Γράφει ο Χάρης Δαμίγος
Πώς είναι δυνατόν να μην ξεχειλίζουμε από περηφάνια και να φουσκώνουμε σαν κοκόρια όταν η χώρα μας, η Ελλάδα μας, η αγαπημένη μας, σπάει ένα ακόμα ευρωπαϊκό ρεκόρ, μετά τα ρεκόρ ασυδοσίας, κλεψιάς, σπατάλης κλπ.; Σπάσαμε το ρεκόρ του “αστικού πρασίνου”. Τι σημαίνει “αστικό πράσινο”; Είναι το πράσινο που αναλογεί, κατά μέσο όρο, ανά άνθρωπο στις πόλεις και γενικά στις χώρες. Στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, το ποσοστό είναι τραγικό, αφού καταφέραμε να είμαστε πολύ κάτω από τον βασικό ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Στη δημιουργία αυτού του αρνητικού αποτελέσματος, έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο η πυκνή και άναρχη δόμηση, ο μηδενικός πολεοδομικός σχεδιασμός και η πίεση προς τους Δήμους, τις Περιφέρειες και την εκάστοτε διορισμένη Κυβέρνηση για ταχεία ανοικοδόμηση, αντί για δημιουργία ή διατήρηση χώρων πρασίνου. Η έλλειψη πολεοδομικού σχεδιασμού και η άναρχη δόμηση, έφεραν στο φως μια άλλη κατηγορία, η οποία έχει και υψηλά ποσοστά απόδοσης, στοιχηματικά!
Είναι η κατηγορία που την έχουμε ονομάσει: “κακοτεχνία”. Πόσες φορές έχετε γίνει μάρτυρες ενός συμβάντος που έλαβε χώρα σε μία κακοτεχνία που έχετε δει ή έχετε ακούσει ή και εσείς οι ίδιοι έχετε εμπλακεί σε τέτοιο συμβάν, λόγω κακοτεχνίας; Η κακοτεχνία λοιπόν, είναι ένα άλλο ιστορικό ρεκόρ που έχει η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και βάσει κάποιων πολύ έγκυρων πληροφοριών, οι “κακοτεχνείς” ευρωβουλευτές μας σκέφτονται να το κάνουν σαν τη “Φέτα” (Π.Ο.Π.), δηλαδή να βάλουν, στα Π.Ο.Π. και την κακοτεχνία.
Εγώ ως αρθρογράφος – ερευνητής – κριτής, θα πρότεινα στη διορισμένη κυβέρνηση να χρησιμοποιήσει την ΑΙ (γιατί μόνο μέσω αυτής μπορούν να κυβερνούν) και να φτιάξουν έναν νέο τύπο βενζίνης που θα είναι παράγωγο από μπανάνες, έτσι ώστε το συντομότερο δυνατόν να επηρεαστούν τα οχήματα και να αποφεύγουν τις κακοτεχνίες, όπως κάνουν οι πίθηκοι, πηδώντας με άλμα στα δέντρα. Αυτό, είναι επίσης ένα νέο επιχειρηματικό σχέδιο, το οποίο θα μας έφερνε σε ανοιχτή σύγκρουση με τη Βραζιλία που νομίζει ότι θα έχει αποκλειστικά το παγκόσμιο εμπόριο μπανάνας. Αγαπητοί φίλοι και φίλες, ελπίζω να καταλάβατε το πλήρες επιχειρηματικό σχέδιο της ολοκληρωτικής ανάκαμψης της οικονομίας!!! Όλοι μας δε λέμε ότι δε ζούμε στην Ελλάδα, αλλά στην Μπανανία; Ε, μιας και το λέμε, ας το κάνουμε κιόλας.
Πάμε τώρα να δούμε και ένα τρίπτυχο ενεργειών που όταν γίνονται, φέρνουν άσχημο αποτέλεσμα. Το τρίπτυχο είναι: Κακοτεχνίες (Κράτος) – Γονική Αμέλεια (Γονείς) – Ανωριμότητα Ανηλίκου (Ανήλικο). Όταν λοιπόν πιαστούν και τα τρία αυτά στάνταρ, δημιουργείται το περιστατικό που συνέβη στην Κέρκυρα. Μην τρέξετε να πείτε ότι η Κέρκυρα είναι εκτός του προβλήματος του “αστικού πρασίνου” επειδή είναι καταπράσινη, γιατί μπορεί να είναι καταπράσινη, αλλά και αυτή έχει τις κακοτεχνίες της, ίσως σε λίγο μικρότερο βαθμό, αλλά παρόλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν.
Το περίφημο κράτος, δε φτάνει που έχει όλα τα παραπάνω προβλήματα, μας φορτώνει, εμάς τους γονείς, με ακόμα ένα, το οποίο, όσο και αν σας φαίνεται περίεργο, είναι το περίφημο “πατίνι”, όχι όμως αυτό που έβαζες πόδι κάτω και έβγαζες έξω τη γλώσσα για να τρέξεις, κάτι σαν τους Φλίνστοουνς, αλλά το “ηλεκτρικό πατίνι”, γκάζι, φρένο και “πάμε τάπα”. Ένα μέσο μετακίνησης, κατά την άποψή μου, άκρως απαγορευτικό για τις ηλικίες κάτω των 18, αφού στα 14, όπως ο νεαρός στην Κέρκυρα, βρήκε γκάζι σε χέρια του.
Άντε να δεχθούμε ότι το κράτος δε φταίει (δεν παίζει αυτό), γιατί είναι εμπόριο, εισαγωγές και έτσι, εισπράττει χρήματα από τους φόρους. Εσύ, βρε άνοε γονέα, πού το σκέφτηκες να αγοράσεις κάτι τέτοιο στο παιδί σου, που είναι μόλις 14 χρονών; Τι ακριβώς ήθελες να πετύχεις με αυτή την αγορά σου; Ήθελες το παιδί σου να είναι “μάγκας” έναντι των άλλων; Μήπως του έκανες εκπαίδευση για το πώς οδηγούνται αυτά; Δε νομίζω, αντιθέτως, με εξόργισε και η δήλωσή σου στην οποία ανέφερες ότι φόραγε κράνος και σώθηκε. Εγώ από την άλλη, θα ρωτήσω: Πότε εμείς θα σωθούμε από τους άλλους που δρουν σαν αυτόν τον γονέα; Δε σταματάω να λέω και να γράφω ότι στην Ελλάδα τα πάντα είναι προγραμματισμένα… στην τύχη (που “τύχη” για εμένα, δεν υπάρχει)!
Ένα ανήλικο παιδί, με τις ευλογίες των γονέων του, σώθηκε επειδή φορούσε κράνος, αφού όμως, πριν πέσει, έτρεχε λιγάκι, όπως παραδέχτηκε ο πατέρας, αλλά και ο δρόμος ήταν γεμάτος λακκούβες… Το παιδί, σώθηκε μεν, αλλά ήδη έχει δύο χειρουργεία στο κεφάλι του. Θα μπορούσε αυτό το περιστατικό να έχει αποφευχθεί; Ίσως ναι, αν υπήρχε ένας πλήρης πολεοδομικός σχεδιασμός. Μπορούμε εδώ να υποθέσουμε ότι το πρόβλημα, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι το μέσο μεταφοράς, αλλά ο ανύπαρκτος πολεοδομικός σχεδιασμός. Τι εννοούμε, όμως, με τον όρο “πολεοδομικός σχεδιασμός”; Ένα παράδειγμά του είναι: λωρίδες ξεχωριστές για όλους τους τύπους των ποδηλάτων και των πατινιών! Θα μου πει, τώρα, κάποιος ότι σε αυτό το χάος των αυτοκινήτων, των μηχανών, των ταξί, των λεωφορείων και των φορτηγών, πρέπει να προστεθούν και τα ποδήλατα και τα πατίνια… η “κόλαση του Δάντη” θα γίνει!
Ο Πολίτης (ή οι Δημότες, όπως σας βολεύει σκεφτείτε το) κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο πληρώνουν αδιάκοπα Φόρους, Δημοτικά Τέλη, Τέλη Κυκλοφορίας, Εισφορές και τι ζητούν οι κακόμοιροι; Το αυτονόητο! Ασφαλείς δρόμους για όλους τους πολίτες και για τα μέσα μεταφοράς! Το πρόβλημα εδώ, είναι ότι το “αυτονόητο” για εμάς, έχει γίνει μόνιμα το “ζητούμενο”. Το κράτος κοιμάται “τον ύπνο του δικαίου”, αφού μόνο να εισπράττει ξέρει και γι’ αυτόν τον λόγο, δεν μπαίνει καν στον κόπο να αντιληφθεί ούτε το μέγεθος του κινδύνου, πολύ περισσότερο μάλλον δε, την ευθύνη που έχει. Οι δρόμοι σε όλη την επικράτεια, είναι φτιαγμένοι μόνο για τα μηχανοκίνητα οχήματα.
Όποιος έχει το θάρρος και θέλει να κινηθεί αλλιώς, αναλαμβάνει και την ευθύνη της πράξης του. Και έτσι, αυτό το ατύχημα στην Κέρκυρα, που το βοήθησε η κακοτεχνία να συμβεί, μπαίνει στο στοίχημα, όπως σας έγραψα παραπάνω! Σε ένα σοβαρό κράτος, και όχι στην Μπανανία, ο σχεδιασμός των υποδομών, δεν είναι πολυτέλεια, είναι πολιτική και βασική υποχρέωση του κράτους. Γιατί, αν θέλετε να το δούμε και αλλιώς, ο νεαρός στην Κέρκυρα, δεν έπεσε απλά από ένα πατίνι… έπεσε σε ένα περιβάλλον που δεν έχει σχεδιαστεί να τον προστατεύει. Η ασφάλεια του Πολίτη στην Ελλάδα, είναι το ύψιστο χρέος κάθε κυβέρνησης.
Αυτό όμως μπορεί να το εφαρμόσει μόνο η Ελλήνων Συνέλευσις, μέσω της δέσμευσής της στις Προγραμματικές της Δηλώσεις στο κεφάλαιο 10.0 που είναι “Ο Πολεοδομικός και Χωροταξικός Σχεδιασμός”. Δεσμευόμαστε ότι για αρχή, θα αναβαθμιστούν όλα τα υπάρχοντα εθνικά δίκτυα και όλα τα δίκτυα μέσα στις πόλεις, όπου θα υπάρξει ασφαλής πρόσβαση και στο πιο απομακρυσμένο χωριό, αφού και αυτοί είναι πολίτες αυτής της χώρας και πληρώνουν τα ίδια με εμάς. Ιδιαίτερη έμφαση, στην αναβάθμιση, θα δοθεί στους πεζούς και τα Α.Μ.Ε.Α. έτσι ώστε, να έχουν και αυτοί μια ασφαλή καθημερινή διέλευση στους χώρους στους οποίους κινούνται.