Η ξεκάθαρη ομολογία του κ. Μητσοτάκη αποτελεί σύμφωνα με την ελληνική ποινική δικονομία (άρθρο 178 ΚΠΔ) κορυφαίο αποδεικτικό στοιχείο ως παραδοχή διάπραξης παράνομης ενέργειας εκ μέρους του κατηγορουμένου και το ίδιο συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις χώρες παγκοσμίως.
Παρόλα αυτά, κανένας από αυτούς που “δεν ήθελαν και δεν έπρεπε να κρυφτούν” -κατά τα λεγόμενα του Πρωθυπουργού μας – δεν αντιμετώπισε την παραμικρή συνέπεια για τις ευθύνες των πράξεων του.
Οι “ίσες ευκαιρίες” στις οποίες αναφέρθηκε ο Πρωθυπουργός, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες, όταν οι δωρεές των Ιδρυμάτων επενδύονται στην αναβάθμιση σε Πρότυπα των ήδη υπαρχόντων σχολείων, όπου θα γίνονται δεκτοί μαθητές κατόπιν εξετάσεων, ενώ οι υπόλοιποι θα ψάχνουν να βρουν σχολείο να πάνε….
Με την αλαζονεία που τους διακατέχει και τη διαπλοκή που τους ενώνει, όλοι οι θεσμικοί ταγοί μας μας παραπληροφορούν με κάθε δυνατό τρόπο, μας εμπαίζουν, ζουν εις βάρος μας αναγκάζοντάς μας να πληρώνουμε πολύ βαρύ τίμημα για τα πάντα και αδιαφορούν επιδεικτικά τόσο για την ζωή μας όσο και για το θάνατό μας.
Αυτή η θλιβερή πραγματικότητα μας έχει επιβληθεί από τους εξουσιαστές μας που δεν μπορούν να λέγονται άνθρωποι αφού δρουν και κινούνται συνεχώς πολύ πιο πέρα από την ανθρώπινη φυσιολογία μας.
Το ζήτημα ματμαζέλ Μαρκογιαννάκη είναι αν είναι ακριβά τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια υγείας (που όντως είναι) ή ότι διαχρονικά εξυπηρετώντας συμφέροντα οι κυβερνήσεις (που κυβερνών υπήρξε και το κόμμα σου) με τις επιλογές τους, αλλά και τις πρακτικές τους, φρόντισαν να χάσει ο πολίτης το βασικό προνόμιο των παροχών υγείας και σύνταξης που του οφείλει ένα κράτος και μάλιστα κράτος δικαίου να παρέχει; Αλλά τι γράφω εγώ ο γραφικός, “κράτος δικαίου”, που κανείς σας δεν το θέλει.
Η αιτιολόγηση της διάταξης ως μέτρο προστασίας της ιδιωτικότητας των διαδίκων δεν πείθει, ειδικά σε ένα δικαστικό σύστημα που οφείλει να λειτουργεί υπό συνθήκες πλήρους διαφάνειας. Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να ασκείται πίσω από κλειστές πόρτες….
Είμαστε πλέον συνηθισμένοι σε παρόμοιες φράσεις για τη δημιουργία εντυπώσεων, που προσπαθούν να πείσουν τον πολίτη για το κοινωνικό πρόσωπο των διοικούντων φορέων, ισχυριζόμενοι στις δηλώσεις τους, στις εξαγγελίες τους ή στις ανακοινώσεις τους ότι βρίσκονται και θα βρίσκονται πάντα στο πλευρό του σε κάθε δυσκολία που αντιμετωπίζει.
Αυτούς τους τρόπους διαλέγουν οι πολιτικοί μας για να στερεώσουν θέσεις και να καλύψουν τις ανάγκες στα νοσοκομεία. Διορίζοντας κόσμο σε ανύπαρκτες θέσεις, ίσως ως αντάλλαγμα για τις ψήφους που πήραν…αλλά απο την άλλη μεριά, αφήνουν ολόκληρα τμήματα χωρίς το απαραίτητο υγειονομικό προσωπικό, όπως συνέβη με το παθολογοανατομικό τμήμα του 424.
Δεν είναι όμως η περιοχή της Προποντίδας η μόνη περιοχή που έχει πρόβλημα ασφαλούς ύδρευσης στη Χώρα μας και δεν είναι μόνο το αρσενικό το μόνο στοιχείο που καθιστά απαγορευτική τη χρήση του νερού….
Φυσικά και στην Ελλάδα η πανδημία της ‘’Σιωπηλής Παραίτησης’’ έλαβε γρήγορες διαστάσεις, ιδίως στην μετά covid εποχή. Η εργασία έπαψε για πολλούς να έχει στόχο και σκοπό και αυτή η απουσία κινήτρων στερεί από τον άνθρωπο την ενέργεια να ζήσει δημιουργικά και να προσφέρει στον εαυτό του και τις επόμενες γενιές
