Χάρης Δαμίγος

Σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης προχώρησε ο πρόεδρος της Τουρκίας και επιστήθιος φίλος της οικογένειας Μητσοτάκη, Ταγίπ Ερντογάν, λίγες ώρες πριν την επίσημη επίσκεψη του στην Αθήνα. 

Στην συνέντευξη, ειπώθηκαν πολλά πράγματα, με πολύ νόημα και πολύ στοχευμένα για όσους μπορούν να αντιληφθούν, τι κρύβουν πίσω τους. Βέβαια, οι ειδήσεις και οι δημοσιογράφοι, ως γνωστά φερέφωνα της λίστας Πέτσα, εντέχνως μας παρουσίασαν στις ειδήσεις, αλλά και στα άρθρα, την έκφραση: “Φίλε Κυριάκο…”

Ο Ερντογάν μίλησε για το Αιγαίο, την υφαλοκρηπίδα, το δικαστήριο της Χάγης, τα αμοιβαία δικαιώματα, τα ζωτικά συμφέροντα μεταξύ των δύο χωρών. 

Όπως όλοι γνωρίζετε, αν όχι όλοι, τουλάχιστον αυτοί που είστε άνω των 40 ετών, οι συζητήσεις γι’  αυτά τα θέματα, ήταν πάντα στην ατζέντα της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Μια εξωτερική πολιτική, η οποία ήταν και είναι ενιαία και αδιαίρετη, ανεξαρτήτως, ποιος κυβερνούσε την Τουρκία. Αυτό, ήταν μια ξεκάθαρη  στάση προς όλους τους Ευρωπαίους από την πλευρά της Τουρκίας, δηλαδή το ότι με όποιον και να συνομιλείτε, την ίδια ατζέντα θα έχουμε. Όμως, αυτή η κίνηση εκ μέρους της γείτονος, έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με αυτή που ακολουθεί η  χώρα μας, στην οποία ποτέ δεν υπήρξε αυτή η ενιαία και αδιαίρετη πολιτική, τουλάχιστον στα εθνικά θέματα, βρε παιδί μου! Ποτέ,  οι υπουργοί εξωτερικών των κομμάτων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, που κυβερνούσαν επί σειρά ετών εναλλάξ, δεν έκατσαν να κάνουν το ίδιο, όπως έκαναν οι φίλοι, οι γείτονες  και κουμπάροι μας, οι Τούρκοι. Όχι όμως ότι έγινε και κάτι από τη “σωτήρια” κυβέρνηση της υποτιθέμενης αριστεράς, το ίδιο ακριβώς συνέχισε να γίνεται  και μάλιστα έπεσαν και υπογραφές για την παράδοση του όρου: “Μακεδονία”…

Η  τελευταία, “ίσως”; σθεναρή  αντίδραση που είχαμε σαν Ελλάδα, ήταν επί πρωθυπουργίας του Ανδρέα Παπανδρέου, το μακρινό 1987,  με την περίπτωση του Σισμίκ. Από τότε μέχρι και σήμερα, επικρατεί το χάος, με αποκορύφωμα την κρίση των Ιμίων και ότι: “τη σημαία μας, την πήρε ο αέρας”!!!  

Η Ελλάδα κι η εξωτερική της πολιτική στα χέρια μη-ικανών υπουργών και πρωθυπουργών που ο καθένας κοιτάζει να κάνει τα ταξιδάκια του και μετά ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει… 

Για όσους έχουν ψάξει, έχουν διαβάσει, έχουν ερευνήσει και βλέπουν αντικειμενικά, θεωρώ, ότι θα συμφωνήσουν στο ότι μετά την εκτέλεση του συμβολαίου θανάτου εναντίον του Καποδίστρια, η Ελλάδα μέχρι και σήμερα βρίσκεται (κι ευελπιστώ να μη συνεχίσει να βρίσκεται) στα χέρια αδηφάγων κορακιών. Η χώρα μας, έγινε το πειραματόζωο των ευρωπαίων, που το μόνο που ήθελαν, ήταν η Ελλάδα να είναι “αιωνίως”, ας πούμε, οικονομικά μη-ανεξάρτητη και δεσμευμένη· έγινε η σωτήρια χώρα των γερμανικών τραπεζών, έγινε η μπαταρία της Ευρώπης με τις ανεμογεννήτριες, έγινε αποθήκη παράνομων εισερχόμενων μεταναστών, έγινε ο φτωχός συγγενής της Ευρώπης, ψευδώς προσπαθώντας να την χρεοκοπήσουν και πολλά άλλα, που θα πάρει ώρα να τα γράψω. 

Μετά την σύντομη αναδρομή, επανερχόμαστε στη συνέντευξη και στο παρόν της τωρινής κυβέρνησης.

Αν εσείς βρίσκετε κάτι το παράλογο, το ανθελληνικό, το απαράδεκτο στις δηλώσεις του Ερντογάν, επιτρέψτε μου  να σας πω ότι: “ΚΑΚΩΣ”!

Είναι απόλυτα φυσιολογικές, αφού οι δικοί μας διορισμένοι πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές, τις επιβεβαιώνουν με τις δηλώσεις τους, αλλά και με τις κινήσεις τους.

Πώς να ξεχάσουμε ότι, όπως έγραψα και παραπάνω, την σημαία την πήρε ο αέρας στα Ίμια;

Πώς να ξεχάσουμε τις δηλώσεις της κας Ντόρας Μπακογιάννη που είπε  ότι: “Μη γελιόμαστε, με την Τουρκία έχουμε κοινή θάλασσα και έχουν και αυτοί δικαίωμα στο Αιγαίο λόγω των πολλών χιλιομέτρων των ακτογραμμών της”;

Πώς να ξεχάσουμε τον υπουργό τηλεπωλητή που εδώ και 1.5 χρόνο περιμένουμε να δούμε τα αποτελέσματα της ΕΔΕ που έκανε (και καλά), γιατί όλως τυχαίως, μας διέφυγε η τουρκική διαφήμιση με την κατοχύρωση τoυ Turkaegean;

Πώς να ξεχάσουμε τις κουμπαριές της οικογένειας Καραμανλή με τον Ερντογάν;

Πώς να ξεχάσουμε την πριβέ επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Τουρκία, της οποίας η ατζέντα δεν έγινε γνωστή;

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου της λίστας Πέτσα για τις τεταμένες σχέσεις, που υπήρχαν το 2020, ο Ερντογάν αποκαλύπτει, πως προβλήματα υπήρχαν, τώρα δεν υπάρχουν, γιατί η Ελλάδα άλλαξε οπτική απέναντι στην Τουρκία. Το διαβάσατε; 

Η Ελλάδα άλλαξε, όχι η Τουρκία!  Μάλλον θα εννοεί ότι ο πρωθυπουργός έγινε καλό και υπάκουο παιδί ακόμα περισσότερο κι ακούει τα αφεντικά του ακόμα καλύτερα…

Μετά, έρχεται η έκφραση τίτλος: “Φίλε Κυριάκο…” 

“Φίλε;;” Από πότε φίλος ο πρωθυπουργός; Και να, ως δια μαγείας, μου ήρθαν στο μυαλό μερικές κινήσεις φιλίας από τον φίλο μας, τον Ερντογάν…

Οι  επισκέψεις του Ορούτς Ρέις, που έφτασε σχεδόν μέχρι το Λαύριο, είναι στα πλαίσια φιλίας, έτσι; 

Οι ορδές παράνομων μεταναστών που προωθούνται  σωρηδόν στην χώρα μας μέσω Τουρκίας, είναι στα πλαίσια φιλίας, έτσι;

Οι παρενοχλήσεις του Τουρκικού λιμενικού και οι απειλές σε ψαράδες των νησιών μας, είναι στα πλαίσια φιλίας, έτσι; 

Κατά τα άλλα, φίλε μας Ερντογάν, μας ενημερώνεις ότι αν δε σας επιτεθούμε, δε θα μας επιτεθείτε. Πόσο να γελάσω;; Πόσο;

Αγαπητοί φίλοι και φίλες μας αρέσει, δεν μας αρέσει, ο Ερντογάν είναι πρόεδρος με όλη την έννοια της λέξης. Τουλάχιστον στα διεθνή, με την ενιαία εξωτερική πολιτική, όπως έγραψα και παραπάνω, έχει κάνει την Τουρκία πρωταγωνίστρια και ισχυρή δύναμη σε σχέση με την Ελλάδα που ψάχνεις να τη βρεις. Που αντί να αντιγράψει έστω και λίγο την Τουρκία και να παίξει έναν ρόλο δυνατό στα ευρωπαϊκά δρώμενα, αποφασίζει και δίνει αβίαστα  το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης στους αμερικανούς, αφοπλίζει τα νησιά του Αιγαίου για να βοηθήσουμε τους Ουκρανούς και φροντίζει με μοναδική μαεστρία να κάνει επίσημα εχθρό της, την υπερδύναμη της Ευρώπης, τη Ρωσία. Όχι ότι και αυτοί θα βοηθούσαν χωρίς αντάλλαγμα, δε γίνεται ποτέ αυτό, αλλά δεν προλάβαμε να μάθουμε καν τι θα μας έδιναν!   

Τολμώ να πω ότι η διαμάχη μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας, μου θυμίζει τον Θανάση Βέγγο, που ήταν διαιτητής σε αγώνα πυγμαχίας μεταξύ του συγχωριανού του, Τρύφωνα και του αληθινού πυγμάχου. Στην θέση του κακόμοιρου του Τρύφωνα, είναι η Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες. Η Ελλάδα του Φίλιππου, του Αλέξανδρου, του Λεωνίδα, του Πυθαγόρα, του Ιπποκράτη, του Περικλή του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, της Μπουμπουλίνας,  και πολλών πολλών άλλων σε τέχνες, σε γράμματα, στη μουσική, που έδωσαν τη ζωή τους, βάζοντας τα θεμέλια, για να είναι η Ελλάδα μια και μοναδική. 

Εν έτη όμως  2023, βλέπουν από ‘κει που είναι, όλους αυτούς τους ανθέλληνες, τυχάρπαστους, ανεπάγγελτους, μυημένους σε στοές και προσκυνητές του κιπα και της επτάφωτης λυχνίας, να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς, να θέλουν να εξαφανίσουν από προσώπου γης την χώρα μας, πιόνια μιας ανώτερης δύναμης που την λένε, νέα τάξη πραγμάτων. Το βασικότερο επίτευγμα τους είναι: να ξεχάσει ο Έλληνας την ιστορία του, έτσι ώστε οι Σκοπιανοί να σου λένε είμαστε Μακεδόνες και οι Τούρκοι ότι το Αιγαίο είναι δικό τους ή  στην καλύτερη περίπτωση μισό – μισό.

Η Ελλάδα, αγαπητοί αναγνώστες, ΠΡΕΠΕΙ να κυβερνηθεί από Έλληνες:

Που δε θα κάνουν βήμα πίσω για τα κεκτημένα που έχουμε εδώ και χιλιάδες χρόνια, Που θα κάνουν πραγματικό ταμείο, όχι σαν αυτό του Σημίτη για να μας βάλει στο ευρώ.

Που δε θα διεκδικήσουν τίποτα που δεν μας ανήκει, αλλά ταυτόχρονα θα πάρουν πίσω όσα πραγματικά μας ανήκουν και να είστε σίγουροι ότι είναι πολλά. 

Που θα είναι εκείνοι που με αποδείξεις και στοιχεία θα επαναφέρουν την Ελλάδα εκεί που πραγματικά ανήκει (κάτι το οποίο οι έως τώρα κυβερνώντες δε θέλουν, με κανέναν τρόπο, να γίνει).

Που θα υπάρχει εξωτερική πολιτική, δίκαιη προς όλα τα κράτη.  

Που δε θα μπορεί κανένας Τούρκος να μας ρίχνει στάχτη στα μάτια (σε άριστη συνεργασία με τους δημοσιογράφους της λίστας Πέτσα), λέγοντας τον πρωθυπουργό “φίλο”, γιατί όπως λέει η παροιμία: “Δείξε μου τον φίλο σου  να σου πω ποιος είσαι”. 

Ίσως να νομίζετε, διαβάζοντας το άρθρο, ότι κοιμάμαι όρθιος, ότι είμαι ψεκασμένος -είναι και της μόδας τα τελευταία 3 χρόνια- ότι είμαι στον κόσμο μου  και ότι όλα όσα λέω στον επίλογο δεν γίνονται. Αν το νομίζετε αυτό, τότε σας απαντώ: 

“ΚΑΚΩΣ ΤΟ ΝΟΜΙΖΕΤΕ”. 

Όλα αυτά, αλλά και πολλά ακόμα θα γίνουν με κυβέρνηση ΕΛΛΗΝΩΝ.