Γράφει η Αργυρώ Παναγιωτοπούλου
Ολόκληρη η Ευρώπη βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε αναβρασμό, με την Ελλάδα να πρωτοστατεί σε κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, κατηγορώντας ευθέως τις ηγεσίες ότι το μόνο που επιδιώκουν, είναι να εφαρμόσουν τα σχέδιά τους για την πράσινη απάτη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επαίρεται για τις φιλότιμες προσπάθειές της να καταστήσει την Ευρώπη την πρώτη κλιματικά ουδέτερη ήπειρο, θεωρώντας ότι με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία του 2019, ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις κυρίως των νέων πολιτών της, να αναλάβει δράση για το κλίμα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της κ. Φον Ντερ Λάιεν, η οποία τη δρομολόγησε, η συμφωνία αυτή επιχειρεί μια πιο αποδοτική χρήση των πόρων, με κύριο στόχο του σχεδίου της, ένα πιο βιώσιμο μέλλον.
Κατά το κρίσιμο αυτό διάστημα της γενικής αγροκτηνοτροφικής αναταραχής, εμφανίζεται και το ζήτημα της οριστικοποίησης της επαίσχυντης εμπορικής συμφωνίας: ΕΕ – Mercosur που υπέγραψε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με πραξικοπηματικό τρόπο, πριν από ένα χρόνο. Η Ζώνη Mercosur είναι η Κοινή Αγορά του Νότου και περιλαμβάνει την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Παραγουάη, την Ουρουγουάη και τη Βολιβία, της οποίας η ένταξη ολοκληρώθηκε προσφάτως. Στόχος της Mercosur, ως κοινής αγοράς, είναι η ελεύθερη διακίνηση αγαθών μεταξύ των χωρών αυτών, κοινό πλαίσιο δασμών στις εισαγωγές προϊόντων από χώρες εκτός της Mercosur και στενότερη οικονομική συνεργασία μεταξύ των χωρών που συμμετέχουν.
Στην Ελλάδα οι αγροτικός κόσμος στήνει μπλόκα, απαιτώντας τα κλεμμένα του ΟΠΕΚΕΠΕ, δίνοντας ταυτόχρονα ένα εκκωφαντικό μήνυμα για την ευρωπαϊκή αγροτική παραγωγή που μετατρέπει τους αγρότες σε αναλώσιμους αριθμούς και απειλεί σοβαρά το μέλλον της πρωτογενούς παραγωγής. Η ελληνική κυβέρνηση παραμένει αμήχανη μπροστά στις κραυγές απόγνωσης του αγροκτηνοτροφικού τομέα, αποφεύγοντας να πάρει θέση και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Πολλές φωνές υψώνονται στο Ευρωκοινοβούλιο, εκφράζοντας την έντονη αντίθεσή τους ως προς τη συμφωνία ΕΕ – Mercosur, υποστηρίζοντας ότι αυτή ισοδυναμεί με θανατική ποινή για την Ευρώπη, πλήττοντας φυσικά ανεπανόρθωτα και τον μικρό και τον μεσαίο Έλληνα παραγωγό.
Η συσσωρευμένη οργή ξεχείλισε ξεκινώντας από τα χωράφια, τους στάβλους και τις καλλιέργειες της Ελλάδας. Ο γενικευμένος ευρωπαϊκός ξεσηκωμός δεν είναι πια εύκολο να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Όλοι οι Ευρωπαίοι αγρότες έχουν πάρει “φωτιά”, με πρώτους τους Έλληνες, αντιδρώντας στην προοπτική να τρώνε “σκουλήκια” και αγροτικά προϊόντα αμφιβόλου ποιότητας τα επόμενα χρόνια.
Οι Έλληνες αγρότες, πνιγμένοι από το κόστος παραγωγής, έχουν να αντιμετωπίσουν επιπλέον τον παραλογισμό της υστερικής “πράσινης” εμμονής της Ευρώπης και τον αθέμιτο ανταγωνισμό των εισαγωγών από τρίτες χώρες. Από την άλλη, οι ηγεσίες, αντί να δώσουν προτεραιότητα στη διενέργεια ελέγχων, πρόληψης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης των ασθενειών, προτίμησαν να θανατώσουν ολόκληρα κοπάδια ζώων που είχαν ήδη μολυνθεί, προκαλώντας στους κτηνοτρόφους ακόμη περισσότερες ζημίες και στερώντας τους έτσι και την τελευταία δυνατότητα οικονομικής ανάκαμψης.
Η σημερινή ευρωπαϊκή κατάρρευση της κτηνοτροφίας, δεν προέκυψε από τη μια μέρα στην άλλη! Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, ο αγροκτηνοτροφικός τομέας συρρικνώνεται σταθερά τουλάχιστον εδώ και δέκα χρόνια. Οι αλλεπάλληλες πολιτικές αποφάσεις για τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, στόχευαν αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα ή αδιαφορώντας παντελώς για την κατάσταση των αγροτών και τις πραγματικές διατροφικές ανάγκες της κοινωνίας. Οι αγρότες δεν θα είχαν καμιά αντίρρηση για έναν υγιή εκσυγχρονισμό του κλάδου τους. Οι κραυγές απόγνωσης σύσσωμου του αγροτικού κόσμου στις μαζικές κινητοποιήσεις που οργάνωσε, είναι κραυγές αγωνίας για την επιβίωσή τους, βλέποντας να εφαρμόζεται συνεχώς το ίδιο μοντέλο που ιστορικά έχει αποτύχει.
Η ολοκλήρωση της Συμφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ζώνη Mercosur, της οποίας οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και 20 χρόνια, θα σημάνει την καταδίκη σε θάνατο του ευρωπαϊκού αγροτικού κόσμου. Στα πλαίσια της Συμφωνίας αυτής, θα καταργηθεί περίπου το 90% των δασμών στο εμπόριο μεταξύ των μελών της. Από τη στιγμή που το κόστος παραγωγής των εκεί τόπων είναι πολύ χαμηλότερο από τις ευρωπαϊκές χώρες, απευθείας τίθεται θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού. Έτσι, τα προϊόντα που θα εισάγονται από εκεί, ακριβώς επειδή δεν υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους υγιεινής και ασφάλειας, θα έχουν πολύ χαμηλότερη τιμή πώλησης, άρα οι ευρωπαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοι δε θα μπορούν να ανταπεξέλθουν, με αποτέλεσμα να χάνεται η βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής γεωργίας και κτηνοτροφίας.
Τα προηγούμενα παρόμοια μοντέλα εμπορικής απελευθέρωσης που εφαρμόστηκαν, είχαν σαν αποτέλεσμα τη μεταφορά της παραγωγής εκεί όπου το κόστος είναι χαμηλό, και τα εργασιακά και περιβαλλοντικά προαπαιτούμενα πολύ πιο χαλαρά. Η ίδια η εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει επομένως ότι ένα τέτοιο εγχείρημα σημαίνει σίγουρη αποτυχία, γνωστή εκ των προτέρων. Ο αγροτικός κόσμος θα καταστραφεί, μην αντέχοντας τον ανταγωνισμό, οι κοινωνίες δεν πρόκειται να ωφεληθούν και οι λίγοι και ισχυροί θα γίνουν πλουσιότεροι, όπως συνήθως συμβαίνει μετά από κάθε τέτοια απόπειρα εμπορικού “εκσυγχρονισμού”.
Με την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία του 2019, σε συνδυασμό με τη στρατηγική FARM TO FORK του 2020, η κτηνοτροφία άρχισε να παρουσιάζεται ως πρόβλημα. Στα πλαίσια της ΚΑΠ 2023 – 2027, αυτή η λογική της προβληματικής κτηνοτροφίας έθεσε αυστηρούς δεσμευτικούς όρους για τη χορήγηση των ενισχύσεων, αυξάνοντας έτσι το κόστος παραγωγής. Όπως ήταν επόμενο, πολλά μικρά αγροκτήματα, αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν στα έξοδά τους, εγκατέλειψαν αυτά τα προγράμματα της παροχής βοήθειας για τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις τους, εφόσον δεν έβλεπαν κανένα όφελος.
Στην Ελλάδα, τα προγράμματα της ΚΑΠ εφαρμόζονται από το ΥΠΑΑΤ (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων), το οποίο έχει αναθέσει τη διαχείριση των συνεπειών της πολιτικής του στον ΕΛΓΑ (Οργανισμός Ελληνικών Αγροτικών Ασφαλίσεων). Η πολιτική αυτή, αφού προηγουμένως εξαντλήσει τον παραγωγό με δυσβάσταχτες απαιτήσεις, στη συνέχεια του υπόσχεται αποζημιώσεις που φτάνουν τελικά στην τσέπη του μετά από χρονοβόρες καθυστερήσεις και τις περισσότερες φορές, έχοντας υποστεί σημαντικές περικοπές.
Η απώλεια κοπαδιών, οι μαζικές θανατώσεις ζώων, σαν αυτές που είδαμε στις μέρες μας και η έλλειψη ουσιαστικής προστασίας, ολοκληρώνουν ένα φαύλο κύκλο μέσα στον οποίο περιστρεφόμαστε όλοι, αφού η ζωή μας κι η ύπαρξή μας εξαρτάται απόλυτα από τα προϊόντα διατροφής που παράγει ο πρωτογενής τομέας.
Η επίμονη επανάληψη της ιστορίας, μας διδάσκει ότι: Όπου η τροφή γίνεται αντικείμενο χρηματιστηριακής και εμπορικής μηχανικής, οι παραγωγοί εξαφανίζονται και οι άνθρωποι εκτίθενται σε ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία τους, λόγω ακατάλληλων τροφίμων που μπορούν να επιφέρουν ακόμη και το θάνατό τους.
Οι μαζικές αγροτικές κινητοποιήσεις που ταράζουν σήμερα τα νερά του ευρωπαϊκού χώρου, δεν είναι αποτέλεσμα λανθασμένης εκτίμησης. Είναι άλλη μια υπενθύμιση ότι η επανάληψη του γνωστού αποτυχημένου μοντέλου θα δίνει πάντα το ίδιο τραγικό αποτέλεσμα : Καταστροφή των κτηνοτρόφων, συγκέντρωση της παραγωγής στα χέρια των ολίγων και γνωστών πλέον πολυεθνικών εταιρειών και απώλεια της διατροφικής μας κυριαρχίας.
Η ευθύνη είναι πολιτική και οι αποφάσεις φέρουν τις υπογραφές των εκτελεστικών οργάνων που παίζουν το ρόλο των “πολιτικών” στις χώρες που διοικούν.
Το συμπέρασμα που βγαίνει από όλα αυτά είναι ένα και μοναδικό: Μόνο μια Ελληνική κυβέρνηση με υπευθυνότητα και πλήρη επίγνωση των προβλημάτων μπορεί να χαράξει εκείνο το στρατηγικό σχέδιο που θα βάλει τέλος στην περιδίνηση της αυτοκαταστροφής μας.
Η Ελληνική αυτή κυβέρνηση θα δώσει άμεση προτεραιότητα στη δημιουργία μηχανισμού υποστήριξης του συνολικού τομέα γεωργικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.
Όλες οι σύγχρονες προηγμένες τεχνολογίες θα τεθούν στην υπηρεσία των γεωργικών καλλιεργειών εναντίον των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και υβριδίων που αφενός, κοστίζουν ακριβά στον παραγωγό και αφετέρου, αλλοιώνουν τα παραγόμενα προϊόντα.
Παράλληλα, θα ληφθούν υποχρεωτικά εφαρμοστικά μέτρα για καλλιέργειες με φυσικούς τοπικούς σπόρους που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία, ώστε η κάθε περιοχή να αναπτύξει ανεμπόδιστα τις δικές της ιδιαιτερότητες γεωργικής παραγωγής, δίνοντας ταυτόχρονα ισχυρά κίνητρα στους γεωργούς για να εργαστούν έχοντας και τις κατάλληλες απολαβές.
Μέσω της γεωργίας θα υπάρξει μέριμνα για την παραγωγή οικολογικών ζωοτροφών για τους ζωικούς πληθυσμούς, έτσι ώστε τα υγιεινά κτηνοτροφικά προϊόντα να καλύπτουν κατά 80% την εγχώρια κατανάλωση.
Αυτό το πρόγραμμα για τη γεωργία και την κτηνοτροφία αποτελεί μέρος των Προγραμματικών Δηλώσεων του Πολιτικού Φορέα “Ελλήνων Συνέλευσις”, με δέσμευση για την άμεση υλοποίησή του, μέσω της κατάθεσής τους στην Ανώτατη Δικαστική Αρχή της χώρας.
Είναι πλέον στα χέρια μας, αφού τις διαβάσουμε προσεκτικά, να πάρουμε τις αποφάσεις μας με λογική και σύνεση, διασφαλίζοντας ένα ανθρώπινο μέλλον τόσο για μας τους ίδιους αλλά προπάντων για τους απογόνους μας!