Ήρεμα Νερά ή Σταδιακή Διολίσθηση; Το Αιγαίο σε τροχιά Επικίνδυνων Συμβιβασμών…  

Η Τουρκία εμφανίζεται διεθνώς ως μια δύναμη πάντα πρόθυμη να πάει σε διάλογο, εμμένοντας όμως σταθερά στις πάγιες διεκδικήσεις της. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο διάλογος κινδυνεύει να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης για την επίλυση κατασκευασμένων διαφορών, που ουσιαστικά δεν υπάρχουν. 

Δύο NAVTEX, μία πραγματικότητα: Η Τουρκία κόβει το Αιγαίο στα δύο

Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι της χώρας, δεν μπορεί να περιορίζονται σε ρόλο παρατηρητή. Έχουν καθήκον να προβάλλουν ενεργά τις ελληνικές θέσεις, να ενημερώνουν τις διεθνείς κυβερνήσεις και κοινωνίες για τις παραβιάσεις και τις μονομερείς ενέργειες της Άγκυρας, αλλά και να αναδεικνύουν τα κυριαρχικά και κληρονομικά δικαιώματα της Ελλάδας σε περιοχές και έργα που συνδέονται ιστορικά και νομικά με το Έθνος.

Ο Μητσοτάκης, ο Νετανιάχου, οι αβρότητες & το ΚΙΣΕ

Με τους πρωθυπουργούς όμως της Ελλάδας, δε συμβαίνει ακριβώς το ίδιο, ανεξαρτήτως από ποιό κόμμα είναι κι ειδικά με το κράτος του Ισραήλ. Πάντα η Ισραηλινή επιρροή, σε βαθμό επιβολής θα έλεγα, βρίσκονταν μέσα στο Ελληνικό κράτος. Εδώ, θα θέσω ένα ερώτημα, του οποίου η απάντηση δεν είναι δύσκολη, αλλά δεν ξέρουμε ποια να πρωτοαπαντήσουμε.  Κι η ερώτηση είναι η εξής: “Τι είναι χειρότερο, η αναγνώριση του νεοσύστατου κράτους του Ισραήλ από τον πατέρα Μητσοτάκη το 1988, αν θυμάμαι καλά, ή η ίδρυση μέσα στο Υπουργείο Παιδείας του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου το περίφημο “Κ.Ι.Σ”;…