να τα σηκώσει τα βάρη, ειδικά μετά τα περάσματα που έκανε στις ταβέρνες όσο ήταν πρωθυπουργός.
Ο άλλος ο Κωστάκης λοιπόν, αυτό το κενό δοχείο κουβαλάει 57 ψυχές που χάθηκαν στα Τέμπη… που τα δάκρυα που έχυσε για το “ατύχημα” δεν πρόλαβαν να συλλεχθούν και να αποθηκευτούν στην τράπεζα δακρύων της Βουλής σαν απόδειξη… που μετά από αυτό, δεν είχε τσίπα να παραιτηθεί από τα αξιώματα του και να αντιμετωπίσει την υποτιθέμενη δικαιοσύνη. Συγκλονισμένοι οι κάτοικοι των Σερρών από αυτό που συνέβη στο δικό τους παιδί, του φιλούσαν τα χέρια προεκλογικά και τον ξαναβγάλαν βουλευτή, με σχεδόν το ίδιο ποσοστό του 2019, μόλις δύο μήνες μετά το δυστύχημα! Σα να ΜΗ συνέβη τίποτα!!
Ερχόμαστε στο 2026 και ο ανακυκλώσιμος φελλός, Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέως βεβαίως, βεβαίως, ρίχνει μια βόμβα στο σκελετωμένο πολιτικό σκηνικό⸱ ανακοινώνει την πρόθεση του να μην βάλει υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές. Όχι, όχι ρε Κώστα, τι πας να κάνεις; Ξανασκέψου το, τι θα απογίνουν οι Σέρρες χωρίς εσένα; Κώστα, μήπως θέλεις να μεταδημοτεύσω, έτσι ώστε να σε πείσω να μην το κάνεις; Να το κάνω βρε Κώστα, μόνο για σένα, μονοκούκι θα σου ρίξω.
Η ευθιξία του όμως, δεν του επέτρεπε να αφήσει τους ψηφοφόρους του στα κρύα του λουτρού και δεσμεύτηκε ότι θα παραμείνει στα έδρανα της Βουλής – χωματερής, μέχρι την λήξη της θητείας του. Τεράστια κίνηση, άξιος απόγονος του Εθνάρχη Καραμανλή (γελάμε τώρα). Εγώ τώρα, ένας αφελής… πολίτης που δεν τα ψάχνω και πολύ αυτά που μας σερβίρουν, ρωτάω το εξής: μας ενημερώνεις ότι σκοπεύεις να μην ξαναμπείς στην πολιτική, αλλά όχι ακόμα. Δηλαδή, μας δίνεις χρονοδιάγραμμα αποχώρησης όταν ήδη έπρεπε να έχεις αποχωρήσει; Όταν ήδη έπρεπε να έχεις παραιτηθεί, μετά τα Τέμπη; Αλλά εκεί, σκέφτηκες ότι στην Ελλάδα δε θα μου κάνουν τίποτα και θα την γλυτώσεις, όπως και έγινε.
Δεν περίμενες όμως να σε βρουν και στην άλλη κομπίνα που συμμετείχες, στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Για τα μάτια του κόσμου, όπως έλεγε και ο Βοσκόπουλος, ζήτησες από την Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής (ξεκαρδιστείτε στο γέλιο) να υπάρξει άρση της ασυλίας σου, αλλά και εκεί ήξερες ότι θα την σκαπουλάρεις, γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι στους κύκλους σας «Κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει». Πρέπει αγαπητοί φίλοι και φίλες, όλοι και όλες να θυμηθούμε την έπαρση που είχε ο Κωστάκης και ωρυόμενος φώναζε ότι τα τρένα είναι ασφαλή και με υπερσύγχρονη τεχνολογία τηλεδιοίκησης. Σκεφτείτε να μην το διαφήμιζε, τι θα είχε γίνει…
Αντί λοιπόν να παραιτηθεί από τις τύψεις που τον βάραιναν, αποφάσισε να ξανακατέβει για να μας σώσει από κάτι άλλο που θα του αναθέσουν, πείθοντας μας ότι δεν είναι αυτό που νομίζουμε. Εδώ, είναι ξεκάθαρη η αποτύπωση της αλητείας και της έλλειψης ευθιξίας και συναισθημάτων, όταν «ο σκοπός τους αγιάζει τα μέσα». Γιατί και ο ίδιος να μην ήθελε να φύγει, έπρεπε το κόμμα του να τον πετάξει έξω, αλλά είπαμε «κόραξ κοράκου οφθαλμόν ουκ εκκόπτει».
Πάμε τώρα σε άλλη ερώτηση: την απόφαση να εξαντλήσεις την θητεία σου, παρόλα τα όσα σε βαραίνουν, την πήρες μόνος σου ή πήγες να ρωτήσεις το εκλογικό σώμα της περιοχής που σε έβγαλε, όπως οφείλεις να κάνεις; Βέβαια, και αυτό δε θα σου ήταν δύσκολο να το κάνεις, γιατί αν κρίνω από τα βίντεο του αδώνιου που έσκουζε «και α και ου και δαπ νδφκ», δε θα σου ήταν τίποτα να βρεις μια μεγάλη αίθουσα, να μαζέψεις όσους περισσότερους μπορείς (μιλημένους βέβαια) και φορώντας την στολή του Κιμ Γιονγκ Ουν να έβγαινες και να ρωταγες: «ΝΑΙ ή ΟΥ» και τα χαρούμενα νεοδημοκρατάκια να φώναζαν ρυθμικά «ΟΥ, ΟΥ, ΟΥ».
Στο δια ταύτα λοιπόν Κωστάκη, τι είναι αυτό που σε κρατάει να μην παραιτηθείς τώρα και να σταματήσεις να καλύπτεσαι πίσω από ασυλίες, πίσω από ακαταδίωκτα, πίσω από το άρθρο 86; Αν, λέω αν, που εσύ είσαι λεοντάρι και δεν φοβάσαι χάρο, σκιάζεσαι με την Λάουρα Κοβέσι, να σε ενημερώσω υπεύθυνα, όπως κάνω πάντα, ότι δε θέλει να σου κάνει κακό, να σε μυρίσει θέλει. Αν, λέω αν, φοβάσαι την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, καλά κάνεις, γιατί την ελληνική α-δικαιοσύνη μπορεί να την έχεις στο τσεπάκι σου, αλλά την Ευρωπαϊκή, δυσκολεύεστε ακόμα!! Όλοι οι νόμοι και όλα τα άρθρα έχουν φτιαχτεί από εσάς για να καλύπτετε όλες τις ατασθαλίες σας, όλες τις λοβιτούρες σας, όλες τις κομπίνες σας. Σε έναν μικρό βαθμό, καλύπτετε και τα δικά σας παιδιά, μην τα αφήσετε μόνα τους, αβοήθητα στο κρύο. Όσο για τα υπόλοιπα παιδιά; Ούτε που σας νοιάζει, καρφάκι δε σας καίγεται.
Αγαπητοί φίλοι, φίλες και μικρά παιδιά, σε αυτή τη ρημάδα χώρα που ζούμε, πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν και πόσα «ατυχήματα» πρέπει να γίνουν, για να νιώσει ο πολίτης δικαιωμένος; Πόσες ρεμούλες πρέπει να μάθει ότι έγιναν, για να ξυπνήσει; Εκτός, λέω εκτός, αν περιμένει καρτερικά την σειρά του για να φάει και αυτός. Αλλά με πάσαν γνώση, σας λέω ότι με αυτή τη χωματερή που έχουμε στο Σύνταγμα, δε θα φάτε κομμάτι πίτας ποτέ⸱ μόνο κανα ψιχουλάκι, αν και αυτό παίζεται. Η λύση για να φύγει η χωματερή και να γίνει ένας πραγματικός ναός της Δημοκρατίας, είναι μόνο μια. Η ένταξη και η ενεργοποίησή μας στον πολιτικό φορέα της Ελλήνων Συνέλευσις. Ο φορέας που δεσμεύεται, μέσω των προγραμματικών δηλώσεών του, για πραγματική: Ισονομία, Ισοπολιτεία, Ισοκρατία.
Ισονομία δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου χωρίς διακρίσεις.
Ισοπολιτεία δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από το ότι οι μηχανισμοί του κράτους θα εγγυώνται την ίση αντιμετώπιση των πολιτών με το κράτος, όπως και το αντίθετο.
Ισοκρατία δεν μπορεί να είναι κάτι λιγότερο από το ότι το βάρος των αποφάσεων της πολιτείας θα ισοκατανέμεται στους πολίτες της χώρας, χωρίς διακρίσεις ή εξαιρέσεις.