Κυβερνώντες και Αντιπολιτευόμενοι αντάλλαξαν τόσο βαριές κατηγορίες ο ένας για τον άλλο, σε βαθμό που κρίθηκε αναγκαίο να ελεγχθεί η στατικότητα του κτιρίου! Οι κατηγορίες όμως αυτές που αντάλλαξαν, δεν αφορούσαν τα πεπραγμένα τους, όπως, ας πούμε, ότι και οι δύο τους, ως Αρχηγοί των Κομμάτων τους, χρωστούν κοντά στο 1 δις € και οι δύο. Εκεί όμως, επιβάλλεται «Ομερτά». Όταν κάποιος τους ρωτήσει γι’ αυτό, απαντούν με το παλιό και γνώριμο πολιτικό ρητό: «Παραλάβαμε καμένη γη από τους προηγούμενους». Ας πούμε πως αυτό, το δεχόμαστε! Το πρόβλημα είναι ότι αυτοί συνεχίζουν να μεγαλώνουν το κάψιμο, αντί να κάνουν αναδάσωση.
Συντάκτης: Press Room
Μονεμβασιά: Το Τελεφερίκ της Αδιαφάνειας και της Ασυδοσίας – Ένα Πρότυπο για Όλα τα Έργα της Χώρας…
Η ίδια ασυδοσία παρατηρείται σε όλα τα μεγάλα έργα της χώρας μας: από τον ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι τον σιδηρόδρομο στα Τέμπη, από τα αντιπλημμυρικά έργα στη Μάνδρα που απέτυχαν να προστατεύσουν ανθρώπινες ζωές, μέχρι τις πυρκαγιές και τις καταστροφές δρόμων που προκάλεσαν αυτά τα ίδια τα έργα. Οι πολίτες έχουν ήδη πληρώσει και συνεχίζουν να πληρώνουν, βλέποντας τα έργα να καταρρέουν, επειδή κανείς από τους υπεύθυνους δε σεβάστηκε τη φύση. Τα ποτάμια αλλάζουν πορεία, τα ρέματα τσιμεντοποιούνται και στενεύουν, ενώ τα χρήματα χάνονται στη λήθη και την κατάχρηση.
Η κρατική αδράνεια και η αυτοδιοικητική ανικανότητα ευθύνονται για πολλά εργατικά ατυχήματα.
Όταν ένα ατύχημα επαναλαμβάνεται και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα, τότε παύει να είναι ατύχημα. Μετατρέπεται σε αποτέλεσμα. Και όταν το αποτέλεσμα αυτό προκύπτει μέσα σε συνθήκες όπου το προσωπικό δεν επαρκεί, τα μέτρα προστασίας είναι ελλιπή ή ανύπαρκτα, η εκπαίδευση δεν καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες και η εργασία εκτελείται υπό πίεση, τότε δεν μιλάμε για απρόβλεπτες καταστάσεις. Μιλάμε για προβλέψιμους κινδύνους που κάποια στιγμή θα εκδηλωθούν.
Ελλάδα 2.0: Ο φτωχοποιημένος συγγενής της Ευρώπης
Άνιση κατανομή πλούτου, άδικους και καταχρηστικούς φόρους, μη – βιώσιμα χρέη και όλες τις κυβερνήσεις να ενισχύουν τράπεζες και επενδυτές με φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις. Δάνεια που δίνονται απλόχερα σε δικούς τους ανθρώπους, τα οποία τελικά πληρώνονται από το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή από όλους εμάς. Ταυτόχρονα, οι πολίτες ερχόμαστε αντιμέτωποι καθημερινά με ανάγκες στις οποίες δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε, ακριβώς επειδή κάποιοι αποφάσισαν ότι πρέπει να συγκεντρώνουν στις τσέπες τους τον ιδρώτα και τον πλούτο μας, αφού ό,τι βγάζουμε πρέπει να το δίνουμε.
Καραμανλής του Αχιλλέως, Κοβέσι και παραίτηση;
Όλοι οι νόμοι και όλα τα άρθρα έχουν φτιαχτεί από εσάς για να καλύπτετε όλες τις ατασθαλίες σας, όλες τις λοβιτούρες σας, όλες τις κομπίνες σας. Σε έναν μικρό βαθμό, καλύπτετε και τα δικά σας παιδιά, μην τα αφήσετε μόνα τους, αβοήθητα στο κρύο. Όσο για τα υπόλοιπα παιδιά; Ούτε που σας νοιάζει, καρφάκι δε σας καίγεται.
Τα Στρατιωτικά Νοσοκομεία Γίνονται Φιλέτα για Ιδιώτες – Οι Στρατιωτικοί Βάζουν το Χέρι στην Τσέπη
Ωστόσο, η πρακτική αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα βιωσιμότητας και δικαιοσύνης. Τα στρατιωτικά νοσοκομεία δεν είναι απλώς δημόσιες μονάδες υγείας. Αποτελούν δομές που στηρίχθηκαν ιστορικά σε εισφορές συγκεκριμένων ομάδων και συγκεκριμένα των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Όταν οι φυσικοί δικαιούχοι αρχίζουν να αντιμετωπίζουν εμπόδια στην εξυπηρέτησή τους τότε η ισορροπία διαταράσσεται.
Το Μεγάλο Φαγοπότι των Αναθέσεων και οι «χρυσοί» υπουργοί…
Παρόλο που στο θεωρητικό θεσμικό πλαίσιο τονίζεται ρητά ότι η απευθείας ανάθεση επιτρέπεται αποκλειστικά μόνο λόγω της χαμηλής αξίας του έργου, οι «φωστήρες» των υπουργείων παρουσίασαν στην πράξη ένα τελείως διαφορετικό αποτέλεσμα, όπως αυτό φαίνεται στους σχετικούς πίνακες. Μόνο για το έτος 2025, τα υπουργεία στο σύνολό τους υπέγραψαν 163.750 συμβάσεις, ύψους 4 δις ευρώ, με το κόστος της κάθε σύμβασης να μην ξεπερνάει κατά μέσο όρο τις 25.000 ευρώ, αποφεύγοντας έτσι «έξυπνα» τον διαγωνισμό, όπως ορίζει ο νόμος.
Μήπως τα φυτοφάρμακα είναι η Ενδέκατη Πληγή;
Αναμφίβολα, η προσβολή μιας καλλιέργειας από οποιονδήποτε (έμβιο και μη) παράγοντα που επιδρά αρνητικά, μπορεί να ισοδυναμεί με οικονομική καταστροφή για τον παραγωγό και για όσους βιοπορίζονται από αυτήν. Δίκαια, λοιπόν, δημιουργείται η ανάγκη προστασίας της με χημικά μέσα, με το όποιο τίμημα δηλαδή, ουσίες που αν και παρουσιάζονται ως ασφαλείς και με ελάχιστες περιβαλλοντικές και υγειονομικές συνέπειες, δεν αποτελούν τίποτα άλλο πέρα από μια υγειονομική ωρολογιακή βόμβα.
Πλημμύρες από επιλογή. Μια αλήθεια πίσω από τη διαχείριση της φύσης.
Η ευθύνη είναι συγκεκριμένη και βρίσκεται μέσα σε μια πολιτική σκακιέρα. Είναι εκείνοι που, ενώ όφειλαν να προστατεύσουν τη φύση, την αγνόησαν, την υποβάθμισαν και τελικά τη θυσίασαν στο όνομα μιας δήθεν ανάπτυξης. Μιας ανάπτυξης που σήμερα αποκαλύπτει τι πραγματικά έκρυβε, με τις επιλογές που εξυπηρέτησαν μόνο συμφέροντα, με πρόχειρα έργα και μια λογική διαχείρισης που άφησε πίσω της καταστροφή.
Βίαιες Επιθέσεις σε μια Κοινωνία χωρίς Ηθικούς Φραγμούς
Το περιστατικό της βίαιης επίθεσης σε μια ανυπεράσπιστη γυναίκα στην Κόρινθο και τα τραγικά επακόλουθα που προκάλεσε, δηλώνουν κατάφωρα την αποτυχία της σημερινής κοινωνίας σε όλους σχεδόν τους βασικούς τομείς της, όπως η πρόληψη των βίαιων συγκρούσεων στις ανθρώπινες σχέσεις, η κατανόηση των βαθύτερων προβλημάτων που δημιουργούν αυτές τις συγκρούσεις, η ανάληψη της ευθύνης για κάθε άδικη πράξη και κυρίως η Παιδεία ως βασικός πυλώνας ψυχοπνευματικής καλλιέργειας των πολιτών.