Σε μια ομιλία που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί απλώς ατυχής, υποστήριξε με απόλυτη σαφήνεια ότι η Ελλάδα, αντί να λειτουργεί ως κυρίαρχο κράτος, λειτουργεί ουσιαστικά ως «προτεκτοράτο» υπό ξένη προστασία. Η δήλωση αυτή δεν ειπώθηκε ούτε ως αμηχανία, ούτε ως κριτική. Ειπώθηκε σχεδόν φυσιολογικά, σα μια πραγματικότητα που πρέπει απλώς να αποδεχτούμε, σαν κάτι αυτονόητο που δε χρειάζεται αμφισβήτηση.
Κατηγορία: ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Σπατάλη ή Εικόνα; 828.000 ευρώ για να… πουλήσουν μεταρρύθμιση που δεν υπάρχει!
Την ώρα που ανακοινώνεται αυτή η καμπάνια, η καθημερινή εμπειρία των πολιτών αποκαλύπτει έναν σιδηρόδρομο σε υποβάθμιση. Στη βασική γραμμή Αθήνα – Θεσσαλονίκη, που θα έπρεπε να αποτελεί τη ραχοκοκαλιά των μεταφορών στη χώρα, εκτελούνται σήμερα μόλις δύο δρομολόγια την ημέρα. Πριν από το δυστύχημα στα Τέμπη, υπήρχαν επτά. Αντί για βελτίωση, υπάρχει σαφής συρρίκνωση. Αντί για ανάπτυξη, υπάρχει υποχώρηση. Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά χιλιάδες επιβάτες.
Πώς οι Δηλώσεις Μπακογιάννη περιπλέκουν τη θέση της Ελλάδας στο Αιγαίο…
Τέτοιες δηλώσεις από μια πρώην υπουργό εξωτερικών, έχουν βαρύνουσα σημασία και η πλευρά της Ρωσίας μπορεί να τις χρησιμοποιήσει και να της δώσουν το πάτημα ή την αφορμή για περαιτέρω ενέργειες, ενάντια στη χώρα μας. Ήδη, η Ρωσία, μέσω της Μαρίας Ζαχάροβα (που δεν αστειεύεται καθόλου) ως εκπρόσωπος του υπουργείου εξωτερικών, μας έστειλε ένα ταχυδρομικό περιστέρι, προειδοποιώντας μας ότι θα μας τραβήξει το αυτάκι, αφού εμείς, πάλι χωρίς δημοκρατική απόφαση βάση ψηφοφορίας των πολιτών, αποφασίσαμε να φτιάξουμε μη – επανδρωμένα ναυτικά οχήματα (drones) σε συνεργασία με την Ουκρανία.
Οι κυβερνήσεις αδράνησαν: Οι πλημμύρες συνεχίζουν να σπέρνουν χάος!
Οι κυβερνήσεις και οι φορείς που πέρασαν από τη χώρα μας, κατέχοντας διοικητικές θέσεις μέχρι και σήμερα, δε φαίνονται να συγκινούνται ιδιαίτερα όταν οι πολίτες χάνουν την ίδια τους τη ζωή από την εγκληματική αμέλεια των τοπικών παραγόντων ή την έλλειψη των κυβερνητικών τους προγραμμάτων. Αρκούνται στις τυποποιημένες διαπιστώσεις και τις δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον, ρίχνοντας ο ένας στον άλλο το μπαλάκι των ευθυνών, χωρίς όμως, κανείς να προβαίνει στην υλοποίηση των απαραίτητων αποχετευτικών συστημάτων και αντιπλημμυρικών υποδομών που χρειάζεται η χώρα μας, ώστε να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε απειλή στο μέλλον.
Από την Πανδημία στη Λογοκρισία: Το Νέο Πρόσωπο της Δημόσιας Υγείας
Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε, είναι ένα κράτος που αναλαμβάνει ρόλο
“Επόπτη της Αλήθειας”. Η αλήθεια δεν είναι μια υπηρεσία που προσφέρει το κράτος. Είναι αποτέλεσμα ελεύθερης συζήτησης, ανταλλαγής ιδεών, κριτικής και σύγκρουσης επιχειρημάτων. Κάθε προσπάθεια περιορισμού αυτής της διαδικασίας, ακόμη και με πρόσχημα την προστασία μας, λειτουργεί τελικά εις βάρος της ελευθερίας μας.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ… Όλοι την επικαλούνται, λίγοι γνωρίζουν το πραγματικό της νόημα, κανείς δεν την εφαρμόζει! (Μέρος 3ο, Αύριο λοιπόν, τι;)
Πρέπει ο πολίτης να πάρει ο ίδιος την τύχη της πατρίδας του στα χέρια του. Να μετατραπεί δηλαδή, από παθητικός ψηφοφόρος που είναι σήμερα, σε ενεργός πολίτης, που θα συμμετέχει άμεσα στις πολιτικές εξελίξεις και θα διαμορφώνει ο ίδιος το μέλλον του. Αυτό, προϋποθέτει την οριστική κατάργηση όλων αυτών που μας χωρίζουν, κυρίως των πολιτικών κομμάτων.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ… Όλοι την επικαλούνται, λίγοι γνωρίζουν το πραγματικό της νόημα, κανείς δεν την εφαρμόζει! (Μέρος 2ο, το σήμερα)
Όλα αυτά γίνονται πάντα υπό το μανδύα της δημοκρατίας… Ακούς τους λόγους των πολιτικών αρχηγών, διαλέγεις ποιος σου ακούγεται καλύτερα και τοποθετείσαι σε μια γραμμή πίσω από το συγκεκριμένο αρχηγό. Βέβαια, ανά πάσα στιγμή, μπορείς να βγεις από τη γραμμή που βρίσκεσαι και να μπεις σε κάποια άλλη. Αρκεί οι πολίτες να είναι πάντα χωρισμένοι σε γραμμές και πάντα με κάποιους επικεφαλής, που αποκαλούνται αρχηγοί κόμματος. Μόνη, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση είναι, οι πολίτες ποτέ να μην είναι όλοι μαζί.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ… Όλοι την επικαλούνται, λίγοι γνωρίζουν το πραγματικό της νόημα, κανείς δεν την εφαρμόζει! (Μέρος 1ο από το προχθές, στο χτες)
Αν επιχειρήσουμε να δούμε πότε και πού εφαρμόστηκε, σύμφωνα με τον ορισμό της, η δημοκρατία, μάλλον θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ουσιαστικά δεν εφαρμόστηκε ποτέ και πουθενά. Η αλήθεια είναι ότι κατά καιρούς, έχουν γίνει προσπάθειες εφαρμογής της ως πολιτικό σύστημα, κυρίως στον Ελλαδικό χώρο, πάντα όμως υπήρχαν αδυναμίες και παραλείψεις τέτοιες, που ουσιαστικά το τελικό αποτέλεσμα να μην σχετίζεται με τη δημοκρατία.
Απομυθοποιώντας την Ελληνική Εξωτερική Πολιτική!
Η ελληνική εξωτερική πολιτική μοιάζει να βρίσκεται σε μια διαρκή σύγχυση ανάμεσα στη ρητορική και την πραγματικότητα. Από τη μία, προβάλλεται ως μια πολιτική σταθερότητας, νομιμότητας και διεθνούς κύρους, ενώ από την άλλη, παραμένει εγκλωβισμένη σε παλιά σχήματα, σε φοβικά αντανακλαστικά και σε μια εμμονή με την εικόνα της “μικρής, αλλά τίμιας δύναμης”.
Η Ελλάδα αρέσκεται να παρουσιάζει τον εαυτό της ως πυλώνα ειρήνης και ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, ως ανερχόμενο ενεργειακό κόμβο, ως παράδειγμα περιβαλλοντικής ευαισθησίας και σεβασμού του διεθνούς δικαίου. Όμως πίσω από τα λόγια, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη και συχνά απογοητευτική.
40€ ΓΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ…
Θα δώσουν και για πιστοποίηση; Θα πάνε δηλαδή σε αίθουσα με νέα παιδιά 15-19 χρονών που τους έχει φύγει η ψυχή για να φτάσουν να δώσουν για το ανώτατο δίπλωμα και έχουν ξηλωθεί οι τσέπες των γονιών τους; Αν δε γίνει αυτό, πώς θα ξέρουμε ότι τα χρήματα μας, έπιασαν τόπο και θα γλιτώσουμε στο μέλλον, το συνεχές διεθνές ρεζιλίκι από τη λανθασμένη χρήση της ξένης γλώσσας; Τουλάχιστον, ας μείνουμε στο εσωτερικό ρεζιλίκι, το έχουμε συνηθίσει και δεν μας κοστίζει.