Ακρόπολη 2.0: Ο Ιερός Βράχος στα χέρια εργολάβων

Σε ανασκαφές που έγιναν σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, βρέθηκαν στήλες οι οποίες ανέγραφαν το κόστος των εργασιών που γίνονταν τότε. Το πιο ωραίο, είναι ότι χρόνο με τον χρόνο, γίνονταν πιο αναλυτικές, γράφοντας δηλαδή, ε συγγνώμη, “σκαλίζοντας” τις δαπάνες, έτσι ώστε να υπάρχει περισσότερη διαφάνεια στο πού κατέληγαν. Ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που συμβαίνει τώρα, που ναι μεν, υπάρχει μία τυπική ανάλυση των εξόδων, αλλά πουθενά δε, δε θα δείτε το νόμιμο ποσοστό μίζας του εκάστοτε υπουργού, της μίζας των εργολάβων, των προμηθευτών κ.λπ. κ.λπ.

Ναός Παλληνίδος Αθηνάς: Ένας αρχαιοελληνικός ναός θαμμένος στα βάθη… μιας πολυκατοικίας!

Ο χώρος είναι ακάλυπτος, αφύλακτος, και “καλυμμένος με πανιά” που βρίσκονται εκεί τουλάχιστον από από το 2022. Στο βάθος, εφαπτόμενα, υπάρχουν μοντέρνα κτίρια κατοικιών, με ορατά ίχνη σύγχρονης δόμησης, σε απόσταση ελάχιστων μέτρων από το ιερό. Αν κάποιες πολυκατοικίες θεμελιώθηκαν εντός αρχαιολογικού χώρου ή αν χρησιμοποιήθηκε ο χώρος ως αυλή/πάρκινγκ, τότε μιλάμε για εθνική ντροπή.

 Όταν ξεθωριάζει η ιστορική μνήμη, η Ανταλκίδειος Ειρήνη αναβιώνει ως σύγχρονη υποτέλεια

Η ιστορία αυτή δεν είναι απλώς ένα μάθημα από το παρελθόν. Είναι ένας καθρέφτης του παρόντος. Η Ιστορία διδάσκει, αλλά μόνο όταν θέλουμε να την ακούσουμε… Εξετάζοντας προσεκτικά τη σημερινή εξωτερική πολιτική της χώρας, διακρίνουμε ανησυχητικές ομοιότητες. Ύστερα από δεκαετίες οικονομικών κρίσεων, γεωπολιτικών πιέσεων και εσωτερικής διχόνοιας, η Ελλάδα βρίσκεται και πάλι μέσα σε ένα πλέγμα οικονομικής, πολιτικής και πολιτισμικής εξάρτησης. Οι ισχυροί θεσμοί και οργανισμοί στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, μπορεί να προσφέρουν ένα πλαίσιο σχετικής σταθερότητας και ασφάλειας, ωστόσο το τίμημα συχνά είναι ο περιορισμός της εθνικής αυτονομίας και της στρατηγικής πρωτοβουλίας.

Τελικά η απελευθέρωση ήρθε το 1821;

Αν ψάξουμε περισσότερο τις πηγές θα διαπιστώσουμε τον σκοτεινό ρόλο του Πατριαρχείου, αλλά και της Εκκλησίας της Ελλάδος (πέρα από ορισμένες φωτεινές περιπτώσεις όπως του Παπαφλέσσα, του Αθανασίου Διάκου, ίσως και άλλων απλών κληρικών, που έδωσαν της ζωή τους για την πατρίδα) θα δούμε ότι το Φανάρι, με τους απεσταλμένους ρασοφόρους του στον ελλαδικό χώρο, είχε καταβάλει μεγάλη προσπάθεια να εκπαιδεύσει τους Έλληνες επαναστάτες να καταπίνουν το δηλητήριο της δουλείας, αλλά να μη το βρίσκουν πικρό!