Από την μία ‘’γκρινιάζουν’’ οι Γερμανοί, από την άλλη γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα μας, πως αυτός είναι ο τρόπος που λειτουργεί η παγκόσμια κομματοκρατία. Σίγουρα όμως η Γερμανία δείχνει να ενοχλείται, γιατί αλλάζουν οι συσχετισμοί και οι “φατρίες” γι’ αυτο καλεί σε γνωστές συνεργασίες.
Οπότε αντιλαμβάνεστε, πως όσες αντιδράσεις και να κάνουν, θα είναι λόγια του αέρα. Αφού γνωρίζουν ότι ανάλογα με την ηγεσία των ΗΠΑ, αλλάζουν και τα δεδομένα όλων….
Όμως πραγματικά μας εντυπωσιάζει αυτή η ευθιξία της Γερμανίας… Αυτή την φορά την ενοχλεί που από θύτης έγινε θύμα ή ότι αλλάζει ο συσχετισμός των δυνάμεων; Διότι, ως χώρα εδώ και αιώνες αναμιγνύεται στα εσωτερικά άλλων κρατών και με πολύ χειριστικό -σχεδόν εκβιαστικό- τρόπο καθορίζει τις ‘’τύχες’’ εκατομμυρίων πολιτών εκτός των γερμανικών συνόρων!…
Άλλωστε τα λεγόμενα του Μίτσκοσκι αποτελούν άμεση παραδοχή ότι το κείμενο της Συμφωνίας των Πρεσπών υπαγορεύθηκε από τις μεγάλες δυνάμεις, βάσει των δικών τους συμφερόντων. Η συνεχής και έντονη αναφορά του Σκοπιανού πρωθυπουργού, καταδεικνύει την εξωτερική πίεση που ασκήθηκε για την επίτευξη της συμφωνίας, εξυπηρετώντας γεωπολιτικές σκοπιμότητες που ουσιαστικά δεν λαμβάνουν υπόψη τα εθνικά συμφέροντα των δύο συμβαλλόμενων κρατών και κυρίως της Ελλάδας….
Σε ποιους ακριβώς πολιτικούς αντιπάλους έχει στερηθεί ο λόγος, όταν όλα τα γνωστά κόμματα ακόμα και τα ακροδεξιά τα οποία υπερασπίζεται, πάντα έβρισκαν δημόσιο βήμα, εφόσον πάντα βρισκόταν κάποιος να μεταδώσει τη φωνή τους;
Για τον μόνο πολιτικό αρχηγό, για τον οποίον πράγματι “πέφτουν μέσα” οι δηλώσεις του Βανς και ο μόνος πολιτικός αρχηγός που φυλακίστηκε άδικα και με εξ’ ολοκλήρου φίμωση της φωνής του, ο μόνος στον οποίο ποτέ δεν δινόταν δημόσιο βήμα, είναι ο αρχηγός την Ελλήνων Συνέλευσις, κύριος Αρτέμης Σώρρας. Ο μόνος πολιτικός φορέας που έχει λοιδορηθεί και φιμωθεί από σύσσωμο το πλήθος των γνωστών ΜΜΕ είναι η Ελλήνων Συνέλευσις…
Αν, όπως δείχνουν τα πράγματα, η απροκάλυπτη επιχείρηση συγκάλυψης του εγκλήματος στα Τέμπη και η δολοφονία του Βασίλη Καλογήρου, γιου της εισαγγελέως που μίλησε γι’ αυτό, έχουν κάποια σχέση μεταξύ τους, αυτή πρέπει να αποκαλυφθεί επειγόντως και να διαλυθεί το σκοτάδι και το πέπλο μυστηρίου που τις τυλίγει.
Διαφορετικά, δεν θα πρόκειται απλώς για μια οικογενειακή τραγική υπόθεση, αλλά αυτή μετατρέπεται σε μείζον πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα, εφόσον καταδεικνύει εμφανώς πώς αόρατοι, σκιώδεις εντολείς “κρατούν δεμένα τα χέρια” των λειτουργών της Δικαιοσύνης, αποτρέποντάς τους από την εκτέλεση της ύψιστης αποστολής που έχουν αναλάβει ως ερευνητές της Αλήθειας…
Το μόνο που έχουμε εισπράξει είναι οι άδειες τσέπες των πολιτών που συνεχώς καλούνται να πληρώσουν τεράστια ποσά για την αγορά αμυντικού εξοπλισμού από συμμαχικές χώρες, οι οποίες πουλούν τον ίδιο εξοπλισμό σε χώρες που λειτουργούν εχθρικά απέναντί μας. Και είναι αυτονόητο ότι η πώληση των πυραύλων Meteor θέτει σε κίνδυνο την αεροπορική υπεροχή της χώρας μας, η οποία αποκτήθηκε πρόσφατα από τις ίδιες εταιρείες που τώρα διαπραγματεύονται με την Τουρκία….
Και προκύπτουν και άλλοι προβληματισμοί για όποιον θέλει να ψάξει και εάν μας ενδιαφέρει επιτέλους η διαφάνεια και όχι οι εντυπώσεις! Τα ιδρύματα όπως το Ωνάσειο από πού πραγματικά χρηματοδοτούνται, αν όχι και από τα δημόσια ταμεία προς όφελος συγκεκριμένων προσώπων με “κατάλληλες γνωριμίες” ; Γιατί δεν γίνονται συμφωνίες για την ανακαίνιση όλων των σχολικών μονάδων, ώστε αντί για να σπείρουμε εντυπώσεις, να βάλουμε τον σπόρο για μία συνολικά αληθινή παιδεία;…
Αν κάτι έχει καταστεί σαφές τις τελευταίες δεκαετίες, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινή πολιτική αντίληψη και λειτουργικότητα σε ένα τέτοιο σχήμα. Η συνέχιση αυτής της γραμμής συνιστά όχι μόνο αφέλεια, αλλά και πολιτική προδοσία απέναντι στην ιστορική και εθνική πραγματικότητα της Κύπρου.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να αρκείται σε διπλωματικές τοποθετήσεις που δεν συνοδεύονται από αποφασιστικές κινήσεις. Η συμμετοχή της χώρας στο Συμβούλιο Ασφαλείας για τη διετία 2025-2026 ως μη μόνιμο μέλος, αποτελεί μια ευκαιρία να αναλάβει σημαντικές για τα εθνικά μας θέματα πρωτοβουλίες και όχι απλώς να ακολουθεί τις εξελίξεις. Αντί για μια πολιτική περιορισμένη σε ανακοινώσεις στήριξης, απαιτείται ενεργή στρατηγική που θα προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα και θα προωθεί ουσιαστικές λύσεις….
Πάμε τώρα, για να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους, να του μηνύσω το εξής: Τα πνευματικά δικαιώματα της Ελλάδας που εκατοντάδες χρόνια τα οικειοποιούνται κράτη κι άνθρωποι, δεν τους ένοιαξαν εκεί στο ευρωκ(υ)νοβούλιο; Όχι μόνο του Γιώργου μας, που είναι τώρα εκεί, αλλά και όλους όσους ήταν πριν από αυτόν κι από όλα τα κόμματα. Ούτε μια παρέμβαση, έτσι για τα μάτια του κόσμου… Αλλά έχουμε όμως ερώτηση, όταν αφορά πνευματικά δικαιώματα μεμονωμένων ατόμων!
Προφανώς, δεν τους ενδιαφέρει το σύνολο, αλλά η αποκλειστική ατομικότητα τους.
Μήπως θέλει τώρα ο γαλάζιος ευρωβουλευτής, να μας πει ποια είναι η Εθνική στρατηγική της εκάστοτε διορισμένης κυβέρνησης για την προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων; Αν δεν ξέρει των προηγούμενων, μήπως θέλει να μας πει για την δικιά του, να τη μάθουν οι φίλοι και φίλες αναγνώστες, ώστε να μην ζουν στο σκοτάδι;…
Συνεπώς, οι θεσμικές αρχές, αντί να διασφαλίζουν την ισότητα και την απονομή δικαιοσύνης για το σύνολο της κοινωνίας, λειτουργούν υπέρ μιας ελίτ, επιτείνοντας την αδικία και την ανισότητα στην κοινωνική και οικονομική διάρθρωση της χώρας.
Ανακύπτει λοιπόν το ερώτημα: Πώς μπορεί η δικαιοσύνη να διαφυλάξει τους θεσμούς του κράτους δικαίου, όταν η ίδια, με την παθητική της στάση, επιτρέπει την παραγωγή αδικίας; Πώς μπορεί να εγγυηθεί την προστασία των πολιτών και των νόμων, όταν η διαχείριση του δικαίου παραμένει ελλιπής και επιλεκτική;…
