Η εύκολη λύση της τηλεκπαίδευσης υπονομεύει το πραγματικό νόημα της Παιδείας.

Τα παιδιά στο σχολείο δεν μαθαίνουν μόνο Μαθηματικά, Γλώσσα ή Ιστορία. Μαθαίνουν πώς να συνυπάρχουν. Μαθαίνουν βασικούς κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς, καθώς αλληλεπιδρούν με συνομηλίκους, με μεγαλύτερους και με μικρότερους μαθητές αλλά και με ενήλικες. Μαθαίνουν να προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με την περίσταση. Και αυτή η δεξιότητα είναι απολύτως απαραίτητη για την ενήλικη ζωή. Παίζουν, τρέχουν, γυμνάζονται, καλλιεργούν τη φαντασία τους. Μέσα από το παιχνίδι μαθαίνουν τον σεβασμό στους κανόνες, τη συνεργασία, την ήττα και τη νίκη.

SOS για την Ύπαιθρο Το Δημογραφικό που Μετατρέπεται σε Εθνική Απειλή

Οι νέοι άνθρωποι που δίνουν ζωντάνια σε έναν τόπο, αναγκάζονται να φύγουν, μη βλέποντας κανέναν λόγο να παραμείνουν στον τόπο τους. Αυτή η ερημοποίηση της υπαίθρου, δεν είναι φυσικά το αποτέλεσμα μιας φυσικής εξέλιξης ή αλλαγής τρόπου ζωής των κατοίκων της. Είναι μια κοινωνική χρεοκοπία σε αργή κίνηση, η οποία στερεί την επαρχία μας από το ανθρώπινο δυναμικό της και ταυτόχρονα, την αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου.

Όταν οι πολίτες απειλούνται οικονομικά, η Πολιτεία οφείλει να τους προστατεύσει.

Το πιο ανησυχητικό από όλα, είναι η αίσθηση ότι όλο αυτό το περιβάλλον ευνοείται έμμεσα από τις ίδιες τις δομές που υποτίθεται ότι πρέπει να μας προστατεύουν. Η επιβολή των τραπεζικών συναλλαγών ως μονόδρομος, με μισθούς να κατατίθενται υποχρεωτικά σε τραπεζικούς λογαριασμούς «για την πάταξη της φοροδιαφυγής», με περιορισμούς πληρωμών με μετρητά, με το αφορολόγητο να χτίζεται αποκλειστικά με πλαστικό χρήμα, έχει δημιουργήσει μια κοινωνία οικονομικά εξαρτημένη από τα τραπεζικά συστήματα. Ο κόσμος, για λόγους πρακτικούς, αλλά και φορολογικούς, χρησιμοποιεί κάρτες, για να αγοράσει ακόμη και ένα κουτί σπίρτα. Όσο όμως αυξάνεται η χρήση του πλαστικού ή του ψηφιακού χρήματος, τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος.

Σοκαριστική Άνοδος της Βίας μεταξύ Ανηλίκων, με Ακραία Περιστατικά που Σοκάρουν Γονείς και Σχολεία!

Όλο αυτό το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν τα ανήλικα παιδιά, ειδικά όταν συνδυάζεται με ασυλλόγιστη χρήση του διαδικτύου, έκθεση σε βίαιες ταινίες ή μουσική που προβάλλει επιθετικά πρότυπα, μπορούμε να καταλάβουμε τι χαρακτήρα θα διαμορφώσουν. Όταν όλα αυτά συνυπάρχουν με αίσθηση ατιμωρησίας ή έλλειψη ορίων, μπορούν να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο που διευκολύνει την εξοικείωση με την επιθετικότητα και την υιοθέτηση προβληματικών συμπεριφορών.

Ο Μεγάλος Αδελφός σε παρακολουθεί: Η σκιά του προφητικού Όργουελ πάνω από τη σημερινή Ελλάδα!

«Ο Μεγάλος Αδελφός σε παρακολουθεί». Αυτή η φράση – κλειδί  από το μυθιστόρημα του Όργουελ ταιριάζει γάντι με τη σημερινή κοινωνία, όπου η παρακολούθηση, η χειραγώγηση και η ψηφιακή καταγραφή έχουν γίνει πλέον καθημερινά φαινόμενα. Οι πολίτες βλέπουν τα προσωπικά τους δεδομένα να εκτίθενται, η επικοινωνία τους να παρακολουθείται και οι κινήσεις τους να καταγράφονται, πάντα υπό το πρόσχημα της ατομικής και συλλογικής «ασφάλειας».

Πώς τα ΜΑΤ μπορούν να προάγουν τον Πολιτισμό…

Ας πάμε στην πιο ειδική ομάδα που είναι τα ΜΑΤ, αυτοί με τις πράσινες στολές (λυπάμαι όσους είναι φίλαθλοι του Ολυμπιακού και φοράνε πράσινα) που τα αρχικά σημαίνουν Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης. Ναι, συμφωνώ να αποκατασταθεί η τάξη, αν όμως υπάρχει πραγματικό πρόβλημα, όπως στις διαδηλώσεις που μπορεί η κατάσταση να ξεφύγει, αφού υπάρχουν οι αντίπαλοι ο Πρασιναϊκός (ΜΑΤ) και ο Κοκκιναϊκός (ΚΝ€). Εκεί, να με προστατέψουν εμένα που πάω να διαδηλώσω ειρηνικά, αυτός είναι ο σκοπός και ο ρόλος ύπαρξης τους.

Η Ελλάδα που δουλεύει πολύ και ζει λίγο: Πάνω από 45 ώρες/εβδομάδα περνούν οι Έλληνες στη εργασία τους!

Όταν βάζουμε όλα αυτά μαζί, το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα καλύπτουν το κενό ανάμεσα στον μισθό και στο κόστος ζωής με περισσότερη δουλειά. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι μόνιμη λύση. Η λύση είναι μισθοί που ακολουθούν το κόστος ζωής, ισχυρές συλλογικές συμφωνίες που βάζουν ένα εγγυημένο όριο σε κάθε κλάδο, έλεγχοι που εφαρμόζονται και παραγωγή αξίας από δεξιότητες και τεχνολογία, όχι από άπειρες ώρες εργασίας.

Αποκαλύψεων συνεχεια για τη δισκογραφική “παράγκα”

Σε συνέχεια του άρθρου της atticaonline.gr σχετικά με την ονομαζόμενη Δισκογραφική Παράγκα το NTOROS.GR μέσα από αξιόπιστη πηγή ανακάλυψε τα ακόλουθα: Η γνωστή πλέον “παράγκα “,δισκογραφικής εταιρείας που μετά από…

Εξαφανίσεις παιδιών – Στην σκιά μιας αδιάφορης πολιτείας

Μήπως να βλέπαμε όμως τα “ένοχα μυστικά” που κρύβονται πίσω από αυτό το φαινόμενο; Γιατί για όλα αυτά τα παιδιά που εξαφανίζονται, υπάρχει μια Πολιτεία που στέκεται ανήμπορη – ή, ακόμα χειρότερα, αδιάφορη.  Στην καρδιά αυτής της κοινωνικής ασθένειας λοιπόν, βρίσκεται και μια πολιτική διάσταση που προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση! Κι αυτό, το αναφέρουμε γιατί πάνε πάρα πολλά χρόνια τώρα που ακούμε εξαγγελίες και δεσμεύσεις για την αναβάθμιση και την ουσιαστική ενίσχυση των κοινωνικών υπηρεσιών! …

Να πού πάνε τα χρήματα που δίνουμε για την ΕΡΤ…

Πέραν της πλάκας όμως, το θέμα έχει και τη σοβαρή του διάσταση. Η ΕΡΤ -δικαίως ή αδίκως, θα το δούμε άλλη ώρα αυτό-  δεν έχει εισπράξει από τους παρόχους (αυτούς με τα χρυσά καλώδια) ρεύματος το ποσό των 123 εκατ. ευρώ, το οποίο όμως, οι δεύτεροι, έχουν εισπράξει κι απ’ την τσέπη του κοσμάκη, αλλά κι απ’ τη γεώτρηση, μην την ξεχνάμε κι αυτή. Εδώ, τώρα, ξεκινάει η κοροϊδία της άλλης πλευράς που αυτή και αν πληρώνεται αδρά. “Έχουμε απλήρωτους λογαριασμούς”, επικαλούνται οι χρυσοθήρες της ενέργειας κι αντί να αναρωτηθούν για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό, προτιμούν να μην  αποδίδουν τα συμφωνηθέντα, αφού ξέρουν ότι κανείς δε θα τους πειράξει. Εδώ, το πράγμα περιπλέκεται λιγάκι, αφού στον αντίποδα η ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) ανάγκασε τους παρόχους να πληρώσουν τα ποσά που έπρεπε στην ΚΕΔΕ με κατάλληλες νομικές ενέργειες, κάτι που οι ΕΡΤατζήδες δεν έκαναν ποτέ. Ποια ήταν η λύση στην ανικανότητα των διοικούντων της ΕΡΤ;…