Αυτό όμως που μας ανυσήχησε τελευταία, ήταν η αυτοκτονία του 16χρονου Adam Raine, o οποίος πέθανε στις 11 Απριλίου, ενώ, μήνες τώρα, συνομιλούσε με το Chat GPT σχετικά με την αυτοχειρία. Το Chat GPT (Generative Pre-trained Transformer, μετάφραση: Παραγωγικός Προεκπαιδευμένος Μετασχηματιστής), είναι μια εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης, με την οποία μπορείς να κάνεις διάλογο και σου δίνει απαντήσεις! Οι γονείς του εφήβου από την Καλιφόρνια (ο οποίος έγινε αυτόχειρας, καθώς έπαιρνε συμβουλές από το ChatGPT για μεθόδους αυτοτραυματισμού), Matthew και Maria Raine προχώρησαν σε μηνύσεις κατά του διευθύνοντα συμβούλου της εταιρείας Sam Altman την περασμένη Τρίτη.
Συντάκτης: Press Room
Τι μας λέει ο Αυτιάς για την ΑΑΔΕ…
Σε πρόσφατη συνέντευξή του σε γνωστό τηλεοπτικό σταθμό μεγάλης ακροαματικότητας, ο κ. Αυτιάς έκανε μια βαρυσήμαντη δήλωση αναφέροντας με πολύ φυσικό τρόπο ότι “η ΑΑΔΕ δεν ανήκει στο ελληνικό κράτος, ανήκει στους δανειστές“! Η αναφορά του αυτή, έγινε στα πλαίσια της συζήτησης για το υπερπλεόνασμα και για τον τρόπο που αυτό θα κατανεμηθεί, ανάλογα με τις ανάγκες της χώρας. Θεώρησε εξίσου λογικό το γεγονός ότι το 60% του υπερπλεονάσματος, θα διατεθεί για το χρέος, αναφέροντας επιγραμματικά: “Εχουμε δανεικά, ..δανείστηκες, μπήκες σε τρία μνημόνια … και δε θα το δώσεις πίσω;…”
Πληρώνουν για “διακοπές” στη… φυλακή!
Οι άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη, προσπαθούν να επιβιώσουν από τις στημένες οικονομικοκοινωνικές συνθήκες. Ποια είναι η επιλογή που τους δίνεται; Να φυλακιστούν από μόνοι τους, μπας και καταφέρουν, τι; Να δραπετεύσουν από την καθημερινότητα που τους έχει επιβληθεί, που τους φθείρει, νομίζοντας, δυστυχώς γι’ αυτούς, ότι θα ζήσουν έστω και για λίγο την έγκλειστη ελευθερία. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη, εφόσον βουτάνε όλο και περισσότερο στο σκοτάδι, στην άβυσσο μιας φυλακής, χωρίς πραγματική διέξοδο.
Έλον Μασκ: Το νέο κόμμα, η στρατηγική Επαμεινώνδα και η “Δημοκρατία” του.
Με τα έως τώρα έργα του, ο Μασκ δε μας έχει δείξει κάτι που να στηρίζεται πάνω σε αξιακά τα οποία να έχουν στο κέντρο τους τον άνθρωπο, κάτι που θα δικαιολογούσε την απόφασή του να ασχοληθεί με την πολιτική! Πολύ φοβάμαι ότι η “νέα τάξη πραγμάτων” βρήκε μια προσωρινή βαλβίδα εκτόνωσης για τους δυσαρεστημένους πολίτες της πολιτικής Τραμπ, στο πρόσωπο του Μασκ. Στο ίδιο έργο θεατές και στην Αμερική λοιπόν, διχάζοντας για ακόμα μια φορά τους πολίτες, με αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, όπως ο Μασκ, που δεν έχει ιδέα τι είναι Δημοκρατία, αλλά την επικαλείται και μάλιστα επικαλείται και την στρατηγική του Επαμεινώνδα!
ΟΠΕΚΕΠΕ: Παραιτήσεις και εξεταστική επιτροπή για τα μάτια του κόσμου;
Οι παραιτήσεις λόγω “ευθιξίας” με fast track διαδικασίες, αποτελούν μια πάγια κομματική τακτική, κατά τις οποίες, μόλις ένα πρόσωπο βρεθεί στο “μάτι του κυκλώνα” κάποιου σκανδάλου που ξεσπά, παραιτείται (συνήθως προσωρινά), μέχρι να ηρεμήσουν κάπως τα πράγματα, είναι όμως πολύ πιθανό να ξαναβάλει υποψηφιότητα μετά από λίγο καιρό και να επανεκλεγεί, όπως ακριβώς συνέβη με την περίπτωση Καραμανλή, ο οποίος αν και παραιτήθηκε από υπουργός μετά την τραγωδία στα Τέμπη, βρίσκεται σήμερα βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου και μάλιστα πρώτος σε ψήφους στην περιφέρεια Σερρών.
1 στους 2 Έλληνες χρωστάει σε Εφορία και Ασφαλιστικά ταμεία.
3,2 δισεκατομμύρια ευρώ σε νέα χρέη από απλήρωτους φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, αποκαλύπτουν την οικονομική ασφυξία της χώρας. Το πρόβλημα όμως δεν είναι αυτό, αλλά ότι αυτή η διαπίστωση περνά σχεδόν απαρατήρητη από τους ίδιους τους πολίτες που τη βιώνουν. Η ουσιαστική έλλειψη παιδείας – όχι πτυχίων, αλλά κριτικής σκέψης και κοινωνικής συνείδησης – μας έχει οδηγήσει στο να αποδεχόμαστε την αδικία ως κανονικότητα. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι η φτώχεια μας δεν είναι προσωπική ευθύνη, αλλά το αποτέλεσμα διαχρονικών πολιτικών. Οι κυβερνώντες, χρόνια τώρα, ενισχύουν τις τράπεζες και τα ισχυρά συμφέροντα, ενώ καταδικάζουν τη μεγάλη πλειοψηφία σε υποτέλεια και οικονομική εξαθλίωση.
Ισραήλ εναντίον Ιράν: Ποιος πραγματικά πληρώνει το πολιτικό κόστος;
Αν δεν αναλάβουμε εμείς οι άνθρωποι τις ζωές μας, τότε η ίδια η έννοια του ανθρώπου κινδυνεύει να εξαλειφθεί μέσα σε έναν κόσμο που κυβερνάται όχι από αξίες, αλλά από συμφέροντα. Γιατί όταν η ανθρώπινη βούληση παραιτείται, το κενό εξουσίας δεν μένει ποτέ ακάλυπτο. Έρχεται να το καταλάβει η επιβολή, η βία κι ο φόβος. Η πολιτική μετατρέπεται από εργαλείο ευημερίας σε εργαλείο κυριαρχίας.
Η τσιμεντωμένη Ακρόπολη, η Adidas και… οι μηνύσεις της Μενδώνη
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι κανείς από τους εμπλεκόμενους φορείς και παρόλη την τεράστια τεχνολογική και ψηφιακή πρόοδο της χώρας μας, δεν μπόρεσε να προβλέψει, ούτε καν να υποθέσει, ότι η γωνία λήψης των φωτογραφιών για τη διαφήμιση της εταιρίας, θα τις έκανε να εμφανιστούν πάνω από τον Παρθενώνα, παρόλο που αυτό δεν ήταν στις προθέσεις κανενός. Ξεχνάει επίσης η υπουργός μας ότι η ίδια προκάλεσε μια χειρότερη και μόνιμη εικόνα δίνοντας εντολή, πριν λίγα χρόνια, να τσιμεντώσουν την Ακρόπολη, θάβοντας κάτω από τσιμεντένιους όγκους τον Ιερό μας Βράχο…
“Αξιολόγηση για τους Δημόσιους Υπαλλήλους αγαπητοί Κυβερνώντες; Ξεκινήστε από Εσάς!”
Πολύ ωραία όμως, ας γίνει η «αξιολόγηση με συνέπειες», αλλά πριν φτάσουμε στους δημόσιους υπαλλήλους, μήπως ήρθε η ώρα να αξιολογηθεί η ίδια η πολιτική τάξη για να μας δώσει και το δείγμα; Και μάλιστα, αφού ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι αυτό θα πρέπει να εφαρμόζεται για όλους; Δώστε μας το “καλό παράδειγμα” κύριοι και μετά είμαστε σύμφωνοι να αξιολογηθούν όλοι και τα πάντα! Και μια και υπάρχει τέτοια θέληση για κάθαρση, τι καλύτερο από την άρση ασυλίας βουλευτών που εμπλέκονται σε σκανδαλώδεις υποθέσεις; Ο ελληνική κοινωνία έχει δει πολλά και θυμάται ακόμα περισσότερα. Αναρωτιέται εύλογα: Γιατί το Δημόσιο να “καθαριστεί”, όταν η κορυφή του πολιτικού συστήματος παραμένει ανέγγιχτη;…
Η παραίτηση του μοναδικού παιδιάτρου στην Ίο, φέρνει στο φως την ασθένεια του ΕΣΥ
Το πρόβλημα είναι διαχρονικό όπως είπαμε, κι έχει να κάνει με την έλλειψη πολιτικής βούλησης και φυσικά, με τις λανθασμένες αποφάσεις ετών. Αποφάσεις τέτοιες, που έχουν φτάσει ένα σύστημα υγείας στις χειρότερες μέρες του, απαξιώνοντας τον πολίτη – ασθενή, αναγκάζοντάς τον σε απίστευτη ταλαιπωρία κι εξαθλίωση από τη μία, κι από την άλλη, απαξιώνοντας τους ίδιους τους «λειτουργούς» της υγείας, εγκαταλείποντάς τους κι επιβάλλοντάς τους να “λειτουργούν” με πενιχρά μέσα και χωρίς καμία πραγματική βοήθεια….