Η ευθύνη είναι συγκεκριμένη και βρίσκεται μέσα σε μια πολιτική σκακιέρα. Είναι εκείνοι που, ενώ όφειλαν να προστατεύσουν τη φύση, την αγνόησαν, την υποβάθμισαν και τελικά τη θυσίασαν στο όνομα μιας δήθεν ανάπτυξης. Μιας ανάπτυξης που σήμερα αποκαλύπτει τι πραγματικά έκρυβε, με τις επιλογές που εξυπηρέτησαν μόνο συμφέροντα, με πρόχειρα έργα και μια λογική διαχείρισης που άφησε πίσω της καταστροφή.
Κατηγορία: ΕΛΛΑΔΑ
Διώρυγα της Κορίνθου: Εργασίες δίχως τέλος, κόστος δίχως όριο
Από το 2021 μέχρι σήμερα, η κατάσταση στη Διώρυγα της Κορίνθου εξελίσσεται σε μια παρατεταμένη και πολυέξοδη περιπέτεια, θυμίζοντας το… γεφύρι της Άρτας. Το πρόβλημα αυτό ξεκινά ουσιαστικά στα τέλη του 2020 και κορυφώνεται τον Ιανουάριο με Φεβρουάριο του 2021, όταν σημειώνονται εκτεταμένες κατολισθήσεις που οδηγούν στο κλείσιμο της διώρυγας και στην ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων.
Νόμος Δένδια και κρίση στις Ένοπλες Δυνάμεις: Υποβάθμιση, απαξίωση και ωμός εκβιασμός σε βάρος των υπαξιωματικών
…δηλ. θέλει να μας πει ότι οι έμπειροι επαγγελματίες μπορούν να αντικατασταθούν πρόχειρα από στρατεύσιμους, ότι η πολυετής υπηρεσία τους, η εκπαίδευση τους και η εμπειρία τους, δεν έχουν ιδιαίτερη Αξία. Πρόκειται για μια προσέγγιση που δεν προσβάλλει μόνο τους υπαξιωματικούς, αλλά εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία, την επάρκεια και τη θεσμική σοβαρότητα ολόκληρου του Στρατεύματος.
Η πικροδάφνη στο στόχαστρο και τα προβλήματα στο απυρόβλητο. Με την πολιτική του ξεριζώματος σε πλήρη άνθιση.
Κατά τη μακραίωνη παρουσία της στον ελλαδικό χώρο, αλλά και στις υπόλοιπες χώρες της Μεσογείου, καθώς και σε περιοχές με μεσογειακό κλίμα, η πικροδάφνη έχει συνδεθεί με ελάχιστα περιστατικά δηλητηρίασης. Αυτό οφείλεται κυρίως στη φύση του ίδιου του φυτού, καθώς η έντονα πικρή και απωθητική γεύση του, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη, έως πρακτικά απίθανη, την κατάποσή του, ακόμη και από μικρά παιδιά. Πρόσφατα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι σε σύνολο 22.000 δηλητηριάσεων παιδιών ετησίως, μόλις τα 4 αποδίδονταν σε πικροδάφνη.
Ένα παιδί στην άσφαλτο: Όταν η απουσία υποδομών γίνεται ευθύνη
Ο Πολίτης (ή οι Δημότες, όπως σας βολεύει σκεφτείτε το) κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο πληρώνουν αδιάκοπα Φόρους, Δημοτικά Τέλη, Τέλη Κυκλοφορίας, Εισφορές και τι ζητούν οι κακόμοιροι; Το αυτονόητο! Ασφαλείς δρόμους για όλους τους πολίτες και για τα μέσα μεταφοράς! Το πρόβλημα εδώ, είναι ότι το “αυτονόητο” για εμάς, έχει γίνει μόνιμα το “ζητούμενο”. Το κράτος κοιμάται “τον ύπνο του δικαίου”, αφού μόνο να εισπράττει ξέρει…
Σχολείο χωρίς όρια – παιδεία χωρίς πυξίδα.
Ποιος είναι τελικά ο πραγματικός σκοπός της εκπαίδευσης και ποια είναι η ευθύνη της Πολιτείας απέναντι σε αυτόν; Στη σημερινή κοινωνία, έχει εδραιωθεί εσφαλμένα η αντίληψη, ότι το εκπαιδευτικό σύστημα – από την πρώτη τάξη του δημοτικού μέχρι και τη Γ΄ Λυκείου – έχει ως κύριο στόχο την προετοιμασία των μαθητών για την εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο και κατ’ επέκταση, για την ένταξή τους στην αγορά εργασίας. Η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται έτσι, κυρίως ως ένας μηχανισμός απόκτησης στείρων γνώσεων και επαγγελματικών δεξιοτήτων.
Ήρεμα Νερά ή Σταδιακή Διολίσθηση; Το Αιγαίο σε τροχιά Επικίνδυνων Συμβιβασμών…
Η Τουρκία εμφανίζεται διεθνώς ως μια δύναμη πάντα πρόθυμη να πάει σε διάλογο, εμμένοντας όμως σταθερά στις πάγιες διεκδικήσεις της. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο διάλογος κινδυνεύει να μετατραπεί σε μοχλό πίεσης για την επίλυση κατασκευασμένων διαφορών, που ουσιαστικά δεν υπάρχουν.
Μαδρίτη 1997: Το χαρτί που άνοιξε την πόρτα στην αμφισβήτηση του Αιγαίου
Το πιο ανησυχητικό, όμως τότε, ήταν κάτι βαθύτερο. Για πρώτη φορά, σε κοινό κείμενο με την Τουρκία, η έννοια της κυριαρχίας έπαψε να παρουσιάζεται ως κάτι ξεκάθαρο και αδιαπραγμάτευτο. Μπήκαν μέσα αόριστες έννοιες, ανησυχίες, γκρίζες λέξεις. Και κάπως έτσι, άρχισε να περνά η ιδέα ότι στο Αιγαίο τίποτα δεν είναι απολύτως δεδομένο, ότι όλα μπορούν να συζητηθούν, αν υπάρχει πίεση.
Αποκάλυψη: Πώς οι ελληνικοί θεσμοί ξεπούλησαν τη χώρα στον Έπσταϊν – Τα emails που σοκάρουν
Η παρακολούθηση των τότε θεσμικών προσώπων Παπανδρέου και Σαχινίδη δεν μπορεί να θεωρηθεί καθόλου τυχαία, εφόσον, όπως προκύπτει από τα αρχεία Έπσταϊν, ο καταδικασμένος παιδόφιλος διατηρούσε επαφές και με Έλληνες επιχειρηματίες – επενδυτές, πρόθυμους να τον βοηθήσουν στην πρόσβαση πληροφοριών στον τομέα τους, για την αγορά ελληνικών κρατικών ομολόγων.
Φρεγάτες χωρίς ανθρώπους. Η κρίση που απειλεί την Ελληνική Άμυνα.
Το αποτέλεσμα είναι πλέον ορατό: η χώρα επενδύει δισεκατομμύρια σε υπερσύγχρονα εξοπλιστικά προγράμματα, φρεγάτες, drones, προηγμένα οπλικά συστήματα, αλλά αδυνατεί ή αρνείται να επενδύσει ουσιαστικά στους ανθρώπους που καλούνται να τα χειριστούν. Η αποτρεπτική ισχύς όμως δεν μετριέται σε τόνους μετάλλου, ούτε σε τεχνικά χαρακτηριστικά. Μετριέται στην ικανότητα, στο φρόνημα και στην εμπειρία του ανθρώπινου δυναμικού.