Γράφει η Τυρώ
Το φαγητό δεν είναι απλώς ένα προϊόν στο ράφι. Δεν είναι αριθμοί, συμβόλαια και εμπορικές συμφωνίες. Είναι αυτό που μπαίνει στο σώμα μας, αυτό που μας κρατάει ζωντανούς, υγιείς και δυνατούς. Είναι κάτι ιερό. Και όμως, σήμερα, με πρόσχημα την ανάπτυξη και το ελεύθερο εμπόριο, η τροφή των ανθρώπων μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε εμπόρευμα χωρίς όρια, χωρίς αξίες και χωρίς σεβασμό στη ζωή.
Η λεγόμενη συμφωνία Mercosur (Δες εδώ), ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και χώρες όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Ουρουγουάη και η Παραγουάη, έρχεται να επιβάλει ακριβώς αυτό το μοντέλο. Ένα μοντέλο μαζικής παραγωγής, φθηνού κρέατος και αγροτικών προϊόντων, που βασίζονται στην εκμετάλλευση των ζώων, την καταστροφή της φύσης και τη θυσία της ποιότητας στο όνομα του κέρδους.
Σε αυτές τις χώρες, η παραγωγή τροφής γίνεται με τρόπους που δεν σέβονται ούτε τον άνθρωπο ούτε τη ζωή. Τα ζώα αντιμετωπίζονται σαν αντικείμενα. Εκτρέφονται σε τεράστιες μονάδες ή εκτάσεις, χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, χωρίς πραγματική φροντίδα, χωρίς σεβασμό στον πόνο, τον φόβο και την υγεία τους. Η κακομεταχείριση είναι καθημερινότητα. Η σφαγή συχνά δεν γίνεται με σωστή αναισθητοποίηση, και ο πόνος μαζί με το άγχος, περνούν από το ζώο στην ίδια την τροφή μας.
Για να παραχθεί αυτό το «φθηνό» προϊόν, χρησιμοποιούνται ορμόνες πάχυνσης, με υπερβολικά αντιβιοτικά και γενετικά τροποποιημένες ζωοτροφές. Όχι γιατί είναι ασφαλέστερα, αλλά γιατί αυξάνουν την ταχύτητα ανάπτυξης και το κέρδος. Γι’ αυτούς δεν έχει σημασία αν αυτό επιβαρύνει την υγεία των ζώων ή αν καταλήγει να απειλεί τη δημόσια υγεία των ανθρώπων, γιατί το σύστημα αυτό δεν ενδιαφέρεται για την ποιότητα, ενδιαφέρεται μόνο για την ποσότητα.
Και για να συνεχιστεί αυτή η παραγωγή, η φύση καταστρέφεται. Δάση, όπως ο Αμαζόνιος και το Gran Chaco, αποψιλώνονται, για να γίνουν βοσκοτόπια και καλλιέργειες ζωοτροφών. Ολόκληρα οικοσυστήματα εξαφανίζονται για να γεμίσουν αγορές με φθηνό κρέας, και με αυτό τον τρόπο, η γη εξαντλείται, το νερό μολύνεται και το κλίμα αποσταθεροποιείται. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη. Είναι λεηλασία!
Και όμως, αυτή τη συμφωνία προσπαθούν να μας την παρουσιάσουν ως κάτι αναγκαίο και θετικό. Όμως, η αλήθεια είναι ότι κανένας άνθρωπος που σέβεται την τροφή του, δε θέλει αυτού του είδους την παραγωγή. Γι’ αυτό και σε όλη την Ευρώπη, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι αντιστέκονται. Βγαίνουν στους δρόμους, διαμαρτύρονται, φωνάζουν ότι δεν μπορούν και δε θέλουν να ανταγωνιστούν προϊόντα που παράγονται χωρίς κανόνες, χωρίς σεβασμό, χωρίς ηθικά όρια.
Οι Ευρωπαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι γνωρίζουν ότι αυτή η συμφωνία δεν πλήττει μόνο τους ίδιους· πλήττει τους καταναλωτές, την ποιότητα της τροφής και την υγεία όλων μας και φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που η κοινωνία έχει ξανασταθεί απέναντι σε παρόμοιες απειλές. Στο παρελθόν, η αντίσταση των πολιτών είχε καταφέρει να κρατήσει τα μεταλλαγμένα τρόφιμα μακριά από τα ευρωπαϊκά πιάτα. Όμως, σιγά – σιγά, μέσω εισαγωγών και εμπορικών πιέσεων, μας τα επέβαλαν από την πίσω πόρτα.
Σήμερα, με τη συμφωνία Mercosur, η κατάσταση πάει ξανά να ξεφύγει. Αυτό που δεν πέρασε με τη θέληση των ανθρώπων, προσπαθούν να το επιβάλλουν με συμφωνίες και να μας συνηθίσουν σε μια τροφή φθηνή, μαζική και άρρωστη, ώστε να ξεχάσουμε πως το φαγητό είναι ζωή και όχι εμπόρευμα.
Το φαγητό μας πρέπει να παράγεται με σεβασμό και αυτό γίνεται όταν υπάρχει σεβασμός στα ζώα που δίνουν τη ζωή τους, σεβασμός στη φύση που μας τρέφει, αφού αυτός ο σεβασμός καταλήγει στο ίδιο μας το σώμα. Ό,τι τρώμε, κουβαλάει μέσα του την ιστορία της παραγωγής του και αν αυτή βασίζεται στη βία, την απληστία και την καταστροφή, τότε αυτές οι αξίες περνούν και σε μας, μέσα στο σώμα μας, την ψυχή μας και στην ίδια την ζωή μας.
Η αντίσταση των αγροτών, των κτηνοτρόφων και των πολιτών δεν είναι υπερβολή. Είναι άμυνα, είναι υπεράσπιση της ζωής, διότι το φαγητό δεν είναι εμπόρευμα, είναι υγεία, πολιτισμός και σεβασμός, είναι ιδιότητες οι οποίες δεν μπαίνουν σε καμία εμπορική συμφωνία, πόσο δε μάλλον, όταν οι συμφωνίες αυτές μετατρέπουν το φαγητό σε εμπόρευμα και τη φύση σε αντικείμενο εκμετάλλευσης, τότε η λύση δε βρίσκεται σε περισσότερες παραχωρήσεις, αλλά σε μια ριζικά διαφορετική αντίληψη για την τροφή, την παραγωγή και το περιβάλλον. Μια αντίληψη που βάζει τον άνθρωπο, τη ζωή και τη φύση πάνω από το κέρδος.
Στα προγράμματα για τη γεωργία, την κτηνοτροφία και το περιβάλλον, η Ελλήνων Συνέλευσις αποτυπώνει ξεκάθαρα ότι η χώρα μπορεί να στηριχτεί στις δικές της πρωτογενείς παραγωγικές δυνάμεις, με αυτάρκεια, ποιότητα και σεβασμό. Η καλλιέργεια με παραδοσιακούς ελληνικούς σπόρους, η πλήρης απαγόρευση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, ο έλεγχος της τροφικής αλυσίδας και η παραγωγή καθαρών τροφίμων, δείχνουν έναν δρόμο αντίθετο από αυτόν που προωθούν τέτοιες εμπορικές συμφωνίες.
Απέναντι στη λογική της Mercosur και κάθε αντίστοιχης συμφωνίας που πιέζει για φθηνή, μαζική και ανεξέλεγκτη παραγωγή, υπάρχει εναλλακτική. Μια λύση που προστατεύει τον άνθρωπο, σέβεται τα ζώα και διαφυλάσσει τη φύση. Και αυτή η λύση ξεκινά από τη συνειδητή επιλογή να μην παραδοθεί η τροφή μας σε συμφέροντα, αλλά να παραμείνει στα χέρια της ίδιας της ζωής.