Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Την ίδια τη φρίκη βίωσε πριν λίγες μέρες μια 38χρονη γυναίκα στην Κόρινθο, όταν δέχθηκε αιφνιδιαστικά βίαιη επίθεση από τον πρώην σύντροφό της και μια φίλη του, στην είσοδο της πολυκατοικίας της, καθώς επέστρεφε από την εργασία της λίγο μετά τις 11 το βράδυ.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 40χρονος άντρας και η 35χρονη συνεργός του, είχαν στήσει ενέδρα στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου διέμενε η 38χρονη γυναίκα και τη στιγμή που εκείνη έμπαινε ανυποψίαστη, της επιτέθηκαν απότομα, ψεκάζοντάς τη με σπρέι πιπεριού, ενώ σχεδόν ταυτόχρονα, της έριξαν νέφτι στο πρόσωπο προκαλώντας της έντονο πόνο και αποπροσανατολισμό.
Στη συνέχεια, οι δύο δράστες την ξυλοκόπησαν άγρια, χτυπώντας τη με δύναμη στο πρόσωπο και στο σώμα. Ήταν τόση δε η μανία του 40χρονου που αρπάζοντάς την από τα μαλλιά, χτυπούσε το κεφάλι της στην πόρτα του ασανσέρ, μέχρι που η γυναίκα κατέρρευσε αιμόφυρτη στην είσοδο.
Οι δυνατές κραυγές της, κινητοποίησαν τους γείτονες που έσπευσαν να δουν τι συμβαίνει, πράγμα που ανάγκασε τους δράστες να τραπούν σε φυγή. Ειδοποιήθηκε αμέσως η αστυνομία και ένα ασθενοφόρο μετέφερε τη γυναίκα στο νοσοκομείο, όπου νοσηλεύεται με βαριά τραύματα.
Οι αστυνομικές αρχές, αφού ταυτοποίησαν τους δράστες, προέβησαν στη σύλληψή τους, σχηματίστηκε σε βάρος τους δικογραφία για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και οδηγήθηκαν ενώπιον των δικαστικών αρχών. Ο 40χρονος φέρεται να ισχυρίστηκε ότι επιτέθηκε στη γυναίκα για λόγους εκδίκησης, λόγω του ότι η σχέση τους ήταν έντονα συγκρουσιακή.
Το περιστατικό αυτό άσκησης βίας, όπως και άλλα παρόμοια που βλέπουν συχνά πλέον το φως της δημοσιότητας, προκαλεί έντονο κοινωνικό προβληματισμό. Δεν τίθεται απλώς το ζήτημα άμεσης προστασίας των θυμάτων, μόνο αφού δεχθούν τη βίαιη επίθεση, αλλά εκείνο που κυρίως μας ενδιαφέρει, είναι ο τρόπος πρόληψης κάθε ενδοοικογενειακής βιαιοπραγίας, ώστε να μην εκδηλώνονται τέτοιες συμπεριφορές οι οποίες προκαλούν κοινωνική αναστάτωση.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο δράστης ενήργησε απερίσκεπτα, υπό την επήρεια του συσσωρευμένου θυμού του, χωρίς να αναλογιστεί τις ανυπολόγιστες συνέπειες που θα είχε η πράξη του αυτή στο σώμα και την ψυχή της πρώην συντρόφου του.
Στο σημείο αυτό, είναι σκόπιμο να θέσουμε ορισμένα ερωτήματα σχετικά με το τεράστιο θέμα της ελευθερίας, διότι η έννοια αυτή αν παρερμηνευθεί, τείνει να γίνει επικίνδυνη. Η ελευθερία είναι μια από τις πρωταρχικές Αξίες που όλοι οι άνθρωποι φέρουμε από την αρχή της ενσάρκωσής μας, υπό τον όρο όμως, να συνοδεύεται πάντα από την ευθύνη την οποία θα νιώθουμε για κάθε πράξη μας. “Ευθύνη” σημαίνει: “ευθύς νους”, προϋποθέτοντας νόηση και λογική, ιδιότητες οι οποίες μας εμποδίζουν να προβούμε σε ενέργειες με ανεπανόρθωτα αποτελέσματα.
Κανένας δεν μπορεί να επαναφέρει στην προτέρα κατάσταση το σώμα ενός ανθρώπου που έχει υποστεί κακώσεις από σφοδρή επίθεση, ούτε και να σβήσει τον τρόμο που χαράχτηκε στην ψυχή του την ώρα του ξυλοδαρμού. Όταν νιώθεις ανυπεράσπιστος στο ίδιο σου το σπίτι, είναι ένα βίωμα που δεν μπορεί κανείς να διαγράψει από τη μνήμη του.
Η πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης, δεν επιδέχεται καμία δικαιολογία και είναι έγκλημα, όχι μόνο κατά ενός μεμονωμένου ανθρώπου, αλλά κατά ολόκληρης της κοινωνίας.
Το συγκεκριμένο περιστατικό βίας, δεν είναι μια κακιά στιγμή. Είναι η έκφραση μιας γενικότερης και βαθύτερης παθολογίας, όπου ο άνθρωπος συντηρεί την αντίληψη ότι ο συνάνθρωπός του είναι ιδιοκτησία του, παγιώνει την πεποίθηση ότι έχει δικαίωμα στην εκδίκηση και ζει με την επιπόλαιη ψευδαίσθηση ότι οι πράξεις δεν έχουν πραγματικό κόστος.
Μέσα από όλη αυτή την απαράδεκτη κατάσταση αποκαλύπτεται σε όλο της το εύρος η ανυπαρξία Παιδείας. Παιδεία δεν σημαίνει απλώς ένα μάθημα για την παροχή στείρων εγκυκλοπαιδικών γνώσεων οι οποίες, μέσα από τις ανάλογες εκπαιδευτικές βαθμίδες και κατόπιν συγκεκριμένων εξετάσεων, θα εξασφαλίσουν στα νέα παιδιά πτυχία για την άσκηση του επαγγέλματός τους.
Η Παιδεία είναι η διαδικασία σύνδεσης του νέου ανθρώπου με τις προγονικές του Αξίες και Αρχές, σύμφωνα με τις οποίες ο άνθρωπος οφείλει να ζήσει καθόλη τη διάρκεια της ενσάρκωσής του.
Η Παιδεία διαμορφώνει τον άνθρωπο από την παιδική του ηλικία, καλλιεργώντας μεθοδικά μέσα στον εσωτερικό του κόσμο τις υψηλότατες έννοιες του Σεβασμού, της Λογικής, της Συνέπειας και της Ευθύνης, διδάσκοντάς τον και αποδεικνύοντάς του ότι κάθε του πράξη θα έχει και το αντίστοιχο κόστος, είτε για τον ίδιο είτε για το σύνολο όπου ανήκει. Είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να νιώσει μέρος του κοινωνικού συνόλου στο οποίο βρίσκεται, ώστε να γνωρίζει ότι θα είναι και ο ίδιος αποδέκτης κάθε συνέπειας που θα προκύπτει από πράξεις, είτε δικές του είτε των συνανθρώπων του.
Εάν η Παιδεία δε λειτουργήσει ως φρένο, χαλιναγωγώντας τις ενστικτώδεις ανθρώπινες παρορμήσεις, τότε ο άνθρωπος υποβιβάζεται στο επίπεδο του ζώου, ίσως και πιο κάτω από αυτό, και η ελευθερία μετατρέπεται στο μεγαλύτερο όπλο.
Όταν ο άνθρωπος δεν έχει αποκτήσει ώριμη συνείδηση, αλλά δρα ανεξέλεγκτα, χωρίς ηθικούς φραγμούς, η βία θα είναι αναπόφευκτη και τα αποτελέσματά της οδυνηρά. Στην περίπτωση αυτή όμως, η ευθύνη παύει να είναι ατομική και μετατρέπεται σε κοινωνική, εφόσον τα αποτελέσματά της έχουν αντίκτυπο σε ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο.
Το περιστατικό της βίαιης επίθεσης σε μια ανυπεράσπιστη γυναίκα στην Κόρινθο και τα τραγικά επακόλουθα που προκάλεσε, δηλώνουν κατάφωρα την αποτυχία της σημερινής κοινωνίας σε όλους σχεδόν τους βασικούς τομείς της, όπως η πρόληψη των βίαιων συγκρούσεων στις ανθρώπινες σχέσεις, η κατανόηση των βαθύτερων προβλημάτων που δημιουργούν αυτές τις συγκρούσεις, η ανάληψη της ευθύνης για κάθε άδικη πράξη και κυρίως η Παιδεία ως βασικός πυλώνας ψυχοπνευματικής καλλιέργειας των πολιτών.
Μια Δίκαιη Πολιτεία που σέβεται τον Εαυτόν της και τους Ανθρώπους που διοικεί, οφείλει να εμφυσήσει στους Πολίτες της τις Αξίες και τις Αρχές που διέπουν σταθερά και μόνιμα τις ανθρώπινες κοινωνίες, ώστε οι άνθρωποι να συμβιώνουν αρμονικά μεταξύ τους, απολαμβάνοντας την ελευθερία τους, όπως αυτή ορίζεται στην ακρίβειά της μέσα στον Πολιτειακό Νόμο της πλήρους επανόρθωσης.
Ο Νόμος αυτός αποτελεί τμήμα του Ελλάνιου Αξιακού Συστήματος το οποίο θα εφαρμοστεί μέσω της “Ελλήνων Συνέλευσις” από όλους τους πολίτες ενωμένους, όταν αυτοί αποφασίσουν να αναλάβουν τη Διακυβέρνηση της Πατρίδας τους και να δημιουργήσουν τις υγιείς κοινωνίες τους.
Θα παραθέσω αυτούσιες τρεις παραγράφους του Νόμου της Πλήρους Επανόρθωσης από Σεβασμό στην άριστη διατύπωσή τους, αλλά και ως επίλογο και εγγύηση κοινωνικής ασφάλειας και αρμονικής συνύπαρξης.
ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΥΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗΣ
1. Έχεις την ελευθερία να κάνεις ό,τι θέλεις αρκεί να έχεις την ικανότητα της πλήρους και απόλυτης επανόρθωσης της πράξης σου.
2. Έχεις την ελευθερία να βλάψεις, να αλλοιώσεις, να καταστρέψεις ακόμα και να σκοτώσεις μερικώς ή ολικώς, σωματικά ή ψυχικά, μόνο όταν μπορείς να επανορθώσεις απόλυτα και ολοκληρωτικά αυτό που έβλαψες, αλλοίωσες, κατέστρεψες ή σκότωσες.
4. Είναι έγκλημα κατά της Πολιτείας και όλων των Πολιτών να αφαιρέσεις, να πάρεις, να εκμεταλλευτείς οτιδήποτε, χωρίς να έχεις την δυνατότητα να το αντικαταστήσεις πλήρως και επακριβώς.
Αυτή είναι η αληθινή νομική και θεσμοθετημένη έκφραση της ελευθερίας, σε μια κοινωνία συνειδητοποιημένων και υπεύθυνων πολιτών.