Οι διπλωματικοί εκπρόσωποι της χώρας, δεν μπορεί να περιορίζονται σε ρόλο παρατηρητή. Έχουν καθήκον να προβάλλουν ενεργά τις ελληνικές θέσεις, να ενημερώνουν τις διεθνείς κυβερνήσεις και κοινωνίες για τις παραβιάσεις και τις μονομερείς ενέργειες της Άγκυρας, αλλά και να αναδεικνύουν τα κυριαρχικά και κληρονομικά δικαιώματα της Ελλάδας σε περιοχές και έργα που συνδέονται ιστορικά και νομικά με το Έθνος.
Συντάκτης: Press Room
Φρεγάτες χωρίς ανθρώπους. Η κρίση που απειλεί την Ελληνική Άμυνα.
Το αποτέλεσμα είναι πλέον ορατό: η χώρα επενδύει δισεκατομμύρια σε υπερσύγχρονα εξοπλιστικά προγράμματα, φρεγάτες, drones, προηγμένα οπλικά συστήματα, αλλά αδυνατεί ή αρνείται να επενδύσει ουσιαστικά στους ανθρώπους που καλούνται να τα χειριστούν. Η αποτρεπτική ισχύς όμως δεν μετριέται σε τόνους μετάλλου, ούτε σε τεχνικά χαρακτηριστικά. Μετριέται στην ικανότητα, στο φρόνημα και στην εμπειρία του ανθρώπινου δυναμικού.
Ακρόπολη 2.0: Ο Ιερός Βράχος στα χέρια εργολάβων
Σε ανασκαφές που έγιναν σε διάφορες περιοχές της Αθήνας, βρέθηκαν στήλες οι οποίες ανέγραφαν το κόστος των εργασιών που γίνονταν τότε. Το πιο ωραίο, είναι ότι χρόνο με τον χρόνο, γίνονταν πιο αναλυτικές, γράφοντας δηλαδή, ε συγγνώμη, “σκαλίζοντας” τις δαπάνες, έτσι ώστε να υπάρχει περισσότερη διαφάνεια στο πού κατέληγαν. Ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή, από αυτό που συμβαίνει τώρα, που ναι μεν, υπάρχει μία τυπική ανάλυση των εξόδων, αλλά πουθενά δε, δε θα δείτε το νόμιμο ποσοστό μίζας του εκάστοτε υπουργού, της μίζας των εργολάβων, των προμηθευτών κ.λπ. κ.λπ.
Αυτό είναι το επάγγελμα του μέλλοντος… μα πώς δεν το είχαμε σκεφτεί;
…και του κάνει νόημα να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα του. “Ναι” απαντάει και αυτός και συνεχίζει ο Κυριάκος την ανάλυση ότι: “Αυτό δεν είναι πρόβλημα Εθνικό (πού τη θυμήθηκε αυτή την λέξη;) είναι πρόβλημα γενικό! Παντού, δεν υπάρχουν νοσηλευτές σε όλα τα συστήματα υγείας…
Όταν η Υποτέλεια Βαφτίζεται Ρεαλισμός. Η δήλωση Μπακογιάννη που ξεγυμνώνει την πολιτική ευθύνη
Σε μια ομιλία που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς ατυχής, υποστήριξε με απόλυτη σαφήνεια ότι η Ελλάδα, αντί να λειτουργεί ως κυρίαρχο κράτος, λειτουργεί ουσιαστικά ως «προτεκτοράτο» υπό ξένη προστασία. Η δήλωση αυτή δεν ειπώθηκε ούτε ως αμηχανία, ούτε ως κριτική. Ειπώθηκε σχεδόν φυσιολογικά, σα μια πραγματικότητα που πρέπει απλώς να αποδεχτούμε, σαν κάτι αυτονόητο που δε χρειάζεται αμφισβήτηση.
Ως πότε πια θα πληρώνουμε πανάκριβα τέλη κυκλοφορίας για να κινούμαστε σε ανασφαλείς δρόμους;
Αλήθεια, δεν φαντάζει αντικρουόμενο σχήμα εν έτει 2026, να καταρρέουν υποδομές, όταν αναφερόμαστε σε γέφυρες που εξυπηρετούν τις συγκοινωνίες; Πώς γίνεται ενώ εμείς οι πολίτες πληρώνουμε τέλη κυκλοφορίας, ώστε να συντηρείται το οδικό δίκτυο στη Χώρα με ασφαλείς αυτοκινητόδρομους, να συμβαίνουν αυτά τα φαινόμενα; Και όταν κατόπιν πληροφοριών από τους φορείς του Κράτους, το ύψος της είσπραξης των τελών για όλο τον χρόνο και μόνο από αυτά, ανέρχεται στο ένα (1) δις ευρώ; Που “πάνε” άραγε;
Ίμια: Μια Εθνική Ήττα με Υπογραφές και Σιωπή
Και μέσα σε όλα αυτά, τρεις Έλληνες αξιωματικοί έπεσαν. Ο Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Παναγιώτης Βλαχάκος και ο Έκτορας Γιαλοψός, επισήμως «χάθηκαν σε πτώση ελικοπτέρου». Όμως, η ιστορία δεν τελείωσε εκεί. Ο γιος του Χριστόδουλου Καραθανάση κατέθεσε δημόσια μια μαρτυρία που ραγίζει καρδιές…
Ελαιόλαδο: από εθνικό προϊόν, έγινε είδος πολυτελείας
Αντί να προωθούμε και να στηρίζουμε στην εγχώρια αγορά το δικό μας προϊόν, φτάσαμε στο σημείο να εισάγουμε ελαιόλαδο από άλλες χώρες. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, το εισαγόμενο είναι φθηνότερο από το ελληνικό στο ράφι των σούπερ μάρκετ. Και αυτό συμβαίνει χωρίς οι Έλληνες παραγωγοί να πωλούν το προϊόν τους σε αντίστοιχα υψηλές τιμές.
Η Κρήνη Ανταίου βγαίνει στο φως! Ξεχασμένο Μνημείο ή Στιγμή Καυτής Ιστορίας;
Με το πέρασμα του χρόνου και τη χαρακτηριστική αδιαφορία των αρχών, η τόσο σπουδαία για την αρχαιότητα κρήνη άρχισε να βυθίζεται μέσα στο έδαφος, εγκαταλειμμένη στη σκόνη και σχεδόν αόρατη, καθώς η οροφή της έφτασε να βρίσκεται σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με τον δρόμο. Η κρυμμένη κρήνη Ανταίου που άλλοτε είχε ξεδιψάσει περιοχές γύρω από το λόφο των Μουσών και την Πνύκα, πολύ κοντά στα αρχαία αμυντικά τείχη της πόλης των Αθηναίων, μοιάζει τώρα σαν να ειρωνεύεται τη σύγχρονη πόλη, που την ξεχνούσε καθώς μεγάλωνε, πνίγοντάς την κάτω από το βάρος καινούργιων δρόμων και σπιτιών που την περικυκλώνουν σήμερα.
Μας Πολεμούν Σιωπηλά – Και Η Ανοχή Μας Είναι Το Όπλο Τους
Οι πολίτες βαδίζουν σε μια κανονικότητα – φάντασμα, γιατί δε βλέπουν ερείπια από μπετόν. Δεν τους είπανε ποτέ ότι τα ερείπια σήμερα έχουν ονόματα. Και τα ονόματα αυτά, είναι οι αυτοκτονίες που δεν συζητιούνται. Είναι οι οικογένειες που διαλύθηκαν σιωπηλά. Είναι τα μαγαζιά που κατέβασαν ρολά για πάντα. Είναι τα σπίτια που πέρασαν στα χέρια των τραπεζών και των funds. Είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν με λιγότερα όνειρα απ’ όσα αξίζουν. Είναι η Αξιοπρέπεια που χάθηκε και βαφτίστηκε Ρεαλισμός.